ایران - یوریکا

موسسه ایرانی مطالعات اروپا و امریکا

نوشتار دیگران > فرانسه > مرکز تحلیل، آینده نگری و مطالعات راهبردی و منازعات سوری: واکاوی خطاهای تحلیلی و سناریو‌های خیالی

مرکز تحلیل، آینده نگری و مطالعات راهبردی و منازعات سوری: واکاوی خطاهای تحلیلی و سناریو‌های خیالی

تاریخ انتشار: ۱۳۹۵/۱۲/۲۵ تعداد بازدید: 313

ایران- یوریکا: فابریس بَلانش، استاد دانشگاه لیون 2 و پژوهشگر مدعو مؤسسه واشنگتن در این نوشتار به تحلیل گزارش اخیر مرکز تحلیل، آینده نگری و مطالعات راهبردی (اختصاراًCAPS) پرداخته است. 



چرا سیاست فرانسه در قبال سوریه تا این حد فاجعه آمیز است؟ بدون شک، علت این مسئله را باید در اجرای توصیه‌های CAPS توسط دستگاه دیپلماسی فرانسه دنبال کرد. گزارشCAPS نمونه‌ای بارز از خطاهای تحلیلی و سناریوهای تخیلی است که CAPS از سال 2011 در رابطه با بحران سوریه منتشر کرده‌است. گزارش مذکور شاهدی بر نگاه ایدئولوژیک حاکم بر این مرکز و عدم شناخت میدانی حاکم بر CAPS می‌باشد.

CAPS باید پس از پیروزی ارتش سوریه در حلب به دنبال راه حلی جدید و زبانی متفاوت باشد. در حال حاضر، ترکیه در سوریه هم‌پیمانان جدیدی یافته‌است، بریتانیا در موضع خود در قبال سوریه تعدیل ایجاد کرده است، سایر متحدان اروپایی ما به دنبال از سربازگیری روابط خود با دمشق هستند و ایالات متحده نیز آماده است تا سوریه را به روسیه واگذارد. سؤالی که در حال حاضر مطرح می‌گردد اینست که فرانسه، پس از سقوط حلب در حل منازعات سوری از چه جایگاهی برخوردار است؟

نگارنده در این نوشتار به منظور رعایت اختصار تنها به تحلیل برخی از مهم‌ترین تحلیل‌های نادرست در این گزارش می‌پردازد. شایان ذکر است گاهی اوقات نیز در گزارش مذکور داده‌های واقع بینانه‌ای درباره‌ی وضعیت سوریه مشاهده می‌شود با این وجود نگارنده تحلیل درستی از این داده ها ارائه نکرده است، علت این تحلیل‌های نادرست را باید در رویکرد ایدئولوژیک حاکم بر CAPS جستجو کرد.

مقدمه:

CAPS در مقدمه تصریح نموده است گزارش مذکور توسط چندین پژوهشگر از یک جریان فکری و حامی «انقلاب سوریه» تهیه شده است. برخی از اعضای این طیف از جمله توماس پی‌یه‌ره[1] مانند لوران فابیوس بر این باورند که قرار دادن نام جبهه النصره در فهرست گروه‌های تروریستی در نوامبر 2012 خطا بوده است، چرا که شاخه سوری القاعده در میدان مبارزه پیشرفت‌های خوبی داشته است.

CAPS هر چند تغییر نگاه حاکم بر واشنگتن را در آینده سوریه مؤثر می‌داند ولی در نتیجه‌گیری به خطا می‌رود:

«به دنبال توافق بین ولادیمیر پوتین و دونالد ترامپ تسریع تصرف سوریه توسط دولت سوریه چندان محتمل به نظر نمی رسد چرا که بین تیم جدید واشنگتن و ایران دشمنی آشکاری مشاهده می‌شود».

اولویت دونالد ترامپ مبارزه با اسلام رادیکال (یعنی داعش و القاعده) می‌باشد و دشمنی وی با ایران در وهله بعد قرار می‌گیرد. بنابراین رئیس جمهور جدید آمریکا به منظور باز پس گیری رقه به سرعت با پوتین متحد خواهد شد. ترامپ امیدوار است تأثیر ایران را در سوریه به نفع روسیه کاهش دهد.

CAPS به خوبی دریافته است اتحادیه اروپا به هر قیمتی خواهان ثبات در سوریه است، چرا که تمایل ندارد چندین میلیون آواره سوری دیگر نیز روانه کشورهای اروپایی گردند. توافق اتحادیه اروپا با ترکیه بر سر مسئله پناهندگان چندان پایدار به نظر نمی‌رسد و این توافق همواره ممکن است از سوی اردوغان مورد تهدید قرار گیرد. به همین سبب اروپا مجبور است از وضعیت حقوق بشر در ترکیه چشم پوشی نماید. از سوی دیگر، به جز مسیر ترکیه به اروپا، راه‌ها و و ترفند‌های دیگری (امکان قانونی پیوستن اعضای خانواده‌هایی که در کشورهای مختلفی زندگی می‌کنند) نیز برای ورود پناهندگان به اروپا وجود دارد. به همین علت باید مسئله پناهندگان را به صورت ریشه‌ای (یعنی بازسازی سوریه) دنبال کرد. با این وجود، CAPS با چشم پوشی کامل از این مسئله، به دنبال حمله به سیاست خانم موگرینی مبنی بر حمایت کامل از سوریه است، در واقع، فرانسه در شرایط کنونی سیاست حمایت صرف از مناطق «آزاد شده» یا همان مناطق تحت کنترل گروه‌های شورشی را مورد توجه قرار می‌دهد.

