ایران - یوریکا

موسسه ایرانی مطالعات اروپا و امریکا

گزارش تحلیلی > فرانسه > انتخابات ریاست جمهوری 2017 فرانسه: پدیده نوظهور ماکرون

انتخابات ریاست جمهوری 2017 فرانسه: پدیده نوظهور ماکرون

تاریخ انتشار: ۱۳۹۵/۱۲/۱۷ تعداد بازدید: 710

نگارنده: گروه تخصصی فرانسه

امانوئل ماکرون وزیر سابق اقتصاد دولت اولاند و موسس جنبش فرا حزبی و نوی  «به پیش» به‌عنوان نماینده‌ای جوان و موردحمایت رسانه‌های فرانسه موردتوجه مردم قرارگرفته است. شناخت برنامه‌های انتخاباتی و مواضع این نامزد در حوزه‌ی سیاست خارجی از اهداف نگارش گزارش زیر می‌باشد.

مقدمه

اگر چه نظرسنجی‌های انجام‌شده پس از انتخابات مقدماتی احزاب راست و میانه 2016، رقابت اصلی در انتخابات ریاست جمهوری آتی فرانسه را میان فرانسوا فیون و مارین لوپن پیش بینی کرده بودند اما با افزایش محبوبیت امانوئل ماکرون انتظار می‌رود که رقابت انتخاباتی 2017 میان فرانسوا فیون و امانوئل ماکرون و مارین لوپن در نوسان باشد. نظرسنجی منتشر شده توسط موسسه ایپسوس سوپرا استریا[1] در تاریخ 19 ژانویه نشان می‌دهد آرای ماکرون با 2% افزایش به 19% رسیده است. این نامزد انتخاباتی در تاریخ 18 فروردین 1395 (6 آوریل 2016) جنبشی فرا حزبی را تحت عنوان «به پیش» تأسیس نمود. وی پیش‌تر (در سال 2009) از حزب سوسیالیست فرانسه استعفا داد و به رغم دعوت از او به منظور شرکت در انتخابات مقدماتی 2017 احزاب چپ، ماکرون در تاریخ 18 آذر 1395 (8 دسامبر 2016) علناً اعلام کرد در این انتخابات مقدماتی شرکت نخواهد کرد. وی ضمن معرفی خود به عنوان نامزدی فرا حزبی و ضد سیستم، از قرار گرفتن در چارچوب راست و چپ پرهیز می‌کند. البته نتایج انتخابات مقدماتی احزاب چپ در رأی ماکرون در رقابت انتخاباتی 2017 بی تأثیر نخواهد بود.

با توجه به اینکه ماکرون در چند ماه اخیر، کارزار انتخاباتی موفقی داشته است و احتمال راه یابی وی به دور دوم انتخابات ریاست جمهوری فرانسه دور از انتظار نیست، معرفی ماکرون و جنبش تازه تأسیس وی در راستای درک بهتر رقابت نامزد‌های انتخابات ریاست جمهوری 2017 فرانسه، بی‌تاثیر نخواهدبود. استراتژی‌های انتخاباتی نامزد مذکور در حوزه بازاریابی انتخاباتی بسیار حائز اهمیت است. در واقع بررسی استراتژی‌های مذکور به شناخت علل افزایش آرای این نامزد انتخاباتی در چند ماه اخیر، دغدغه‌های مردم فرانسه و همچنین نقش مؤثر مؤسسه‌های تبلیغاتی در ظهور پدیده انتخاباتی ماکرون کمک می‌کند.

از سوی دیگر، سوابق اقتصادی نامزد مذکور در ارائه برنامه‌های اقتصادی مورد توجه مردم فرانسه مؤثر بوده است. در پایان، مواضع این نامزد در حوزه‌ی سیاست خارجی در قبال ایالات متحده آمریکا، اتحادیه اروپا، روسیه و کشورهای منطقه بیان شده است.

پدیده نوظهور ماکرون

الف. معرفی امانوئل ماکرون و جنبش سیاسی «به پیش» :

سوابق علمی و سیاسی ماکرون:

امانوئل ماکرون، رهبر جنبش تازه تأسیس به پیش، متولد سال 1997 در شهر آمیان[2] است. او فارغ التحصیل کالج ملی امور اداری در سال 2004 است و دارای سوابق کاری در حوزه بانکداری به عنوان مشاور بانک در زمینه سرمایه‌گذاری می‌باشد.  ماکرون از سال 2006 تا 2009 عضو حزب سوسیالیست فرانسه بوده ولی در سال 2009 از عضویت در حزب مذکور استعفا داد. او از سال 2010  فعالیت در کارزار انتخاباتی فرانسوا اولاند را آغاز کرد و پس از انتخاب اولاند به عنوان رئیس جمهور فرانسه در سال 2012 به عنوان مشاور امور مالی دولت اولاند انتخاب شد. نامزد مذکور از سال 2014 به عنوان وزیر اقتصاد فرانسه منصوب شد اما در تاریخ 9 شهریور 1395 (30 اوت 2016) از سمت خود استعفا داد و جنبشی را تحت عنوان «به پیش » تأسیس نمود. ماکرون آزادی از چارچوب‌های حزبی و زمینه سازی برای کارزار انتخاباتی آتی فرانسه را به عنوان دلایل استعفای خود بر شمرده است.                               

جنبش سیاسی «به پیش»

ماکرون در تاریخ 6 آوریل 2016 جنبشی را تحت عنوان «به پیش» تأسیس و خود را به عنوان نامزدی فرا حزبی در انتخابات ریاست جمهوری 2017 فرانسه معرفی نمود. این نامزد انتخاباتی از قرار گرفتن در چارچوب راست و چپ گریزان است و معتقد است در جنبش «به پیش» احزاب راست، چپ و حتی راست طرفدار اروپا با هم به همکاری خواهند پرداخت.

تأمین مالی جنبش «به پیش»

