ایران - یوریکا

موسسه ایرانی مطالعات اروپا و امریکا

گزارش تحلیلی > بریتانیا > پایگاه‌های نظامی و اطلاعاتی انگلستان در قبرس و نقش آن در تحولات منطقه

پایگاه‌های نظامی و اطلاعاتی انگلستان در قبرس و نقش آن در تحولات منطقه

تاریخ انتشار: ۱۳۹۵/۱۲/۷ تعداد بازدید: 759

نگارنده: مجید قهرمانی

گزارش زیر به نقش پایگاه های نظامی-اطلاعاتی بریتانیا در قبرس در قبال تحولات داخلی و خارجی کشورهای منطقه و از جمله ایران، از زمان سرنگونی دکتر مصدق تاکنون پرداخته است.

مقدمه:

در گذار تاریخ قبرس و نواحی جغرافیایی اطراف آن بخشی از متصرفات قدرت‌های بزرگ همچون پادشاهی ایران، امپراتوری روم، یونانی‌ها، امپراتوری عثمانی و سرانجام بریتانیا بوده است. در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم به علت تغییراتی در موقعیت بین‌المللی انگستان ، قبرسی‌ها بنای استقلال را گذاشتند. پس از جنگ، انگلستان با ضعف اقتصادی و کاهش نفوذ خود روبرو بود؛ اما معما آن بود که دولت مستقل قبرسی متعلق به کدام جامعه قومیتی آن کشور خواهد شد. سرانجام رهبران سه کشور انگلستان ، یونان و ترکیه به همراه رهبران دو بخش قبرس در ۱۱ فوریه ۱۹۵۹ موافقت کردند که مسائل جزیره قبرس به نسبت ۷ به ۳ میان یونانی تبارها و ترک‌تبارها تقسیم شود.

بنابراین با مشارکت جوامع ترک و یونانی، قبرس در سال ۱۹۶۰ استقلال خود را از انگلستان اعلام کرد. انگلستان گرچه استقلال کشور قبرس را پذیرفت اما حقیقت آن بود که به شیوه دیگری استیلای خود را بر این جزیره راهبردی گسترانید. زمانی که در سال ۱۹۴۰ انگلستان پایگاه‌های نظامی و اطلاعاتی خود در فلسطین و یونان را تعطیل کرد، قبرس را مکانی مناسب برای تأسیس پایگاه و انجام فعالیت‌های اطلاعاتی خودیافت. انگلستان چه در هنگام مشارکت در بحران‌ها و جنگ‌های منطقه خاورمیانه و چه در هنگام صلح، از این پایگاه برای بالا بردن اشراف اطلاعاتی خود در منطقه بهره می‌برد. انگلستان  در مقاطع مختلف ازجمله حمله سال ۲۰۰۳ بریتانیا به بهانه سلاح‌های کشتارجمعی به عراق از ظرفیت این پایگاه‌ها در امور اطلاعاتی بهره برد. در مقاطعی دیگر انگلستان از این پایگاه‌ها عملیات مستقیم نظامی انجام داده است. به واقع قبرس تخته پرش عملیات نظامی و نیز اطلاعاتی انگلیس ،آمریکا و اسرائیل (شامل ام آی 6، سیا، آژانس امنیت ملی امریکا و موساد)  و در بخشی ناتو در خاورمیانه، شمال آفریقا، بالکان، روسیه و ورای آن می باشد و یکی از اولین اقدامات این محل سرنگونگی نخست وزیر وقت کشورمان، محمد مصدق در عملیات آژاکس بوده است.

این پایگاه ها از زمان جنگ 1948 اعراب و اسرائیل تاکنون در جمع‌آوری اطلاعات دیپلماتیک و نظامی فعال بوده و فعالیت‌های آن نیز به مرور با ورود تجهیزات جدید افزایش و اهمیت بیشتری یافته است. لاجرم بررسی این پایگاه‌های نظامی و اطلاعاتی انگلیس که به عنوان قطعه ای از آن کشور در مدیترانه و کشورهای منطقه عمل می کند  برای شناخت بهتر موقعیت و عملکرد این کشور در منطقه ضروری می‌نماید.