1. فرمول پیشنهادی  CAPS برای بشار اسد و هم پیمانانش: «راه حل سیاسی» به منظور رسمیت بخشی مجدد به دولت اسد و عادی سازی شرایط

در بخش نخست این گزارش، نگارندگان بر حمایت از «مناطق آزاد شده» تأکید می‌نمایند، سپس می‌کوشند به اثبات این ایده بپردازند که نه روسیه و نه ایران برای باز پس‌گیری شرق سوریه از بشار اسد حمایت نخواهند کرد. با این وجود در این گزارش به این مسئله پرداخته نشده است که شرق سوریه تنها 10 % از خاک سوریه را شامل می‌شود و در این نواحی تنها 1.5 میلیون نفر سکنی گزیده‌اند. شایان ذکر است این مناطق در تصرف فتح الشام (شاخه سوری القاعده) قرار دارد. کمیته‌های محلی (متشکل از افراد برجسته و نیروهای نظامی مردمی) نیز تسلیم خواسته‌های شورشیان نظامی هستند. کمیته‌های مذکور تنها به مدیریت امور رایج و معمول در ابعادی کوچک از قبیل یک محله و یا یک روستا می‌پردازند. پرسشی که اکنون طرح می شود این است که چگونه در این شرایط می‌توان سیاست بازسازی مناطق آزاد شده را اجرایی نمود!

در گزارش CAPSمی‌خوانیم:

«استان ادلیب از اهمیت ویژه‌ای برخوردار می‌باشد و فتح الشام (جبهه النصره سابق که مدت‌ها به طور رسمی شاخه سوری القاعده به شمار می‌رفت) در این منطقه قدرت را در دست گرفته است. این منطقه از 2012 تا سال 2016 پناهگاه چهره‌های جامعه مدنی و مقامات حکومتی به حساب می‌آید».

آیا به راستی CAPS معتقد است که فتح الشام با القاعده قطع ارتباط نموده است؟ در این گزارش از کدامیک از چهره‌های جامعه مدنی سوری صحبت می‌شود؟ غالب این افراد به خارج از سوریه پناهنده شده‌اند، حتی شهردار حلب شرقی نیز که مورد استقبال فرانسوا اولاند قرار گرفته، هم اکنون ساکن شهرغازی عینتاب (در ترکیه) می‌باشد. هیچ یک از اعضای شورای ملی سوری از سه سال قبل از ترس ربوده شدن به ادلیب مراجعه نکرده است. اگر این منطقه تا این حد از امنیت برخوردار است چرا هیچ روزنامه نگاری به این منطقه سفر نمی‌کند! منطقه جنوبی (استان درعا) که به عنوان منطقه تحت کنترل ائتلاف سکولار «جبهه جنوبی» معرفی می‌گردد نیز وضعیت بهتری ندارد.

سوریه «مفید»

در بخش دیگری از گزارش CAPS آمده است:

«بشار اسد به طور قطع خواهان باز پس گیری تمام اراضی سوریه است. ولی روس‌ها و ایرانیان ممکن است به این نتیجه برسند که با تصرف سوریه مفید به هدف اصلی خود دست یافته‌اند».

CAPS در نیافته است که روس‌ها و ایرانیان خواهان تصرف تمام خاک سوریه هستند. آنان فقط یک بخش کوچک را در شمال غربی سوریه به ترک‌ها وا خواهند گذاشت، چرا که دولت ترکیه قصد دارد از وحدت سرزمینی کردها ممانعت نماید؛ با این وجود مسئله چشم‌پوشی از شرق کشور(یا همان «سوریه مفید») و واگذاری آن به قدرت‌های حامی آمریکا و یا حامی عربستان سعودی به هیچ وجه مطرح نیست. چرا که این مسئله، سوریه غربی را از ذخایر انرژی موجود در شمال شرقی کشور محروم خواهد کرد، نباید از خاطر برد که دولت سوریه به شدت به این ذخایر نیاز دارد. همچنین این مسئله مانعی در برابر محور تهران- بیروت یا محور حامی ایران (نگارنده این عبارت را به عبارت هلال شیعی ترجیح می‌دهد) به حساب می‌آید. در زمینه روسیه نیز باید گفت این کشور تنها به خاطر بندر طرطوس و پایگاه هوایی لاذقیه در منازعات سوری وارد نشده است. روس‌ها هدف بزرگتری را دنبال می‌کنند. از یک سو، روسیه خواهان احاطه بر ترکیه است تا بی‌طرفی این کشور را در این منازعات کنترل نماید و از سوی دیگر خواهان نظارت بیشتر بر رفتار عربستان سعودی به عنوان تنظیم‌کننده بزرگ قیمت جهانی نفت می‌باشد. روسیه و ایران در این دو هدف مشترک بوده و هر دو به منظور دستیابی به این هدف به یکدیگر نیازمندند.

در این زمینه نیز نگارندگان گزارش CAPS به دلیل عدم شناخت صحیح از ارزش‌های حاکم بر ج.ا. ا. به تحلیلی نادرست از سیاست خارجی ایران در مبادرت ورزیده اند:

«ایران در حال حاضر با قدرت در سوریه مستقر شده است و دیگر تمایلی به پرداخت بهای انسانی، سیاسی و مالی به منظور محقق نمودن جاه طلبی‌های بشار ندارد».

سوریه برای ایران نه پرتگاهی مالی است و نه قتلگاهی انسانی؛ چرا که غالباً شبه نظامیان شیعه‌ی عراقی، افغانی، پاکستانی و لبنانی در سوریه در حال مبارزه با داعش هستند. نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی حاضر در سوریه کمتر از هزار نفر تخمین زده می‌شوند. همچنین نباید از خاطر برد که از منظر پاسداران، جنگ در سوریه ابزاری برای رشد و تعالی محسوب می‌شود و مقاومت در برابر آتش مسیری به سوی تزکیه نفس می‌باشد.

2. چگونه از منافع‌مان در برابر دام «اهرم اقتصادی» محافظت کنیم؟

در مقدمه بخش دوم، CAPS می‌کوشد پیروزی در حلب را نسبی نشان دهد و آن را پیروزی همراه با تلفات بسیار ارزیابی نماید. حقیقت این است که وضعیت ارتش سوریه و متحدانش به هیچ وجه فاجعه‌آمیز نیست. در عوض این شورشیان هستند که متحمل شکست شده‌اند. تسلیم شورشیان در حوالی دمشق و همچنین پذیرش شرکت در کنفرانس آستانه از جانب شورشیان مؤید این مسئله می‌باشد. با این وجود، گزارش CAPS با پر رنگ کردن صبغه‌ی مذهبی منازعات سوری، سعی دارد تحلیلی کاملاً فرقه‌ای از این منازعات ارائه دهد:

«منازعات سوری به نبردی به شدت مذهبی تبدیل شده است و در آن رژیمی شیعی به مبارزه با چریک‌های حاضر در روستا و حومه شهرها می‌پردازد. اساس منازعات مذکور زیاده روی در خشونت بوده است».