از آنجا که این جنبش فرا حزبی است، قادر به استفاده از کمک هزینه‌های حزبی نمی‌باشد، چرا که کمک هزینه‌های مذکور بر اساس نتایج انتخابات مجلس و تعداد نمایندگان برگزیده هر حزب محاسبه می‌شود. از آنجا که «مؤسسه احیای حیات سیاسی»[3] فرانسه اواخر فوریه 2016 تأسیس شده و در ماه آوریل عنوان جدید «به پیش» را برگزیده است، شرایط لازم به منظور بهره مندی از کمک‌های دولتی را ندارد. به همین دلیل جنبش «به پیش» ناگزیر از جمع‌آوری اعانه می‌باشد و امیدوار است بتواند بیش از 9 میلیون یورو از این طریق کسب نماید. جنبش مذکور به منظور تحقق این مهم اقدام به تأسیس مؤسسه تأمین مالی «به پیش»[4] نموده است. مؤسسه یاد شده تا تاریخ 23 آذر 1395 (13 دسامبر 2016) موفق به جمع آوری 3.5 میلیون یورو اعانه گردیده است. حدوداً 11.000 نفر تا تاریخ مذکور به جنبش «به پیش» کمک مالی کرده‌اند و 60% از این کمک‌ها کمتر از 60 یورو و 3% هم بیش از 5.000 یورو بوده است. از آغاز سال 2017 تا (9 آوریل) حامیان مالی جنبش ماکرون از لحاظ قانونی مجاز به حمایت مالی مجدد به این جنبش می‌باشند. اَبِل فرانسوا[5]، استاد دانشگاه لیل 1[6] معتقد است: «در فرانسه نمی‌توان توقع کمک‌های مالی با ارقام بالا را داشت. همچنین جمع آوری اعانه کم از عامه مردم می‌تواند تضمینی برای جلب آرای بیشتر باشد. مسئله‌ای که در کارزار انتخاباتی اوباما نیز مشاهده شده است». در واقع ماکرون برای جمع‌آوری کمک‌های مالی قابل ملاحظه باید به کارزارهای انتخاباتی خود در خارج از فرانسه امیدوار باشد. شبکه خبری فرانس 5[7] در گزارشی به سفر ماکرون به نیویورک در تاریخ 14 تا 16 آذر 1395 (4 تا 6 دسامبر 2016) و کمک‌های مالی با ارقام بالا به کارزار انتخاباتی وی پرداخته است. این کمک‌ها در یک رستوران فرانسوی در این شهر و همچنین در دو دیدار با برخی از چهره‌های شاخص آمریکایی از جمله ژوزف استیگلیتس[8] برنده جایزه نوبل اقتصاد به دست آمده است. ماکرون در ماه می و سپتامبر نیز اقدام به جمع‌آوری کمک‌های مالی در بریتانیا نموده است. ماکرون همچنین در نظر دارد 9 میلیون یورو از بانک‌ها وام بگیرد، در واقع ماکرون بر خلاف رقیب انتخاباتی خود مارین لوپن، شانس بیشتری برای دریافت این وام دارد چرا که کریستیان دارنیا[9]، رئیس سابق بی ان پی پاری باس[10] مدیریت مؤسسه تأمین مالی ماکرون را بر عهده دارد. البته بانک‌ها پیش از پرداخت وام، جایگاه این نامزد انتخاباتی را در نظرسنجی‌ها بررسی خواهند نمود.

ب. تأملی بر علل ظهور «پدیده انتخاباتی ماکرون»

نظرسنجی منتشر شده توسط مؤسسه ایپسوس سوپرا استریا[11] در تاریخ 19 ژانویه نشان می‌دهد آرای ماکرون با 2% افزایش به 19% رسیده است. مطابق با نظرسنجی مذکور در حالی که آرای ماکرون افزایش یافته است، آرای فیون 3 الی 4 درصد کاهش یافته و به 23 تا 25 درصد رسیده است. در این میان مارین لوپن با 25 تا 26 درصد آرا در رأس قرار دارد. نظرسنجی مؤسسه افکار سنجی اودوکسا[12] نیز نشان می‌دهد که سیاست‌های اقتصادی فیون مورد توجه بسیاری از مردم فرانسه نبوده و 55% از پرسش شوندگان در این نظرسنجی معتقدند ماکرون نسبت به فیون رئیس‌جمهور بهتری خواهد بود. 78% ­­­از پرسش شوندگان اظهار داشته‌اند؛ فیون باید برای اطمینان خاطر مردم فرانسه درباره‌ی برنامه‌ی اقتصادی خود، امتیازهای بیشتری به مردم اعطا نماید.

سایت خبری لو ژورنال دو دیمانش[13] در خبری در تاریخ 27 آذر 1395 (17 دسامبر 2016) اعلام کرد که در طول چند هفته گذشته، نام امانوئل ماکرون در رأس فهرست جستجوی گوگل قرار گرفته است. برگزاری موفق کارزار انتخاباتی ماکرون در پاریس در تاریخ 20 آذر 1395 (10 دسامبر 2016) یکی از علل افزایش محبوبیت وی به حساب می‌آید.

نقش بازاریابی انتخاباتی در افزایش محبوبیت ماکرون

در وهله‌ی اول انتشار گسترده مقالات در دفاع از برنامه‌های اقتصادی ماکرون در سایت‌های خبری فرانسه و همچنین پوشش وسیع رسانه‌ها از کارزار انتخاباتی وی، هم‌زمان با نشر مقالات انتقادی علیه برنامه‌ی اقتصادی لیبرال فیون قابل تأمل می‌باشد. به منظور تبیین این پدیده نقش بازاریابی کارزار انتخاباتی ماکرون حائز اهمیت است. شایان‌ذکر است آژانس ارتباطی لیتل وینگ[14]، متخصص در فنّاوری‌های دیجیتال و همچنین مؤسسه ژِزو اِ گابریل[15]، متخصص در حوزه تبلیغات نیز به منظور فعالیت در کارزار انتخاباتی ماکرون دعوت شده‌اند. همچنین جنبش «به پیش» به منظور جمع‌آوری داده‌های میدانی و بهره‌مندی از جدید‌ترین راهبرد‌های انتخاباتی اقدام به عقد قراردادی با آژانس لیگی- مولر-پون[16] متخصص در تولید نرم افزارجدیدی به نام 1+50 (در زمینه تحلیل داده‌ها) نموده است. بکارگیری نرم افزار مذکور در شناسایی هواداران ماکرون بسیار کارآمد بوده است. روش این آژانس مبتنی بر تحلیل داده‌های مردم‌شناسی اجتماعی مؤسسه ملی آمار فرانسه موسوم به اَنسه[17] می‌باشد. البته پژوهشگران در تحلیل‌های خود از نتایج انتخابات پیشین فرانسه (از سال 2002) نیز بهره می‌برند.

در ذیل استراتژی‌های کارزار انتخاباتی ماکرون ارائه می‌گردد:

شعار انتخاباتی (نامزد به ظاهر ضد سیستم)