پایگاه‌های نظامی و اطلاعاتی انگلستان در قبرس


مشخصات جمهوری قبرس

پایگاه‌های نظامی و اطلاعاتی انگلستان در قبرس1

قبرس در جدال قدرت‌ها

ترکان عثمانی در سال 1571 قبرس را فتح کردند و تا قرن‌ها بعد بخشی از خاک آن امپراتوری محسوب می‌گشت. قبرسی‌ها با ترکان خصومت یافتند و در پی دوستی و اتحاد با دیگر قدرت‌ها برآمدند. در جریان جنگ جهانی اول قبرس به دلیل خصومت با ترکان نه‌تنها با انگلستان متحد شد بلکه ضمیمه‌ی آن کشور نیز شد و در سال 1925 رسماً به‌صورت مستعمره‌ی پادشاهی[1] بریتانیا درآمد. در سال 1955 جنگ‌های چریکی سازمان ملی رزمندگان قبرس[2] با نام اختصاری ( EOKA) به سیطره بریتانیا بر این ناحیه خاتمه بخشید. سرانجام قبرس در 16 اوت 1960 اعلام استقلال کرد.

اسقف ماکاریوس نخستین رئیس‌جمهور قبرس شد. در دهه شصت میلادی اقوام داخلی قبرس به منازعه باهم پرداختند. جنگ بین ترک‌نشین و یونانی نشین های جزیره‌ی قبرس آغاز شد. متعاقب جنگ میان ترک‌ها و یونانی‌ها نیروهای حافظ صلح سازمان ملل در سال 1965 به این منطقه گسیل شدند. کودتای نظامی گارد ملی قبرس در جولای 1974 دولت ماکاریوس را سرنگون کرد، متعاقب آن در 20 جولای 1974 ارتش ترکیه به ادعای حق حمایت اقلیت ترک‌نشین به قبرس حمله برد. ترکیه کنترل 30% از خاک شمال قبرس را در دست گرفت. بدین ترتیب 180 هزار یونانی قبرس مجبور به ترک خانه و مهاجرت به جنوب این کشور شدند. در 22 جولای آتش‌بس سازمان ملل در قبرس برقرار شد. در دسامبر 1974 ماکاریوس مجدداً ریاست جمهوری خود را از سر گرفت. گارد ملی قبرس عمده نیروی نظامی جمهوری قبرس است. این‌یک نیروی مسلح ترکیبی از نیروهای زمینی، هوایی و افراد نیروی دریایی است.

نیروی هوایی قبرس شامل 449 بالگرد، بالگردهای اسکادران (449 ΜΑΕ) و 450 بالگردهای اسکادران (450 ME / P) می‌باشد. نیروی دریایی قبرس با وصف جزیره‌ای بودن این کشور محدود می‌باشد.

قبرس همواره در جدال میان قدرت‌ها قرار داشته است. چنانچه سرآغاز تأسیس پایگاه نظامی انگلستان  در قبرس از میانه یکی از همین جنگ‌ها و جدال‌ها بود.

 دو پایگاه نظامی «آکروتيري [3]» و «دکیلیا[4]» انگلستان در قبرس و بهره‌برداری راهبردی از آن

پایگاه‌های نظامی و اطلاعاتی انگلستان در قبرس2 پایگاه‌های نظامی انگلستان در قبرس

در هنگامه کوشش قبرسی‌ها برای کسب استقلال، میان آنان و بریتانیا جنگ «ااوکا[5]» درگرفت. به دنبال آن انگلستان در سال 1960 تجهیزات نظامی و امنیتی خود را در دو پایگاه نظامی «آکروتيري » و «دکیلیا» مستقر ساخت که پایگاه آکروتيري بزرگترین پایگاه نظامی انگلیس در خارج از این کشور است و  بریتانیا به قبرس وعده داد در عوض تأسیس دو پایگاه نامبرده، به آن کشور استقلال می‌دهد.

تاسیسات مستقر در این دو پایگاه در بخشی برای عملیات مخابراتی و رهگیری هواپیماها، کشتی ها و ماهواره ها از شرق مدیترانه، خاورمیانه تا ایران و به عبارتی از کانال سوئز تا خلیج فارس را تحت پوشش قرار می‌دهند. اگرچه گفته می شود که این پایگاه ها از ارتباط رسمی با ناتو برخوردار نمی باشند اما در ارتباط با فعالیت نیروی دریایی کشورهای مختلف در مدیترانه از اهمیت به سزایی برخوردار می باشد و از آن  به عنوان چشم پایدار در قبال تحولات منطقه از لیبی تا افغانستان نام برده می شود. این پایگاه ها مقر هواپیماهای جاسوسی u2 آمریکا می باشند که تا ارتفاع بیست کیلومتری پرواز و  در مسیر خود تصاویر زمینی را تهیه می کند که گفته می شود یکی از ماموریت های این هواپیما جمع‌آوری اطلاعات از اماکن حزب الله لبنان بوده است. همچنین این محل برای پخش و تقویت سرویس بی بی سی و صدای آمریکا در خاورمیانه استفاده می‌گردد.