رژیم سوریه متشکل از علوی‌ها و اهل تسنن می‌باشد. اغلب سربازان در ارتش سوریه و همچنین در بین شبه نظامیان دفاع ملی سنی مذهب هستند. هرچند غالباً افسران و نظامیان ارشد نظامی در ارتش سوریه علوی مذهب هستند، با این وجود، نیمی از افسران عالی رتبه نیز از اهل تسنن سوریه می‌باشند. مسلماً اقلیت‌ها به حمایت از رژیم می‌پردازند و شورشیان تنها اعراب اهل تسنن را برای مبارزه به کار می‌گیرند، با این وجود، تمام اعراب اهل سنت از شورشیان حمایت نمی‌کنند. حلب غربی همانند حلب شرقی شهری سنی مذهب است، با این وجود این شهر به مدت چهار سال در برابر شورشیان مقاومت کرده است. سنی‌های محلی در باز پس‌گیری محله‌های شرقی مشارکت داشته‌اند. به طور حتم این افراد مورد حمایت حزب ‌الله و شیعیان عراقی بوده‌اند، ولی این شهر تنها توسط شیعیان تصرف نشده است. CAPSباید به منظور شناخت واقعیت‌های حاکم بر رژیم سوریه به مطالعه کتاب سهیل بالحاج[2] به نام «سوریه‌ی بشار اسد، استقلال رژیمی دیکتاتور» مبادرت ورزد.

نگارندگان گزارش CAPS معتقد به ضروررت همکاری دولت فرانسه با مخالفان سوری در«مناطق آزاد شده» می‌باشند:

«آن دسته از مخالفان رژیم که فرانسه از سال 2012 با آنان در ارتباط است صلاحیت لازم به منظور حکومت را دارا می باشند. مرکز بحران و حمایت[3] (وابسته به وزارت امور خارجه فرانسه) به این مخالفان استراتژی اقدامات ثبات بخش و همکاری با عوامل فرانسوی در سوریه (در مناطق آزاد شده) را پیشنهاد نموده و مخالفان نیز این راهبرد را تأیید نموده‌اند».

معرفی مناطق تحت کنترل نیروهای اسلام گرای افراطی به عنوان «مناطق آزاد شده» نگران کننده به نظر می‌رسد. مناطق تحت کنترل القاعده در افغانستان و همچنین اراضی القاعده در مغرب اسلامی در منطقه ساحل نیز عنوان «مناطق آزاد شده» را یدک می‌کشند. پرسشی که اکنون مطرح می‌گردد این است چگونه می‌توان گفت نیروهای مخالف در زمینه حکمرانی دارای صلاحیت هستند! آیا در ادلیب نظام اداری مناسبی حکمفرماست؟ آیا شهرداری‌های استان ادلیب به خوبی اداره می‌شوند؟ آیا حکومت انتقالی غازی عِینتاب بر این مناطق سلطه دارند؟ بنا‌بر اظهارات پناهندگان سوری در ترکیه و لبنان و یا آوارگانی که در داخل سوریه از «مناطق آزاد شده» رهایی یافته‌اند، می‌توان استنتاج کرد که استدلال CAPS نادرست است. اسلام‌گرایان افراطی در زمینه مدیریت محلی از سایر گروه‌های اپوزیسیون موفق‌ترند چرا که قادرند افراد را به اطاعت وادار نمایند و کمتر دچار انحراف و فساد می‌گردند. گزارش چندین پژوهشگر از قبیل آرون لاند[4]، پژوهشگر مؤسسه کارنگی مؤید این مسئله می‌باشد. بدون شک کامل‌ترین گزارش در این‌باره گزارش آنیِس فَویه[5] می‌باشد، این پژوهشگر نسبت به توانایی اپوزیسیون سوری در زمینه حکمرانی بسیار بدبین است.

CAPS در ادامه‌ی این گزارش، عدم مداخله  طرف اروپایی در منازعات سوری را خطری برای منطقه و اروپا تلقی نموده است:

«رها کردن مسئله سوریه در برابر مداخلات روسیه و ایران، منطقه و اروپا را در معرض جنگ عربی- سنی  قرار خواهد داد».

پیشنهاد CAPS چیست؟ آیا باید شورشیان را تسلیح کرد تا علیه ما وارد عمل نشوند؟ آیا CAPS معتقد است که شورشیان قدردان کمک‌های ما خواهند بود؟ ما در برابر شورشیان سکولار و دموکرات قدردان قرار نگرفته‌ایم بلکه ما در برابر اسلام‌گرایانی قرار گرفته‌ایم که معتقد به مبارزه با مدل غربی هستند. آنان تسلیحات ما را تحویل خواهند گرفت ولی این مسئله مانع از حملات آنها علیه ما نخواهد گشت. بالعکس، مداخله بیشتر ما در مداخلات سوری منجر به توسعه بیش از پیش افراط‌گرایی شده است.

لوران فابیوس معتقد بود باید از شورشیان حمایت کرد تا ارتش سوریه تضعیف گردد و بشار اسد مجبور به مذاکره گردد. آیا او فراموش نموده است که هم‌پیمانان سوریه مانع از سقوط رژیم اسد خواهند گشت؟ در ژوئن 2015، روزنامه لوموند خبر خروج نظامیان روسیه از سوریه را اعلام نمود. امروزه این طیف از تحلیل‌گران به دفاع از خود برخواسته‌اند و تصریح نموده‌اند که احدی قادر به پیش‌بینی مداخله روسیه در سوریه نبوده است. این دفاعیات کاملاً نا‌صحیح بوده و به خوبی حاکی از این حقیقت هستند که تحلیل‌گران مذکور فاقد تیزبینی ژئوپلتیک می‌باشند. روسیه با تأخیر در منازعات سوری وارد شد چرا که روس‌ها منتظر بودند رژیم اسد آنقدر تضعیف گردد که روسیه و ایران به شرایط سخت‌گیرانه‌ی روس‌ها تن دهند.