به نظر می‌رسد شعارهای انتخاباتی ماکرون به عنوان نامزدی ضد سیستم و خواهان ایجاد تغییرات طرفداران زیادی در میان جوانان فرانسه داشته باشد. آن موکسل [18] جامعه شناس فرانسوی به تحلیل داده‌های پژوهشی تحت عنوان بررسی نسل جوان اروپا[19]در سطح اروپا پرداخته است. نتایج پژوهش مذکور نشان می‌دهد که 99% از پرسش شوندگان تقریباً تمامی سیاستمداران را به استثنای چند نفر فاسد دانسته و 2 میلیون جوان فرانسوی چه در محل کار خود، چه در دبیرستان و چه در دانشگاه، خود را خارج از سیستم می‌دانند. در حال حاضر، جوانان 25 ساله فرانسوی به نسل بحران زده مبدل شده‌اند. این نسل هم‌زمان با کاهش ارزش پول اروپا چشم به جهان گشوده، در عصر انفجار ارتباطات اینترنتی رشد کرده و شاهد آثار بحران مالی و وام‌های بی‌پشتوانه بوده است. با این وجود پژوهش مذکور نشان می‌دهد جوانان فرانسوی منزوی و گوشه گیر نبوده و به توانایی‌های شخصی خود به منظور خروج از این وضعیت معتقد اند: 63% از پرسش شوندگان معتقدند هرگاه تصمیم به انجام کاری داشته باشند، قادر به عملی کردن خواسته خود هستند. تحلیل‌گران معتقدند ورای این اراده، تمنای ژرف آزادی و موفقیت نهفته است و به رغم پتانسیل‌های فراوان جوانان فرانسوی، سیستم کنونی مانع از بروز توانایی‌های آنان می‌شود. بدون شک آراء این جوانان در انتخابات ریاست جمهوری آتی فرانسه بسیار مؤثر خواهد بود، از این رو نامزدی پیروز این انتخابات خواهد بود که بتواند اعتماد و باور این جوانان را از آن خود کرده و خود را مخالف این سیستم معرفی نماید. با توجه به فضای حاکم بر اندیشه جوانان فرانسوی، ماکرون خود را نامزدی ضد سیستم معرفی کرده است، حال آنکه نقد‌های بسیاری بر ادعای ضد سیستم بودن ماکرون وجود دارد. اگر چه ماکرون خود را فردی ضد سیستم معرفی کرده است اما شک و شبهه‌های بسیاری در رابطه با این موضوع وجود دارد. ژان کلود داسیه[20] معتقد است اگرچه ماکرون تلاش می‌کند تا خود را فردی ضد سیستم معرفی کند اما این‌گونه نیست. از منظر ژولین اوبر[21] نماینده حزب جمهوری خواه نیز، ماکرون نامزدی ضد سیستم نیست بلکه با معرفی خود به عنوان نامزد انتخاباتی ضد سیستم با اعمال برخی مکانیسم‌های مشترک به دنبال جلب توجه مردم است. در واقع وی معتقد است ماکرون و جبهه ملی از جهاتی شبیه به هم هستند. به عنوان مثال جنبش ماکرون حاصل تلفیق ایده‌های جمع آوری شده حزب راست و چپ  با انسجام خاص خود می‌باشد و از طرفی دیگر جبهه ملی نیز مهد ایده ضد سیستم می‌باشد.

توماس گوئنوله[22] نیز یادآور شد بیان این موضوع که ماکرون مسئله جدیدی را در حوزه سیاست بیان می‌کند تنها یک فریب است و برنامه‌های وزیر سابق فرانسه نمونه‌ی معمول و مشابه نخبگان فرانسه همچون ژاک شیراک، لوران فابیوس و ... است. در واقع موضوع ضد سیستم بودن موضوع جدیدی نیست و این موضوع که باید حزب راست و چپ را کنار گذاشت و بهترین‌ها را انتخاب کرد بسیار مشابه با موضع گیری حزب میانه است.

در این میان بسیاری معتقدند برنامه ماکرون برای ریاست جمهوری برنامه‌ای از پیش تعیین‌شده بوده است. روزنامه «لوسوار»[23] بلژیک می‌نویسد ماکرون برای رسیدن به هدف بلند مدت خود یعنی ریاست جمهوری باید اولاند را کنار می‌گذاشت، به خاطر همین بعد از دو سال از وزارت اقتصاد استعفا داد و جنبشی متفاوت موسوم به جنبش «پیش رو» را به وجود آورد.

به نظر می‌رسد ضد سیستم بودن ماکرون تنها جنبه نمایشی دارد. دومینیک رینیه[24] معتقد است که در دنیای امروز همه سیاستمداران در برخی ابعاد با سیستم فعلی کشور خود مخالف هستند و اگر نامزد انتخاباتی از این منظر ادعا کند ضد سیستم است ، ادعای وی کاملاً نمایشی است.

برنامه‌های اقتصادی عامه پسند

یکی دیگر از استراتژی‌های کارزار انتخاباتی ماکرون ارائه برنامه‌های اقتصادی و اجتماعی عامه پسند می‌باشد. کارشناسان دلیل افزایش محبوبیت ماکرون را برنامه‌های اجتماعی- اقتصادی وی می‌دانند. ماکرون در این برنامه به تلفیق معیارهای چپ و راست به دنبال پیوند دادن دو تفکر ترقی خواه و محافظه کار است. او مدعی است هدف وی از اتخاذ این برنامه بهره برداری از تمامی اندیشه‌ها در راستای توسعه بیشتر فرانسه است.

مؤسسه افکارسنجی ایفوپ[25]، اقدام به انجام یک نظرسنجی تطبیقی درباره‌ی سه نامزد اصلی انتخابات (ماکرون، فیون و لوپن) نموده است. این نظرسنجی نشان می‌دهد مسئله اشتغال و بهبود وضعیت اقتصادی اولویت مردم فرانسه است. این نظر‌سنجی به خوبی نشان می‌دهد دلیل افزایش گرایش به ماکرون اشتغال بوده است و وی در سایر حوزه‌های دیگر فاصله‌ی زیادی با رقبای خود دارد. بر اساس این نظرسنجی، سیاست‌های لوپن در زمینه مبارزه با مهاجرت غیر قانونی (با 41% آرا) از نظر مردم فرانسه کارآمد بوده است. در این زمینه فیون (19%) و ماکرون (7%) توفیق چندانی نداشته‌اند. فیون و لوپن در زمینه‌هایی مانند مبارزه با تروریسم و همچنین مبارزه با ناامنی تقریباً به یک میزان مورد توجه قرار گرفته است.

برنامه‌های فیون در زمینه دفاع از ارزش‌های سنتی فرانسه، نظر 35% از مردم فرانسه را به خود جلب نموده است، حال آنکه برنامه‌های ماکرون در این زمینه اصلاً مورد توجه جامعه فرانسه قرار نگرفته است.

در زمینه کاهش میزان بیکاری و بهبود وضع اقتصادی 23% از مردم فرانسه برنامه‌های فیون و 25% دیگر برنامه اقتصادی ماکرون را متقاعد کننده دانسته‌اند. شایان‌ذکر است 35% از پرسش شوندگان به برنامه اقتصادی هیچ یک از نامزدها اعتمادی ندارند. جدول ذیل به خوبی میزان گرایش مردم به نامزدها در حوزه‌های مختلف را نشان می‌دهد:

میزان اعتماد مردم به امانوئل ماکرون، فرانسوا فیون و مارین لوپن

میزان اعتماد مردم به ماکرون، فیون و لوپن

حمایت های مردمی و آرای احتمالی

طیف طرفداران ماکرون نسبت به فیون از تعادل بیشتری برخوردار است: در کارزار انتخاباتی وی جوانان بیشتر از میان‌سالان حضور دارند. با این همه در بین حامیان وی افراد بالای 65 سال نیز دیده می‌شوند. هر چند برنامه اقتصادی وی بیشتر مورد توجه مدیران ارشد و صاحبان مشاغل متوسط قرار گرفته است، با این وجود افرادی از طبقات پایین هم جذب برنامه‌های اقتصادی وی شده‌اند.