بریتانیا همواره خواست و اعتراضات گسترده مردم قبرس نسبت به این دو پایگاه نظامی و هشدار آنان نسبت به خطرات دکل‌های مخابراتی و شنود بر روی سلامت مردم جزیره را نادیده گرفته است. برای نمونه در روز دوشنبه 12 دی 1390 در درگیری مردم معترض قبرس که با حمایت نمایندگان مجلس این کشور همراه بود پنج نفر از مردم معترض مجروح شدند. مردم در جلوی پایگاه هوایی آکروتيري  تجمع کردند و ساعت‌ها با پلیس درگیر بودند

در شهریور 1392 نمایندگان مجلس قبرس با اکثریت قاطع طرحی در مخالفت حمله نظامی به سوریه تصویب کردند و از پایگاه‌های نظامی مستقر در خاک این کشور خواسته‌اند، بدون مجوز این کشور حق ندارند علیه سوریه اقدامی انجام دهند.

کل زمین دو پایگاه بالغ ‌بر 254 کیلومترمربع است که 3 درصد از قلمرو قبرس را در بر می گیرد. در «آکروتيري » و «دکیلیا» 7500 نظامی و کارمند اطلاعاتی انگلیسی ( از واحدهای ارتش،نیروی دریایی و هوایی و نیز مقر ارتباطات دولت بریتانیا GCHQ   (و هفت هزار نفر از اتباع قبرس همراه با خانواده خود مشغول به فعالیت هستند. انگلستان این دو پایگاه را جزو قلمرو خود به‌حساب می‌آورد. شگفت آنکه این دو پایگاه نظامی کد تلفن بین‌المللی دارند. زبان رسمی در «آکروتيري » و «دکیلیا» انگلیسی و یونانی است. از سال 2006 فرماندهی نیروهای نظامی بریتانیا تحت نظر در قبرس توسط مارشال «آر. لاسیه» اداره می‌شود.

اهمیت دوچندان پایگاه‌های مذکور کنترل و اشراف اطلاعاتی و نظامی در بحران‌های خاورمیانه است. چنانچه انگلستان و حتی آمریکا از زمان جنگ 1948 اعراب-اسرائیل تاکنون و نیز در طول جنگ تحمیلی عراق علیه ایران ، دو جنگ امریکا علیه عراق و نیز  تحولات فعلی لیبی و سوریه استفاده زیادی از این دو پایگاه کرده اند. این پایگاه ها در راهبرد جنگ سرد امریکا و انگلیس بویژه در کنار پیمان ( با گرایش به ایران ) سنتو (امریکا،انگلیس،ترکیه،پاکستان و ایران) تا قبل از انقلاب اسلامی و در مهار شوروی (بویژه از طریق پایگاه های دیاربکر و تبریز) از ارزش بسیار بالایی برخوردار بوده است.

گاردین نیز با استناد به افشاگری‌های «ادوارد اسنودن» منتشر ساخت که دستگاه‌های جاسوسی اینترنتی انگلستان از دو سایت و یک مکان نامعلوم در خاورمیانه برنامه‌ریزی می‌شوند. روزنامه ایندیپندنت نیز این مراکز جاسوسی بریتانیایی‌ها را افشا نکرد اما گفت که در این پروژه حجم عظیمی از ایمیل‌ها و تماس‌های تلفنی  و فاکس ها رصد می‌شدند. کارشناسان معتقدند که این دو مکان به‌احتمال‌زیاد همان پایگاه‌های نظامی بریتانیا در قبرس می‌باشند.

با استناد به گزارش اسنودن، فعالیت‌های بریتانیا سالانه یک میلیارد پوند هزینه در برداشته است. در چارچوب این اطلاعات انگلستان به اطلاعاتی که از طریق فیبرهای نوری زیردریایی منتقل می‌شوند نیز دسترسی یافته است و گاردین اعلام داشته است که آژانس  اطلاعات ملی امریکا (NSA) نیمی از هزینه های جاسوسی انگلیس را متحمل شده و در گزارش دیگری گفته شده که کارکنان این آژانس نیز (بر خلاف قول دولت انگلیس به قبرس) در این پایگاه ها تردد می نمایند.