از منظر نگارندگان گزارش CAPS، حضور بشار اسد به تنهایی منجر به گسترش تروریسم خواهد شد:

«نباید از خاطر برد که با وا‌گذاری منطقه خاورمیانه به سوریه‌ی متأثر از ایران، تروریسم در این منطقه کاهش نخواهد یافت. بالعکس، ثبات سوریه به مصونیت بشار اسد منجر خواهد گشت».

 این نگارنده در کنفرانسی در واشنگتن در تاریخ نوامبر 2015 تصریح نموده بود سقوط بشار اسد یک ضرورت است چرا که با سقوط وی، اهل تسنن دلیلی برای پیوستن به داعش نخواهند داشت و بدین ترتیب داعش سرنگون خواهد شد. گویا نگارنده از خاطر برده است گروه‌های اسلام‌گرای تروریستی همچنان بهانه‌ای برای مبارزه خواهند داشت. در واقع آنان رویکردی دینی(مبتنی بر اصلاح جامعه به سوی ارزش‌های مدنظر خود) دارند و مبارزه آنان به اعتراضی سیاسی-اجتماعی محدود نخواهد شد. هدف غایی مبارزات آنان نابودی اسرائیل می‌باشد. آیا در این شرایط حذف دولت یهود را باید در اولویت قرار داد تا افراط‌گرایی اسلامی نابود شود؟

CAPS در ادامه گزارش مذکور به دلیل عدم شناخت جامع از توانایی‌ها و همچنین جایگاه فرانسه در منطقه، راهبرد زیر را ارائه نموده است:

«باید اسباب نیل به اهدافمان را مهیا نماییم: ساخت مؤسساتی در مناطقی که اعراب سنی در آن سکنی گزیده‌اند، می‌تواند خطر افراطی‌گرایی بازیگران منطقه‌ای را مرتفع نماید. منافع کشورهای منطقه با منافع فرانسه سازگار بوده و در واقع منافع ما حکم می‌کند در مناطقی از سوریه که اعراب سنی نشین در آنها اقامت دارند حکومت پایدار با کنترل امنیتی جدی ایجاد گردد».

نتیجه‌گیری این گزارش تأثر بر‌انگیز است. آیا نگارنده معتقد است فرانسه‌ی فرانسوا اولاند همچنان نزد کشور‌هایی از قبیل ترکیه و اردن اعتباری دارد؟ این دو کشور برای حل بحران سوریه مواضعی همسو با مواضع مسکو اتخاذ نموده اند، چرا که دو کشور مذکور از سال 2011، هزینه‌های بسیاری برای این منازعات پرداخت کرده‌اند و در معرض بی‌ثباتی قرار دارند. برای دور نمودن خطر افراطی‌گری، باید به جنگ اسلام گرایان افراطی (فتح الشام یا همان جبهه النصره سابق) رفت. آیا فرانسه حاضر است در این جنگ مشارکت نماید؟ به طور حتم خیر، چرا که این مسأله به سود بشار اسد تمام خواهد شد. فرانسه برای عدم یاری رسانی به دولت بشار بسیار دیر اقدام به بمباران داعش در سوریه نمود. چگونه می‌توانیم در سوریه حکومتی با ثبات ایجاد نماییم؟ برای دستیابی به این مهم نیروهای پلیس خارجی باید به نیروهای مردمی اتکا نمایند. قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد برای تحقق این امر اجتناب ناپذیر است، با این وجود بعید به نظر می‌رسد روسیه به چنین قطعنامه‌ای رأی دهد. ترکیه در شمال غربی سوریه نفوذ دارد، با این وجود به نظر نمی‌رسد این کشور تمایلی به ایجاد دموکراسی محلی و مشارکتی داشته باشد.

3. تحلیل CAPS از سیاست اقتصادی بشار اسد در راستای بازسازی سوریه

CAPS همچنین در گزارش خود به تحلیل سیاست اقتصادی بشار اسد در خصوص بازسازی سوریه پرداخته است:

«در این شرایط، فرایند بازسازی سوریه بیش از آنکه موقعیتی اقتصادی برای سرمایه گذاران اروپایی به حساب آید ابزار جدید باج‌خواهی بشار اسد از جامعه بین‌الملل محسوب می‌گردد: بشار اسد تسلط خود را بر مناطق ویران شده و همچنین بر اقتصادی ناتوان در تأمین مایحتاج ملت خود حفظ کرده است. در واقع اسد سعی دارد با تبدیل کشور خود به اریتره خاور‌میانه (دیدگاه توماس پی‌یه‌ره)، اروپا را از سوریه‌ای بترساند که مهد تروریسم و مهاجرت می‌باشد».

راهبرد استفاده از پناهندگان با هدف تسلیم نمودن جامعه بین‌المللی و خصوصاً کشور‌های اروپایی از سوی اسد امری مسلم و بدیهی است.

رژیم سوریه از بهار 2012 چندین هزار نفر عرب سنی که پایگاه سیاسی شورش به شمار می‌آمدند را از این کشور اخراج نموده است. از یک سو رژیم به متوازن سازی مردم سوریه به نفع خود نیازمند است و در راستای دستیابی به این مهم، به جذب حامیانی از بین اعراب سنی وفادار به رژیم و اقلیت‌های مذهبی می‌پردازد. علت وفاداری این دو طیف به رژیم را باید در تقسیم اموال مهاجران در بین آنان دانست. به همین سبب این اقشار تمایلی به بازگشت مهاجران ندارند. به همین علت، اندیشیدن به این مسئله که اتحادیه اروپا قادر خواهد بود کمک‌های حمایتی خود را محدود به پناهندگانی نماید که بازگشت آن‌ها مطلوب رژیم و ملت سوریه نخواهد بود، از اساس امری بیهوده است. در حال حاضر، تنها راه چاره ممکن برای اروپا محدود نمودن خسارات است: جلوگیری از وخامت اوضاع اقتصادی با هدف جلوگیری از مهاجرت سایر مردم سوریه به اروپا.