طرفداران احزاب طیف میانه

نظر سنجی‌های انجام‌شده تا تاریخ 23 آذر 1395 (13 دسامبر 2016) نشان می‌دهد بیش از %20 از متوسط حامیان امانوئل ماکرون را طیف چپ میانه و بیش از 13% را طیف میانه تشکیل می‌دهند. طرفداران راست میانه (11% بیش از متوسط آرا) نیز جذب دیدگاه‌های ماکرون شده‌اند، اما افرادی با گرایش‌های راست و چپ افراطی تقریباً هیچ گرایشی به برنامه‌های ماکرون ندارند. به نظر می‌رسد ماکرون بیشتر توجه خود را معطوف به طیف میانه رو نموده است و در حال حاضر این قشر بخش اعظم حامیان وی را تشکیل می‌دهند. سایت خبری لوپوان در تاریخ 26 آذر 1395 (16 دسامبر 2016) از پیوستن برخی از چهره‌های برجسته کارزار انتخاباتی آلن ژوپه به ستادهای انتخاباتی ماکرون خبر می‌دهد، این سایت دلیل این امر را رویکرد میانه روی ماکرون اعلام کرده است، بدین ترتیب به نظر می‌رسد بخش قابل ملاحظه‌ای از آرای طرفداران وابسته به احزاب میانه فرانسه که در انتخابات مقدماتی احزاب راست و میانه به ژوپه رأی داده‌اند به ماکرون تعلق گیرد. با این وجود، هنوز نمی‌توان از ثبات این بخش از آرای ماکرون مطمئن بود. تحلیل‌گران معتقدند ماکرون برای افزایش آرای خود باید به دنبال آرای چپ گرایان منتقد رویکرد محافظه کارانه سوسیالیست‌ها باشد. حزب «ما شهروندان» نیز در ماه دسامبر 2016 علناً حمایت خود را از ماکرون اعلام کرده است. این حزب دلیل این انتخاب راهبردی را ناتوانی احزاب حاکم در توسعه و پیشرفت فرانسه دانسته و پویایی و اراده محکم مردم فرانسه به منظور انجام اصلاحات بنیادین در این کشور را ضروری دانسته است.

حزب چپ رادیکال

بنا به گزارش هافینگتون پست حزب چپ رادیکال نیز در بیانیه ای که در تاریخ 27 ژانویه 2017  منتشر نموده است حمایت خود از نامزدی ماکرون را اعلام نموده است.

حمایت رسانه‌ها

حضور گسترده ماکرون در رسانه‌های چپ و راست و تعریف و تمجید آن‌ها از برنامه‌های وی از دیگر استراتژی‌های بازار یابی انتخاباتی مطرح در کارزار انتخاباتی ماکرون بوده است. به نظر می‌رسد که رسانه‌ها، جوانی و پویایی ماکرون و همچنین اجتناب وی از قرار گرفتن در طیف سیاسی خاص را دستمایه تبلیغات انتخاباتی ماکرون نموده‌اند. درواقع این عوامل جاذبه بیشتر رسانه‌ها و در نتیجه افزایش مخاطبان وی را در پی داشته است. توماس گِنوله[26]، دکترای علوم سیاسی و استاد سیانس پو[27] معتقد است سردبیر بسیاری از سایت‌های خبری که سعی به ترسیم تصویر مثبتی از ماکرون دارند، معتقد به لیبرالیسم اقتصادی هستند.

آرنو مرسیه[28]، استاد دانشگاه پانتئون آساس[29] و متخصص ارتباطات سیاسی و پژوهشگر لابراتوار ارتباطات و سیاست[30] در مرکز ملی تحقیقات علمی[31] معتقد است شخصیت ماکرون و ژست‌های او برای عموم مردم جذابیت دارد و رسانه‌ها با اتکا به همین جاذبه‌ها به تمجید از وی می‌پردازند. عدم وابستگی حزبی ماکرون سبب می‌شود وی دشمنان بسیاری داشته باشد و این یکی دیگر از جاذبه‌های مردمی وی است. ماکرون با اتکا به متخصصان خود در حوزه ارتباطات می‌تواند از رسانه‌ها به عنوان ابزاری برای خلق تصاویری جذاب از خود استفاده کند. زندگی خصوصی ماکرون و ازدواج او با بریژیت ترونگو[32]، استاد زبان فرانسه  ماکرون در دوران دبیرستان و خصوصاٌ تفاوت سنی 19 ساله ماکرون و همسرش یکی دیگر از جاذبه‌های رسانه‌ای ماکرون به حساب می‌آید. با این وجود، ایوترِآ[33]، روزنامه نگار فرانسوی معتقد است محبوبیت یک نامزد در جامعه‌ی فرانسه الزاماً به معنای جلب اعتماد جامعه‌ی فرانسه و پیروزی وی در انتخابات نخواهد بود. آرنو مرسیه نیز معتقد است چنانچه مردم فرانسه به نامزدی گرایش نداشته باشند، رسانه‌ها نمی‌توانند آنان را به وادار به شرکت در انتخاب نمایند. برکسیت و انتخابات ریاست جمهوری اخیر آمریکا نمونه‌های مناسبی از بی‌تأثیری تبلیغات رسانه‌ای بر آرای مردمی است. بخشی از مردم که خود را مخالف سیستم حاکم می‌دانند، تبلیغات رسانه‌ای را به سیستم حاکم مربوط می‌دانند و در جهت عکس این تبلیغات رأی خواهند داد.

حمایت نخبگان سیاسی از جنبش «به پیش»

یکی دیگر استراتژی‌های کارزار انتخاباتی ماکرون نسبت به احزاب شهروندی، عدم طرد نخبگان سیاسی است. این جنبش به دنبال گردآوری حداکثری نمایندگان پارلمان فرانسه است. در واقع چندین نماینده پارلمان و همچنین سناتور وابسته به حزب سوسیالیست فرانسه و همچنین حزب چپ افراطی در کارزار انتخاباتی ماکرون حضور یافته‌اند. پس از اعلام چشم پوشی اولاند از شرکت در انتخابات ریاست جمهوری 2017 فرانسه، ژان-پی‌یر مینیار[34] از دوستان صمیمی فرانسوا اولاند نیز حمایت خود را از ماکرون اعلام نموده است. رئیس شورای ملی دیجیتال فرانسه[35] که پیش‌تر ریاست کمپین دیجیتالی اولاند را نیز در سال 2012 بر عهده داشته است، آمادگی خود را برای پیوستن به کارزار ماکرون اعلام کرده است.

در میان محبوبیت رو به افزایش ماکرون در میان مردم، حمایت سگولن رویال به‌عنوان فرد شماره‌ی سه دولت فرانسه از رهبر جنبش نوپای «به‌پیش» قابل‌تأمل است. امانوئل ماکرون که از نمایندگی حزب سوسیالیست و متحدان آن سرباز زده است، در اوایل ماه دسامبر مهمان دفتر وزارت سگولن رویال[36] بود. ملاقاتی محتاطانه که به نقل از کارمندان ماکرون به بررسی اخبار سیاسی کشور گذشته است. درواقع می‌توان گفت که سگولن رویال به‌عنوان نامزد پیشین ریاست جمهوری باهدف تشویق و ارائه‌ی پیشنهاد‌هایی او را به دفتر خویش فراخوانده بود و پس‌ازآن نیز سگولن رویال در شرایطی که سوسیالیست‌ها تنها به حمایت از هم‌حزبی‌های خود آن‌هم در شرایط کنونی می‌پردازند، علاقه‌ای به بازگویی این ملاقات پیدا نکرد.

درواقع می‌توان گفت که حمایت غیررسمی سگولن رویال از ماکرون موضوع تازه‌ای نیست؛ چراکه هنگامی‌که وزیر سابق اقتصاد در ماه آوریل گذشته سمت خود را برای راه‌اندازی جنبش جدیدش ترک گفت، سگولن رویال نگاهی تشویق‌آمیز به این مسئله داشت. درماه ژوئیه نیز، هنگامی‌که اولاند و مانوئل والس از رفتن به جلسه راه‌اندازی جنبش وی سرباز زدند و درعین‌حال انتقادات مختلف از هر دو جناح راست و چپ متوجه ماکرون بود، سگولن رویال تنها کسی بود که اعلام کرد: «او حال و هوای جدیدی به فضای سیاست آورده است.» در چهارم ماه ژانویه گذشته نیز، سگولن رویال درباره امانوئل ماکرون این‌گونه سخن گفت: «من مشتاقانه منتظر عملکرد ماکرون و گفته‌های وی هستم، او کسی است که به سمت آینده در حال حرکت است و در تلاش برای رسیدن به آینده، به‌خوبی به چالش‌های جهانی‌شدن آگاه است.»

همراه سابق فرانسوا اولاند هرگز حمایت خود را از رهبر جنبش جدید پنهان نکرده است، به‌طوری‌که وی در مصاحبه‌ای با خبرگزاری آر تی ال و به دنبال انتقادات حزبی‌اش در سال 2007 داشت، این‌گونه اعلام کرد: «او متحمل رنج‌هایی است که من از آن‌ها رنج می‌بردم او بسیار مستقل، بسیار آزاد، بسیار خلاق و غیرقابل‌کنترل است. خلاصه آنکه وی همچون دیگران نیست و این چیزی است که من آن را دوست دارم.»

باریزا خیاری[37] سناتور حزب سوسیالیست پاریس از نخستین کسانی بود که به ماکرون پیوست، وی دراین‌باره می‌گوید: «همچون سگولن که مورد حمایت حزب خود قرار نگرفت، امانوئل نیز تنها است. او دارای روحیه‌ی سرپیچی است و در نظرسنجی‌ها نیز در رأس قرار دارد. همچون سگولن، مخاطب ماکرون نیز سوسیالیست‌ها هستند.» طبق گفته‌های فینیستر ریچارد[38]، دبیر کل جنبش ماکرون تا اوایل ماه ژانویه 132 هزار نفر به این جنبش پیوسته‌اند: «در دیدارهای گروهی جوانان با ماکرون، آن‌ها شعارهای کارزار انتخاباتی سگولن رویال در سال 2007 را در دست دارند.»

تحلیلگران بر این باورند که تدابیر فراحزبی ماکرون هر چند برای برخی زیان آور خواهد بود ولی بسیاری از طرفداران هر دو جناح از آن استقبال خواهند کرد. تاکنون رؤسای شرکت‌های بزرگ فرانسه از هر دو حزب، از وی حمایت کرده‌اند. لازم به ذکر است برخی از رقبای ماکرون، او را متهم به کاپیتالیسم مالی نموده‌اند.

سرمایه‌داران فرانسوی از بین نامزدهای موجود، دو نامزد را بیش از سایرین ترجیح می‌دهند: فیون و ماکرون. پیروزی فیون در بین طرفداران احزاب راست پیروزی چشمگیری محسوب می‌شود و طرفداران احزاب چپ و میانه نیز از افزایش آرای ماکرون بسیار خرسندند.

پ. رویکردهای اقتصادی و سیاست خارجی ماکرون

برنامه اقتصادی

برنامه‌های اقتصادی ماکرون به ترتیب زیر می‌باشد:

-         سرمایه گذاری خصوصی در بخش نوآوری

-         کاهش مالیات به منظور تشویق شرکت‌ها به ریسک پذیری

-         حفظ 35 ساعت کار (با درنظر گرفتن قوانین تسهیل کننده برای کارکنان)

-         کاهش بیمه بیکاری استعفا دهندگان، کارگران مستقل، تجار و صنعتگران به منظور واداشتن جامعه فرانسه به کار بیشتر

-         ایجاد تحولات اساسی در بخش حمایت‌های اجتماعی

-         ارائه خدمات عمومی بیشتر در بخش آموزش نیروی کار

-         افزایش توان خرید مردم فرانسه با حذف بیمه بیکاری و بیمه درمانی

-         افزایش مالیات بر حقوق کارکنان و درآمد حاصل از بخش املاک

ماکرون ایجاد اشتغال را به عنوان شعار انتخاباتی خود انتخاب نموده است؛ وی قصد دارد با تغییر «اعتبار مالیاتی به منظور ایجاد رقابت و اشتغال[39]» و کاهش مخارج دراز مدت، مخارج عمومی را کاهش دهد. وی همچنین خواهان حذف کمک هزینه‌های مربوط به بیکاری و حوزه درمان برای نیروی کار است. او در نظر دارد به جای موارد مذکور، اقدام به افزایش کمک هزینه‌های اجتماعی برای تمام اقشار با هر میزان درآمد، کار و سرمایه نماید. این کمک هزینه برای هر زوج در سال 500 یورو خواهد بود. یکی دیگر از برنامه‌های وی که تلفیقی از دیدگاه‌های هر دو جناح است حوزه بیمه بیکاری است: در این برنامه، فرد بیکار از مزایای بیمه بیکاری (هر 5 سال یک‌بار) بهره مند خواهد بود، با این وجود، برنامه‌ی مذکور بیکاران را موظف به پذیرش شغل پیشنهادی در صورت تطابق با توانایی‌های مورد نیاز شغل مذکور می‌نماید.

در این برنامه به کارفرمایان نیز پرداخته شده است. با کارفرمایان در صورت برکناری زودهنگام کارگران و یا اقدام بیش از حد به انعقاد قراردادهای کوتاه مدت نیز برخورد خواهد شد.

سیاست‌های ماکرون در زمینه‌ی مسائل اجتماعی نیز الگویی از برخی سیاست‌های هر دو طیف چپ و راست می‌باشد. به عنوان مثال وی خواستار استقلال عمومی دانشگاه‌ها، مؤسسات آموزشی و بیمارستان‌ها (سیاست احزاب راست) به منظور افزایش آزادی عمل کارمندان در محل کار می‌باشد.

انتقادات وارده بر برنامه‌های اقتصادی ماکرون

برخی از منتقدان بر این باورند که برنامه اقتصادی ماکرون بیشتر شبیه تبلیغات بازاریابی شرکت‌های بزرگ اقتصادی است. به نظر می‌رسد این نامزد با مشاهده انتقادات وارده به برنامه اقتصادی فیون سعی دارد به ارائه‌ی برنامه‌هایی بپردازد که برای جامعه‌ی فرانسه جذابیت دارد. پر واضح است که ماکرون از پرداختن به مواضعی که مطلوب مردم نیست پرهیز می‌کند. برخی دیگر از منتقدان معتقدند ماکرون سه سال وزارت اقتصاد فرانسه را عهده دار بوده است و موضوعاتی که اکنون به طرح آن می‌پردازد؛ پیش‌تر در آن‌ها هیچ‌گونه نوآوری نداشته است. این منتقدان برنامه اقتصادی ماکرون را راهکاری عملی به منظور اصلاح سیستم اقتصادی فرانسه نمی‌دانند چراکه از منظر آنان، مشکل اصلی اقتصاد فرانسه پیچیدگی‌های قانونی است که همواره بیش از پیش در حال پیچیده شدن است. با ملاحظه موارد یاد شده به نظر می‌رسد برنامه‌ی اقتصادی کنونی راهکاری مناسب برای حل معضلات اقتصادی فرانسه ارائه نکرده است. برخی دیگر از منتقدان، برنامه اقتصادی ماکرون را ترکیبی از برنامه‌های فیون و اولاند دانسته‌اند. نپرداختن به جزئیات و همچنین نوآوری از دیگر معایب برنامه اقتصادی مذکور بیان شده است.