شاید اکنون زمان آن رسیده است به دنباله‌روی از سیاست‌های کشوری‌هایی که در آتش منازعات سوری می‌دمند پایان دهیم. عربستان سعودی و قطر از حامیان شورشیان سوری (حتی شورشیان افراط‌گرا) به حساب می‌آیند، با این وجود از پذیرش مهاجران سر باز می‌زنند. با این وجود بایستی تحلیل‌گران CAPS و تصمیم‌سازان سیاست خارجی فرانسه در سوریه را استیضاح نمود. زمانیکه بشار اسد در سال 2011 اعلام نمود باید بین بقای اسد و یا آشوب در سوریه یکی را انتخاب نمود، اخطار او جدی گرفته نشد. زمانی‌که امکانات نظامی فرانسه در سوریه قابل مقایسه با امکانات آمریکا در مداخله نظامی در عراق نیست، از مداخله نظامی فرانسه در سوریه چیزی جز نبرد خونین حاصل نخواهد شد. نتیجه آنکه فرانسه می‌بایست از دامن زدن به منازعات سوری اجتناب می‌کرد، چرا که عواقب آن گریبان‌گیر اروپا می‌شد و شد . لازم است دریابیم پرانتز ژئوپلتیکی که در سال 1991 همزمان با سقوط شوروی سابق باز شده بود در سال 2011 دوباره بسته شد. لیبی آخرین مداخله یک طرفه کشور‌های غربی به حساب می‌آید.

نتیجه گیری:

اشتباه در تحلیل سبب شده‌است اکنون کشورهای اروپایی مجبور شوند بخشی از هزینه بازسازی سوریه را متقبل گردند چرا که باید از مهاجرت نیمی از جمعیت سوریه به سوی لبنان و اردن جلوگیری کرد. هزینه بازسازی سوریه برای اروپا بدون شک کمتر از هزینه ورود میلیون‌ها آواره‌ی سوری به اروپاست؛ همچنین نباید از هزینه‌ی رصد اقدامات تروریستی حاصل از این مهاجرت‌ها غافل شد.

تنها راه حل ممکن، تقویت قدرت دولت بر تمام خاک سوریه است، چرا که تروریسم در مناطق خاکستری توسعه می‌یابد و حملات تروریستی نیز از این مناطق متوجه اروپا می‌گردد. CAPS استان‌های ادلیب و درعا را به عنوان مناطقی معرفی می‌کند که باید توسط فرانسه مورد بازسازی قرار گیرد، حال آنکه این مناطق توسط گروه‌های اسلام‌گرایی افراطی تخریب شده‌اند. تنها منطقه شمال غربی حلب که توسط ارتش ترکیه از دست داعش آزاد شده است (نیرو‌های سوری در باز پس‌گیری این منطقه نقش کمی داشته‌اند) تا حدودی از وجود نیرو‌های داعش پاکسازی شده‌اند. با این وجود چنانچه ارتش ترکیه از صحنه مبارزه کناره‌گیری نماید چه روی خواهد داد؟ فقط و فقط به شرط حضور مستقیم نیرو‌های نظامی اروپایی در این مناطق می‎‌توان از استفاده صحیح از کمک هزینه اختصاص یافته برای باز‌سازی سوریه مطمئن بود.

نکته آخر آنکه نباید به این اندیشه باطل افتاد که بشار اسد، روسیه و ایران حاضر خواهند شد در ازای کمک هزینه های اروپا برای بازسازی سوریه مصالحه نمایند. بازسازی حداقلی سوریه با سرمایه مردم سوریه که در سرتاسر دنیا پراکنده شده‌اند نیز ممکن است. سرمایه گذاری در بخش مسکن از نظر اقتصادی موقعیت بسیار مناسبی خواهد بود. همچنین بانک جدید توسعه بریکس واقع در شانگهای قادر خواهد نقشی محوری ایفا نماید. روسیه پس از آنکه به جهانیان ثابت کرد در میدان مبارزه می‌تواند بر غرب چیره گردد، از این پس نیز به دنبال اثبات این مدعاست در بازسازی سوریه نیز می‌تواند صندوق بین المللی پول و بانک جهانی را پشت سر گذارد. بنابراین چین تنها قادر خواهد بود در این حوزه مشارکتی جزئی داشته باشد.

 



[1] Thomas Pierret

[2] Souhail BELHADJ

[3]Le Centre de Crise et de Soutien

[4] Aron Lund

[5] Agnès Favier

  فرستادن مقاله چاپ مقاله
 
مطالب دیگر در این بخش تاریخ انتشار

تحول احزاب دست راستی فرانسه

۱۳۹۶/۱۱/۱۷

فرانسه در 2018

۱۳۹۶/۱۱/۱۷

چارچوب راهبردی فرانسه در حوزه دفاعی-امنیتی

۱۳۹۶/۸/۶

اولویت های راهبردی حوزه دفاعی و امنیت ملی فرانسه

۱۳۹۶/۸/۱

راهکارهای پیش روی اتحادیه اروپا در صورت خروج امریکا از برجام

۱۳۹۶/۸/۱

افزایش تنش‌ها در منطقه پیرو سخنان ترامپ درباره خلیج فارس

۱۳۹۶/۷/۲۶

برقراری روابط میان ایران و فرانسه در سطوح عالی ضروری است

۱۳۹۶/۷/۳

واکاوی قرارداد توتال با ایران

۱۳۹۶/۴/۲۷

تلاش فرانسه برای حل بحران دیپلماتیک بین قطر و عربستان سعودی

۱۳۹۶/۳/۲۸

راه دشوار پاریس در تبدیل شدن به مرکزیت مالی اروپا پس از برکسیت

۱۳۹۶/۳/۲۷

دیدار راهبردی امانوئل ماکرون و پوتین در ورسای

۱۳۹۶/۳/۹

پی‌یر کنسا: روابط فاسد فرانسه و عربستان سعودی

۱۳۹۶/۲/۱۱

مصاحبه رادیو فرانسه با رئیس اتحادیه سازمان‌های اسلامی فرانسه درباره موضع نامزدها در قبال اسلام