ت. مواضع ماکرون در حوزه سیاست خارجی

از آنجا که رویکرد و برنامه‌های ماکرون بیشتر از جنبه قتصادی برخوردار است وی به ندرت در رابطه با مسائل بین المللی اظهار نظر می‌کند. با این وجود، نامزد مذکور مواضع خود را نسبت به ایالات متحده آمریکا، اتحادیه اروپا، روسیه و کشورهای خاورمیانه بیان نموده است.

- رویکرد ماکرون به ایالات متحده آمریکا در دوران ترامپ

ماکرون از مواضع اخیر ترامپ در تاریخ 16 ژانویه 2017 درباره اروپا انتقاد کرده و خواستار فروتنی بیشتر ترامپ شده است. ماکرون با اشاره به تاریخ آمریکا اعلام داشته که مؤسسان جامعه کنونی آمریکا، اروپاییان آزادی خواهی بوده‌اند که با آرمان‌های اروپایی و آرمان‌های فرانسوی راهی قاره آمریکا شده بودند. در واقع، ماکرون وجود آمریکا را مرهون تاریخ اروپا دانسته است.

لورانس هئیم[40] سخنگوی ماکرون و کارشناس ایالات متحده آمریکا در مصاحبه با شبکه بی. اف.ام.تی.وی با اشاره به اهمیت روابط فرا‌‌آتلانتیکی بر لزوم گفتگو با ترامپ در راستای منافع فرانسه تأکید نموده است. این کارشناس ماکرون را اوبامای فرانسه قلمداد نموده است. ماکرون همچنین در سفر خود به ایالات متحده آمریکا با اشاره به دیدگاه‌های ترامپ درباره اروپا و فرانسه، از ترامپ دعوت به عمل آورده تا به فرانسه سفر کند. شایان‌ذکر است در این سفر گفتگویی بین ترامپ و ماکرون صورت نگرفته است. ماکرون همچنین به ائتلاف راهبردی فرانسه با ایالات متحده آمریکا اشاره کرده و آن را حاصل موفقیت‌های دموکراتیک دانسته است. از منظر این نامزد انتخابات ریاست جمهوری فرانسه، انتخاب ترامپ نباید این ائتلاف استراتژیک را به چالش بکشاند. در راستای تحقق این مهم، فرانسه باید سیاست بین الملل خود را با اتکا به اتحادیه اروپا ترسیم نماید، چرا که فرانسه در چارچوب اتحادیه اروپا قدرتمند‌تر خواهد شد. سیاست خارجی ماکرون در تعامل با قدرت‌های بین الملل مبتنی بر گفتگوی کارآمد با روسیه و تقویت روابط دوستانه با آمریکاست.

- اتحادیه اروپا

ماکرون برکسیت را پایانی بر یکی از ادوار اروپا دانسته و معتقد است کشورهای عضو اتحادیه باید اقدام به بازسازی اتحادیه نمایند. ماکرون ضمن اذعان به ناتوانی اتحادیه اروپا در مقابله با بحران مهاجران معتقد است می‌توان با اقدام موثر، موانع کارآیی این اتحادیه را رفع نمود. ماکرون مهاجران اقتصادی را از پناهندگان متمایز ساخته و سیاست آنگلا مرکل در پذیرش مهاجران را ستوده است، چرا که از نظر ماکرون، اروپا در قبال پناهندگان وظیفه‌ای سیاسی و اخلاقی داشته و ملزم به پذیرش آن‌هاست. در واقع، ماکرون معتقد به همگرایی اقتصادی، بودجه‌ای و مالیاتی در اتحادیه اروپاست و تحقق عوامل یاد شده را در توسعه‌ی تمامی کشورهای عضو اتحادیه ضروری می‌داند. ماکرون همچنین معتقد به همکاری‌های علمی کشورهای عضو اتحادیه در حوزه‌هایی چون فنّاوری‌های دیجیتال، محیط زیست، انرژی، هوش مصنوعی در چشم انداز 2025-2030 می‌باشد. ماکرون همچنین خواستار ایجاد آژانس اروپایی اطلاعات و افزایش همکاری‌ها در حوزه اروپای دفاعی و با مشارکت مالی تمامی کشورهای عضو می‌باشد. ایجاد شورای اروپایی امنیت به منظور همکاری تمامی دیپلمات‌ها و نیروهای مسلح کشورهای عضو و همچنین تأسیس ستاد اروپایی دائمی به منظور برنامه‌ریزی عملیات دفاعی اروپا از دیگر سیاست‌های اروپایی ماکرون محسوب می‌گردد.

- روسیه

ماکرون خواستار عادی سازی روابط با روسیه و تلاش برای جلوگیری از افزایش تحریم‌های وارده بر این کشور است. او معتقد است باید با روسیه گفتمانی مستقل و پایدار برقرار کرد. از منظر او گفتمان با روسیه باید در چهارچوب اروپا باشد. هدف او از این مسئله ایجاد سیاست دفاعی و بین المللی مشترک بین کشورهای عضو اتحادیه اروپاست.

یکی از اهداف ماکرون از گفتگو و عادی سازی روابط با روسیه، پیدا کردن راه حلی برای درگیری‌های سوریه است. از منظر ماکرون امروزه روس‌ها در منازعات سوریه مداخله داشته و در این حوزه به عنصری کلیدی تبدیل شده‌اند. در چنین شرایطی فرانسه باید با قدرت‌های بزرگ، حتی زمانی که روابط دوستانه ندارندگفتگو داشته باشد. فرانسه نمی‌تواند فرض اصلی را نابودی رژیم بشار اسد بگذارد. بلکه اولویت اصلی کشور فرانسه مبارزه با داعش و جبهه النصره می‌باشد. از منظر ماکرون، گفتگو با روسیه با تعهد فرانسه به حقوق بشر مغایرت ندارد.

- سوریه

ماکرون در مصاحبه مطبوعاتی خود در بیروت در تاریخ 23 ژانویه 2017، موضع میانه رویی نسبت به سوریه اتخاذ نموده است. او خواهان سیاست موازنه‌گرانه‌ی فرانسه نسبت به رژیم بشار اسد و درگیری‌های سوریه بوده و سیاست‌های فرانسه نسبت به سوریه از آغاز درگیری‌ها در کشور مذکور را نقد کرده است. در واقع، ماکرون خواستار سیاست مستقل و موازنه‌گر فرانسه با قابلیت مذاکره با تمامی طرفین درگیر در مناقشات سوریه است و آن را راهکاری منطقی برای برقراری ثبات در منطقه می‌داند. این نامزد انتخاباتی حل درگیری‌های سوریه را نیازمندگفتگوی واقع بینانه با تمامی کشورهای دخیل در این درگیری می‌داند. از منظر این نامزد انتخاباتی، فرانسه نباید حل بحران سوریه را به آمریکا و روسیه واگذار کند: «برقراری صلح تنها با دسترسی به توافق نظر بین تمامی طرفین منازعات امکان‌پذیر است. در این مورد گفتگوهای آلمان می‌تواند الهام بخش فرانسه باشد.» از نظر این نامزد انتخاباتی، سقوط دولت بشار اسد هدف اصلی فرانسه نمی‌باشد، بلکه مسئله اصلی داعش است. ماکرون همچنین با افرادی که خواستار انعقاد پیمان با بشار اسد هستند مخالف است و قدرت بشار اسد را تضعیف شده می‌داند.