۱۳۹۶/۲/۹

چرا انتخابات ریاست جمهوری فرانسه مهم است؟

۱۳۹۶/۲/۴

بررسی چرایی ضرورت حضور دومین ناو هواپیما‌بر شارل دوگل

۱۳۹۶/۲/۳

کم رنگ شدن تاثیرگذاری فرانسه در اتحادیه اروپا

۱۳۹۶/۱/۱۹

پاسکال بونیفاس: کاهش چشمگیر محبوبیت فرانسه در خارج از این کشور

۱۳۹۶/۱/۱۵

واکاوی وضعیت اقتصادی فرانسه در پایان دوران ریاست جمهوری اولاند

۱۳۹۶/۱/۱۴

اروپا: اتحاد یا گسیختگی

۱۳۹۶/۱/۱۴

انتقاد امنستی انترناسیونال از فروش تسلیحات فرانسوی به عربستان

۱۳۹۶/۱/۵

مرکز تحلیل، آینده نگری و مطالعات راهبردی و منازعات سوری: واکاوی خطاهای تحلیلی و سناریو‌های خیالی

۱۳۹۵/۱۲/۲۵

امانوئل ماکرون و یهودیان فرانسه

۱۳۹۵/۱۲/۸

احتمال شکست مارین لوپن در دور دوم انتخابات 2017 فرانسه

۱۳۹۵/۱۱/۳۰

عدم شناخت درست دیپلماسی فرانسه از وضعیت کشورهای آفریقای شمالی

۱۳۹۵/۱۱/۲۶

آرنو دان ژان: تحلیلی بر عملیات‌های نظامی نیروهای اروپایی و فرانسوی در کشور مالی

۱۳۹۵/۱۱/۲۰

اعتقاد حامیان مارین لوپن بر پیروزی وی در انتخابات سال 2017

۱۳۹۵/۱۱/۱۷

حمایت رسانه‌ها از ماکرون؛ فرانسوا فیون، نامزدی خارج از سیستم

۱۳۹۵/۱۱/۱۶

محبوبیت ماکرون در بین رسانه‌های آمریکایی و بریتانیایی

۱۳۹۵/۱۱/۳

تحلیلی بر داده‌های توئیتر پس از نخستین مناظره‌ی نامزدهای انتخابات مقدماتی احزاب چپ

۱۳۹۵/۱۰/۲۹

انتقاد نماینده پارلمان فرانسه از سیاست دولت اولاند در قبال سوریه

۱۳۹۵/۱۰/۲۶

دلایل و تبعات حمایت همسر سابق اولاند از امانوئل ماکرون

۱۳۹۵/۱۰/۲۵

فرانسه: امنیتی سازی جامعه؛ مرگ دموکراسی

۱۳۹۵/۱۰/۲۲

مقایسه بودجه دفاعی آلمان و فرانسه تا سال 2020

۱۳۹۵/۱۰/۲۲

همکاری سرویس های اطلاعاتی آمریکا و فرانسه در زمینه پرداز داده ها

۱۳۹۵/۱۰/۱۵

تأملی بر نتایج پژوهش «بررسی نسل جوان اروپا»

۱۳۹۵/۱۰/۸

ماکرون یا فیون، شباهت‌ها و تفاوت‌ها

۱۳۹۵/۱۰/۴

ارزیابی نادرست جامعه فرانسه از جمعیت مسلمانان کشور خود

۱۳۹۵/۱۰/۱

نگرانی‌مردم فرانسه از آینده‌ی بیمه درمانی در دولت آتی

۱۳۹۵/۹/۱۷

دیدگاه‌های مختلف مردم فرانسه درباره‌ی برنامه اقتصادی فیون

۱۳۹۵/۹/۱۶

انتخاب فیون و پیچیدگی‌های مسئله پوپولیسم در اروپا

۱۳۹۵/۹/۱۵

ترامپ، برکسیت، 21 آوریل .... تضعیف حزب چپ

۱۳۹۵/۹/۱۴

نظرسنجی‌ها: افزایش احتمال پیروزی فیون در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری فرانسه

۱۳۹۵/۹/۱۳

انتخابات مقدماتی احزاب راست و میانه: معمای هواداران چپ در دور دوم

۱۳۹۵/۹/۷

بررسی تطبیقی دیدگاه‌های فیون و ژوپه درباره‌ی سوریه، روسیه و ترامپ

۱۳۹۵/۹/۷

جایگاه اندیشکده‌ها در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه

۱۳۹۵/۸/۲۵

ترامپ و بازگشت سنت فرانسه آزاری

۱۳۹۵/۸/۱۸

واکاوی سیاست مدیترانه‌ای فرانسه

۱۳۹۵/۸/۱۷

بررسی علل بستن مساجد در فرانسه

۱۳۹۵/۸/۱۵

فرانسه، کشور سالخورده‌ها؟

۱۳۹۵/۸/۱۵

چرایی حمایت مالی امارات متحده عربی از جبهه ملی فرانسه

۱۳۹۵/۸/۱۰

فرانسه، بهشت مالیاتی قطر

۱۳۹۵/۸/۸

بررسی علل حضور چشم‌گیر مهاجران در زندان

۱۳۹۵/۸/۸

کاهش مهاجرت یهودیان فرانسوی به اسرائیل

۱۳۹۵/۸/۸

تحلیلی بر نظرسنجی‌های اخیر انتخابات مقدماتی احزاب راست و میانه

۱۳۹۵/۸/۵

قطر و روابط تنگاتنگ با فرانسه

۱۳۹۵/۸/۴

بازگشت سارکوزی به قدرت: تهدیدی برای آینده‌ی کشور مالی

۱۳۹۵/۸/۲

دانشجویان آفریقایی، ثروتی باد آورده‌ برای فرانسه

۱۳۹۵/۷/۲۸

ژوپه و سیاست آفریقایی فرانسه

۱۳۹۵/۷/۲۸

زندان‌های فرانسه: در میان پر ازدحام ترین‌ها در اروپا

۱۳۹۵/۷/۱۸

رشد بازار جذب دانشجوی خارجی در فرانسه

۱۳۹۵/۷/۱۴

شیمون پرز، خریدار بمب هسته‌ای از فرانسه

۱۳۹۵/۷/۱۰

فرانسه: رکورد فروش تسلیحات در سال 2016

۱۳۹۵/۷/۴

مطالعه ای بر گوناگونی مسلمانان در فرانسه

۱۳۹۵/۶/۲۹

امانوئل ماکرون:2.5 میلیون کم سواد در فرانسه

۱۳۹۵/۶/۲۷

بیلان تاسف بار دیپلماسی فرانسه در دوران پنج ساله ریاست جمهوری اولاند

۱۳۹۵/۶/۱۷

حیرت طراح بورکینی از جنجال در فرانسه

۱۳۹۵/۶/۶

تمامی بخش‌های توریستی فرانسه در معرض خطر جدی

۱۳۹۵/۵/۲۵

خواسته والس از موسسات اسلامی : تلاش برای ایجاد تغییرات اساسی

۱۳۹۵/۵/۱۰

نگرانی سناتورهای فرانسه از مبلغان دینی تحصیل کرده در خارج از این کشور

۱۳۹۵/۵/۶

از ایران تا نیس، مقابله تمام عیار با تروریسم

۱۳۹۵/۵/۳

نیس، از مهم‌ترین مراکز رشد افراطی‌گری در فرانسه

۱۳۹۵/۴/۲۸

دلایل حمله مجدد تروریستی به فرانسه

۱۳۹۵/۴/۲۷

تحلیلی بر آینده نظامی اروپا

۱۳۹۵/۴/۲۳

میزان درآمد فرانسویان بر اساس سن، جنسیت و میزان تحصیلات

۱۳۹۵/۴/۸

برکسیت: شکاف بین طبقات سیاسی در فرانسه

۱۳۹۵/۴/۶

نتایج «برکسیت» برای فرانسه از منظر 3 اقتصاددان

۱۳۹۵/۴/۱

اعتراضات به قانون جدید کار ناشی از ترس و ناامیدی حاکم در فرانسه است.

۱۳۹۵/۴/۱

واکاوی معضل رشد خشونت در فرانسه

۱۳۹۵/۳/۳۱

عواقب خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا برای فرانسه

۱۳۹۵/۳/۳۰

مذهب، اسب تروآی ترکیه در فرانسه؟

۱۳۹۵/۱/۳۱

آیا جنبش "شب ایستاده" در فرانسه با آینده ای بدون ساختار سیاسی است؟

۱۳۹۵/۱/۲۵

افزایش نابرابری‌ها در ایل دو فرانس

۱۳۹۵/۱/۲۴

مشکلات دستگاه دیپلماسی فرانسه برای حل منازعات اسرائیلی- فلسطینی

۱۳۹۵/۱/۲۴

ناتالی گوله: «فرانسه در گسترش سلفی‌گری در این کشور سهیم بوده است.»

۱۳۹۵/۱/۱۸

وضعیت کودکان بی‌سرپرست در فرانسه

۱۳۹۴/۱۲/۴

بررسی دیپلماسی ضعیف فرانسه در دولت فرانسوا اولاند

۱۳۹۴/۱۱/۲۰

حمایت از اپوزسیون میانه رو، سیاست خارجی فرانسه درسوریه

۱۳۹۴/۱۱/۱۲

آیا فرانسه خواستار وضع تحریم علیه ایران است؟

۱۳۹۴/۱۱/۱۲

گزارش رییس ستاد عملیاتی ارتش فرانسه از آخرین وضعیت داعش

۱۳۹۴/۱۱/۱۱

میزان خشونت های خانوادگی در فرانسه در سال 2014

۱۳۹۴/۱۱/۱۰

لزوم میانجی‌گری مستقیم فرانسه بین ایران و عربستان

۱۳۹۴/۱۱/۳

استراتژی ائتلاف ضد داعش چیست؟

۱۳۹۴/۱۰/۳۰

مجلس فرانسه: لزوم سیاست صنعتی مهاجم در برابر چین

۱۳۹۴/۱۰/۲۸

چهره نفاق غرب: سکوت در برابر نقض حقوق بشر در عربستان سعودی

۱۳۹۴/۱۰/۲۱

یک سوم داعشی‌های فرانسوی را زنان تشکیل می دهند

۱۳۹۴/۱۰/۱۹

ناتالی گوله: « بازگشت ایران به صحنه بین المللی برای عربستان سعودی غیر قابل تحمل است».