- ایران

ماکرون معتقد است امروزه ایران به بازیگری مهم در خاورمیانه تبدیل شده است و توازن حاکم در منطقه را به‌هم ریخته است. از منظر این نامزد انتخاباتی توازن ژئوپلیتیکی گذشته خاورمیانه از بین رفته است.

- اسرائیل

اگر چه ماکرون راه حل مسئله اسرائیل و فلسطین را برقراری دو دولت مستقل می‌داند اما مخالف هر گونه فشار مؤثر بر رژیم صهیونیستی است. او در رابطه با تحریم بین المللی علیه اسرائیل اعلام کرد: «فرانسه هر گونه تحریم علیه اسرائیل را محکوم می کند.» این نامزد انتخاباتی اظهار نظر در رابطه با به رسمیت شناختن دولت فلسطین پیش از انعقاد پیمان صلح را رد کرده است.

- آفریقا

تقریباً تمام نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری 2017 فرانسه، نظر خود را نسبت به استعمار اعلام کرده‌اند. ماکرون در مصاحبه با روزنامه لوپوان[41] ضمن اشاره به تفنگداران سنگالی، نظر خود را در رابطه با استعمار آفریقا این‌گونه بیان کرده است: «در آفریقا هم نشانه‌های تمدن و هم نشانه‌های توحش وجود داشته است اما استعمار سبب رشد این قاره شده است. اگرچه بسیاری از مردم آفریقا در طول تاریخ شکنجه شده‌اند، اما ظهور یک دولت جدید و رشد طبقه متوسط از مزایای استعمار در این قاره بوده است.»

ث. موضع ماکرون در حوزه امنیت و مسلمانان

ماکرون در حوزه امنیت به دنبال بازگرداندن قدرت دولت می‌باشد. ماکرون اعلام وضعیت اضطراری را نا‌کارآمد می‌پندارد و طرفدار مبارزه ایدئولوژیک در این زمینه است. یکی از وعده‌های انتخاباتی وی ایجاد 10.000 پلیس و ژاندارم در سه ساله اول دوره ریاست جمهوری است. او خواهان ایجاد پلیس‌های محلی جدید و نیز بازسازی سرویس اطلاعات داخلی در محله‌های حساس برای شناسایی خطرات و اولویت‌های فراروی نیروی‌انتظامی می‌باشد. در مورد موضع ماکرون در قبال اسلام نیز، میتوان آن را در مقایسه با فرانسوا فیون و مارین لوپن منعطف‌تر دانست. ماکرون مخالف ممنوعیت پوشش روسری در دانشگاه‌ها می‌باشد. او در زمان نشست جنبش تازه تأسیس «به پیش» بیان کرد: «من تصور می‌کنم که نیازی به وضع متون جدید، قوانین جدید، استانداردهای جدید برای ممنوعیت حجاب در دانشگاه‌ها و افرادی که پس از مدرسه ممکن است نمادهای مذهبی همراه داشته باشند نیست». او همچنین در سخنرانی خود در رابطه با اسلام در شهر مون پلیه[42]، به انتقاد از افرادی پرداخت که از لائیسیته به عنوان سلاحی علیه اسلام استفاده می‌کنند. از منظر این نامزد، اسلام با جمهوری فرانسه سازگار است. او همچنین یادآور شد: «لائیسیته آن‌گونه که در سال 1905 تعریف شده است اصل آزادی می‌باشد. اگر ما این احساس را ایجاد کنیم که در حال مبارزه نمادین علیه یک مذهب هستیم، همه چیز را از بین می‌بریم و تفرقه و جنگ داخلی به وجود خواهیم آورد.» با توجه به محدودیت‌های روز افزون دولت کنونی فرانسه نسبت به مسلمانان از جمله ممنوعیت پوشش بورکینی در برخی شهرها، به نظر می‌رسد مواضع ماکرون نسبت به اسلام می‌تواند بر آرای مسلمانان به این نامزد تأثیر گذار باشد.

جمع‌بندی و نتیجه‌گیری

هوشمندی ماکرون در استفاده از استراتژی‌های بازاریابی انتخاباتی، شعارهای انتخاباتی عامه پسند به همراه برنامه های اقتصادی منطبق بر خواسته های مردمی به ویژه جوانان، معرفی خود به عنوان نامزد ضد سیستم، برخورداری از حمایت های رسانه ای و در نهایت حمایت نخبگان سیاسی از جمله نزدیکان اولاند در محبوبیت این نامزد جوان نقش بسزایی ایفا کرده اند.

با این وجود، کارشناسان انتقادات زیادی نسبت به مواضع ماکرون دارند. بسیاری برنامه ماکرون برای انتخابات ریاست جمهوری فرانسه را برنامه‌ای از پیش تعیین شده می‌دانند و معتقدند که تظاهر وی به عنوان نامزدی ضد سیستم و تشکیل جنبش "به پیش" از پیش تعیین شده بوده است و ماکرون حقیقتاً نامزدی ضد سیستم به شمار نمی‌آید و هدف وی تنها جلب آرای مردم است.

در واقع مواضع ماکرون را میتوان تنها تلفیقی از مواضع حزب چپ و راست دانست که حرف جدیدی برای گفتن ندارد. به طوریکه ماکرون همانند اولاند معتقد به همکاری های فرا آتلانتیکی و همکاری با آمریکا می‌باشد؛ و در عین حال همچون فیون موافق با همکاری با روسیه برای ایجاد ثبات در منطقه است. گرچه برای ماکرون گفتگو با روسیه منافاتی با تعهد فرانسه به حقوق بشر ندارد و از این منظر خود را با فیون متفاوت می‌بیند. این نامزد موضع خود نسبت به ایران را تا کنون مطرح نکرده اما معتقد است در حال حاضر ایران به بازیگری مهم در خاورمیانه تبدیل شده است و توازن حاکم در منطقه را به هم ریخته است. او همچنین اظهار نظر در رابطه با به رسمیت شناختن دولت فلسطین را تا قبل از انعقاد پیمان صلح رد کرده است و هر گونه تحریم علیه رژیم صهیونیستی را محکوم می‌کند. نکته قابل توجه آن که در بین نامزد‌های مطرح این دوره از انتخابات ریاست جمهوری ماکرون تنها نامزدی است که معتقد به اتحادیه اروپا است، بدین ترتیب با افزایش محبوبیت راست افراطی و ترس از برآمدن آن در میان برخی مردم، وی خواهد توانست آرای طرفداران اتحادیه اروپا و مخالفان راست افراطی را نیز از آن خود کند.

همچنین، چنانچه ماکرون با اتخاذ استراتژی‌های رسانه‌ای خود بتواند آرای طیف میانه از جمله حامیان فرانسوا بایرو[43] را به خود جلب نماید، احتمال افزایش آرای وی و راهیابی به دور دوم انتخابات دور از دسترس نیست. چرا که حمایت های رسانه ای از ماکرون به گونه ای بوده است که طرح رسوایی ماکرون در سوء استفاده مالی از مزایای دریافتی در زمان تصدی مسند وزارت اقتصاد و دارایی برای تامین هزینه‌های انتخاباتی ریاست جمهوری چندان بر کاهش محبوبیت وی تاثیر نگذاشته است، این در حالی است که رسانه ها با اعلام رسوایی مالی فیون- مبنی بر پرداخت غیر قانونی 500 هزار یورو به همسرش پنلوپ فیون به مدت هشت سال در پی انتصاب وی به عنوان مشاور پارلمانی (در زمانی که فیون نماینده مجمع ملی فرانسه بود)- از کاهش محبوبیت کاندیدای جناح راست سخن گفته‌اند؛ که در آن‌صورت، احتمال ورود نامزد راست افراطی به گردونه رقابت‌های انتخاباتی افزایش خواهد یافت.

از سوی دیگر انتشار نتیجه انتخابات مقدماتی جناح چپ مبنی بر پیروزی بونوآ هامون و غلبه‌ی وی بر مانوئل والس، شانس انتخاب ماکرون را از 19% (در 19 ژانویه) به 21% (29 ژانویه) افزایش داده است و طبق  نظرسنجی اخیر[44] حذف نامزد حزب چپ در دور نخست بسیار محتمل خواهد بود که بدین ترتیب جنبش "به پیش" آرای حزب چپ را از آن خود خواهد کرد.

با عنایت به موارد فوق و بر طبق آخرین نظرسنجی[45]، ماکرون از شانس بالایی برای راهیابی به دور دوم انتخابات برخوردار است، در عین حال مواضع ماکرون در قبال ایران و کشورهای غرب آسیا در هاله‌ای از ابهام قرار دارد و وی برای اخذ آرای بیشتر انتخاباتی مواضع نوسانی و چرخشی را برمیگزیند تا بر طرفداران خود بیافزاید؛ لذا مواضع وی در کوران رقابت‌های انتخاباتی گرچه در قبال تحولات خاورمیانه مثبت ارزیابی می‌شود لیکن نمی‌توان روی پایداری آن با اطمینان خاطر حساب باز کرد.

 

گروه تخصصی فرانسه   12 بهمن 1395



[1] Ipsos-Sopra Steria

[2] Amiens

[3] L’Association pour le renouvellement de la vie politique

[4] L’AFEMA (Association de financement de l'association En Marche)

[5] Abel François

[6] L’université de Lille 1

[7] France 5

[8] Joseph Stiglitz

[9] Christian Dargnat

[10] BNP Paribas Asset Management

[11] Ipsos-Sopra Steria

[12] Odoxa

[13] Journal de dimanche

[14] Little Wing

[15] Jésus et Gabriel

[16] agence Liegey-Muller-Pons

[17] L’Insee - Institut national de la statistique et des études économiques

[18] Anne Muxel

[19] Generation What

[20] Jean-Claude Dassier

[21] Julien Aubert

[22] Thomas Guénolé

[23] Le soir

[24] Dominique Reynié

[25] Ifop

[26] Thomas Guénolé

[27] Sciences Po

[28] Arnaud Mercier

[29] L’Université Panthéon Assas

[30] Laboratoire Communication et Politique

[31] CNRS

[32] Brigitte Trogneux

[33] Yves Thréard

[34] Jean-Pierre Mignard

[35] Mounir Mahjoubi

[36] Ségolène Royal

[37] Bariza Khiari

[38] ّFerrand Finistère Richard

[39] Crédit d'impôt pour la compétitivité et l'emploi (ou CICE)

[40] Laurence Haïm

[41] Le point

[42] Montpellier

[43] François Bayrou

[44] نظرسنجی موسسه کانتار در 29 ژانویه 2017

[45] همان

  فرستادن مقاله چاپ مقاله
 
 

 پاسخ به انتخابات ریاست جمهوری 2017 فرا...

با سلام. سال تولد ماکرون در متن اشتباه تایپ شده است.

مطالب دیگر در این بخش تاریخ انتشار

سیاست انرژی فرانسه در غرب آسیا با تأکید بر جایگاه و نقش ایران

۱۳۹۷/۱/۱۲

دولت‌های جدید آمریکا و فرانسه: تحلیل ابعاد همگرایی‌ها و واگرایی‌های پیش رو با تأکید بر راهکارهای ایران برای بهره‌برداری

۱۳۹۶/۹/۲۹

قدم زنان در شهر تهران

۱۳۹۶/۶/۲۸

پرونده شماره 3 نظامی‌گری فرانسه: حرکت به سمت بازیگری نخست نظامی در غرب آسیا

۱۳۹۶/۳/۱۷

واکاوی سیاست خارجی ماکرون، نامزد منتخب دور اول انتخابات ریاست جمهوری 2017 فرانسه

۱۳۹۶/۲/۱۰

انتخابات ریاست جمهوری 2017 فرانسه: پدیده نوظهور ماکرون

۱۳۹۵/۱۲/۱۷

گزارش دوم انتخابات ریاست جمهوری فرانسه (2017): فرانسوا فیون، دلایل پیروزی و سیاست های پیش‌رو

۱۳۹۵/۱۲/۳

انتخابات ریاست جمهوری 2017 فرانسه

۱۳۹۵/۱۰/۲۸

سیاست خارجی فرانسه در قبال تحولات لبنان

۱۳۹۵/۱۰/۷

معرفی برترین اندیشکده‌های فرانسوی در عرصه‌ی سیاست خارجی

۱۳۹۵/۹/۲۳

بررسی مؤسسات اسلامی در فرانسه

۱۳۹۵/۸/۱۵

لزوم تغییر نگرش فرانسه به لبنان به‌عنوان عامل ثبات‌بخش در منطقه

۱۳۹۵/۵/۱۹

جنبش «ایستـاده در شب» در فرانسه

۱۳۹۵/۵/۳

بررسی سیاست‌ خارجی فرانسه در قبال سوریه از سال 2011

۱۳۹۵/۴/۱۵

بررسی سیاست خارجی فرانسه در قبال عراق

۱۳۹۵/۳/۱۰

چرخش دوباره فرانسه به خاورمیانه

۱۳۹۴/۱۰/۱۳

لزوم توجه ایران به بحران اقتصادی در فرانسه

۱۳۹۴/۹/۲

جزایر پولینزی و رویای استقلال از فرانسه

۱۳۹۴/۸/۱۲

افزایش اغفال شدگان فرانسوی توسط داعش

۱۳۹۴/۶/۸

موضع فرانسه برای مقابله با تروریسم

۱۳۹۴/۵/۱۲

رویکرد نظامی‌گری فرانسه

۱۳۹۴/۴/۱۵

کوبا، سرزمینی نو برای پیشبرد سیاست‌های فرانسه

۱۳۹۴/۲/۲۲