۱۳۹۴/۱۰/۱۵

پیش‌بینی سال 2016 برای اروپا از منظر استراتفور

۱۳۹۴/۱۰/۱۳

بحران مهاجرت در اروپا به روایت نمودارها

۱۳۹۴/۹/۳۰

نقش و وزن فرانسه در صحنه سیاسی بین المللی چیست؟

۱۳۹۴/۹/۲۸

برنامه اقتصادی حزب جبهه ملی فرانسه

۱۳۹۴/۹/۲۲

چگونه جبهه ملی از تهدیدات تروریستی برای پیروزی در انتخابات استفاده کرد؟

۱۳۹۴/۹/۱۷

اتحاد فرانسه و انگلستان برای رهبری اروپا

۱۳۹۴/۹/۱۶

جان گرفتن جبهه ملی به دلیل انفعال دولت فرانسه علیه اسلام رادیکال

۱۳۹۴/۹/۱۵

سکوت رسانه های فرانسوی در برابر کشته شدن غیرنظامیان سوری و عراقی

۱۳۹۴/۹/۸

خیز بلند برای اتحاد فرانسه، روسیه و ایران ؛ پاریس از واشنگتن دور می‌شود

۱۳۹۴/۹/۸

آیا فرانسه باید عربستان سعودی را به عنوان متحد خود حفظ کند؟

۱۳۹۴/۹/۷

برافروختن آتش جنگی جدید در عراق و سوریه توسط فرانسه و اسرائیل

۱۳۹۴/۹/۴

حوادث تروریستی مرگبار پاریس به نفع چه کسی است؟

۱۳۹۴/۹/۳

اتحاد فرانسه، روسیه و آمریکا برای مقابله با داعش؟

۱۳۹۴/۹/۱

تحلیل بشار اسد از سیاست خارجی فرانسه

۱۳۹۴/۸/۳۰

آیا حملات فرانسه به رقه باعث تضعیف داعش شد؟

۱۳۹۴/۸/۳۰

اسلام هراسی دسیسه‌ی داعش برای تفرقه میان مسلمانان

۱۳۹۴/۸/۲۷

بر شمردن شباهت های سخنرانی اولاند و جرج بوش در روزنامه لوموند فرانسه

۱۳۹۴/۸/۲۷

فشار بر اولاند برای انجام اصلاحات در سیاست خارجی

۱۳۹۴/۸/۲۶

نتایج ژئوپلتیکی سوء‌قصد پاریس در خاورمیانه

۱۳۹۴/۸/۲۴

چرا فرانسه مورد حملات پی در پی داعش قرار می گیرد؟

۱۳۹۴/۸/۲۴

فرانسه تنها کشور اروپایی مقاوم در برابر بحران کمبود جمعیت

۱۳۹۴/۸/۱۳

آیا بحران پناهجویان نشان دهنده فروپاشی اتحاد کشورهای اروپایی است؟

۱۳۹۴/۸/۱۲

ایران، بازیگر جدید در بازی بزرگ منطقه؟

۱۳۹۴/۸/۱۰

سیاست خارجی نامفهوم فرانسه در قبال جمهوری اسلامی ایران و سوریه

۱۳۹۴/۸/۹

فرانسه محتاط تر از همسایگان خود در پذیرش مهاجران

۱۳۹۴/۸/۶

خداحافظی جوانان فرانسوی از کشورشان

۱۳۹۴/۸/۴

تداوم سیاست فرانسه در ایجاد وحشت در خاورمیانه

۱۳۹۴/۷/۲۹

بحران اجتماعی و بیکاری در فرانسه از دریچه‌ی 11 نمودار

۱۳۹۴/۷/۲۸

مصاحبه شبکه خبری آر تی ال با فرانسوا اولاند

۱۳۹۴/۷/۲۷

موضع فرانسه درباره خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا چیست؟

۱۳۹۴/۷/۲۶

گوشت خوک دست‌آویزی برای سیاستمداران فرانسوی

۱۳۹۴/۷/۲۲

9 درصد مردم فرانسه را مهاجرین تشکیل می دهند

۱۳۹۴/۷/۲۱

چرا فرانسه می خواهد بشار اسد را سرنگون کند؟

۱۳۹۴/۷/۲۰

سیاست یک بام و دو هوای فرانسه در خاورمیانه

۱۳۹۴/۷/۱۹

فرانسه به دنبال نقش استعماری سابق خود در سوریه

۱۳۹۴/۷/۱۹

اخطار قاضی ترودیک: فرانسه دشمن شماره یک داعش است.

۱۳۹۴/۷/۱۲

چرا فرانسه ناوهای جنگی سفارش روسیه را تحویل نداد؟

۱۳۹۴/۷/۸

سه پرسش اساسی درباره‌ی حملات فرانسه به داعش در سوریه

۱۳۹۴/۷/۶

شرکت‌های فرانسوی درصدد رسیدن به بهشت ایرانی

۱۳۹۴/۶/۳۱

محدود کردن فضای مجازی فرانسوی ها توسط دولت

۱۳۹۴/۶/۲۵

فروش خودرو در فرانسه همچنان پایین‌تر از سطح پیش از بحران

۱۳۹۴/۶/۲۴

اروپا و بحران مهاجرت

۱۳۹۴/۶/۲۱

پیش‌بینی جمعیت فرانسه تا سال 2050 و پویایی جمعیت این کشور

۱۳۹۴/۶/۱۸

ناخشنودی فرانسه از استقرار نیروهای نظامی روسیه در سوریه

۱۳۹۴/۶/۱۶

سارکوزی در جاده دشوار کاندیدای ریاست جمهوری

۱۳۹۴/۵/۲۶

افزایش تعداد کشته شده های فرانسوی در میان گروهک تروریستی داعش

۱۳۹۴/۵/۲۴

رکود اقتصاد داخلی فرانسه در سه ماهه دوم امسال

۱۳۹۴/۵/۲۴

پنج راه‌حل برای حل بحران مهاجران در کاله

۱۳۹۴/۵/۱۴

فرانسه بازیچه دست آمریکایی ها

۱۳۹۴/۵/۱۳

ایران بهشت سرمایه گذاران فرانسوی خواهد شد؟

۱۳۹۴/۵/۲

مصاحبه روزنامه لوموند با وزیر امور خارجه فرانسه پس از توافق

۱۳۹۴/۴/۲۴

بازنده مذاکرات هسته ای فرانسه است

۱۳۹۴/۴/۲۳

فرانسه، کشور موردتوجه داعش

۱۳۹۴/۴/۱۰

فرانسه و آلمان، دو موتور محرکه اتحادیه اروپا

۱۳۹۴/۳/۱۹

بدون کمک ایران نمی توان داعش را شکست داد

۱۳۹۴/۳/۱۸

اوباما به دنبال وارد کردن مجدد ایران به بازی های دیپلماتیک

۱۳۹۴/۲/۱

چارچوب توافق در موضوع هسته ای ایران: مرحله ای تاریخی؟

۱۳۹۴/۱/۲۲