ورلد بولیتن در 15 شهریور 1393 با استناد به گفته‌های  "باریش مامالی" حقوقدانی از بخش  ترک‌نشین قبرس فاش ساخت که انگلستان عملیات جاسوسی خود را در قبرس سازمان‌دهی می‌کند و دستگاه‌های ارتباطی و مکالمات در کل خاورمیانه از طریق ایستگاهی در جزیره قبرس مورد شنود قرارگرفته‌اند.

پایگاه‌های نظامی و اطلاعاتی انگلستان در قبرس3 

پایگاه هوایی "آکروتيري  " نه‌تنها میزبان ناوگان هوایی انگلستان است بلکه یک مرکز اطلاعات الکترونیکی برای ذخیره اطلاعات درباره فعالیت‌های هسته‌ای دیگر کشورهاست. انگلستان همچنین یک مرکز گنبدی شکل در کوه "ترودوس" در بخش یونانی نشین قبرس بنانهاده که به جهت جمع‌آوری اطلاعات نظامی از آن بهره‌برداری می‌شود. چنانکه امکانات اطلاعاتی در قبرس برنامه‌های هسته‌ای ایران و روسیه را رصد کرده‌اند،و به جاسوسی از آن از طریق شنود دست‌زده‌اند. هم‌چنین این مراکز اطلاعاتی آزمایش‌های موشک بالستیک و هسته‌ای را نیز جمع‌آوری می‌کنند  و بخشی از نیروی بازدارنده هسته‌ای انگلیس در این محل قرار دارد.

پایگاه‌های نظامی و اطلاعاتی انگلستان در قبرس4 تأسیسات اطلاعاتی بریتانیا در ترودوس قبرس

در کنار این فعالیت‌ها، شرکت‌های نفت و گاز انگلستان در آب‌های ساحلی دو پایگاه نظامی «آکروتيري  » و «دکیلیا » و همچنین در آب‌های آزاد شهر لیماسول به اکتشاف نفت و گاز اقدام کرده‌اند و هم‌اکنون کشتی اچ ام اس انترپرایز[6] به عملیات اکتشافی در آنجا مشغول است.

در خصوص بحران سوریه، انگلستان کوشیده است از این پایگاه‌ها نهایت استفاده را ببرد. در 29 مرداد 1394 ساندی تایمز گزارش داد که سرویس اطلاعاتی انگستان درباره حرکات سربازان سوریه به شورشیان معارض دولت سوریه کمک می‌کند. جاسوسان انگلستان در پایگاه‌های نظامی در قبرس، این اطلاعات را جمع‌آوری کرده و به ترکیه و آمریکا و در مرحله بعد این اطلاعات به نیروهای مخالف سوری (ارتش آزاد سوریه) به‌ویژه در اطراف حلب انتقال می‌یابد و متقابلاً نیز این نیروها اطلاعاتی را جمع‌آوری و از طریق ترک‌ها در اختیار انگلیس قرار می‌دهند. چنین اقدامی در مورد شمال عراق و ارائه اطلاعات به ترکیه نیز انجام می‌گیرد. تایمز نیز به استناد مطبوعات آلمانی اعلام داشته است که آلمان از طریق کشتی های خود در سواحل سوریه (فعالتر از هر کشور غربی) اطلاعات مرتبط با دولت سوریه را جمع آوری و به همراه انگلیسی ها اطلاعات جمع آوری شده را از طریق مرکز ناتو در آدنای ترکیه و نیز آژانس های جاسوسی انگلیس در اختیار گروه های مخالف سوری بویژه ارتش آزاد سوریه قرار می دهند.

در جلسه 9 اکتبر 2013 مجلس عوام در مورد اهمیت پایگاه‌های نظامی انگلستان گفته شد که یکی از شاخص‌های این اهمیت نزدیکی آکروتيري  به سوریه است، چنانچه در صورت نیاز و در شرایط استثنایی بریتانیا می‌تواند نیروی نظامی به سوریه بفرستد. نزدیکی این دو پایگاه به کانال سوئز نیز بر اهمیت آن‌ها افزوده است.

 به نوشته این روزنامه سرویس اطلاعاتی انگلستان از قبرس اوضاع را از نزدیک زیر نظر دارند. این افشاگری همزمان بود با سخنان وزیر امور خارجه انگلستان که اعلام کرد لندن به شورشیان سوری تجهیزات مخابراتی می‌دهد.

 در 8 شهریور 1392 روزنامه گاردین اعلام کرد که با عطف به تحولات سوریه تعدادی از جنگنده‌ها و هواپیماهای ترابری ارتش انگلستان در پایگاه هوایی «آکروتيري » قبرس مستقر شده‌اند. «آکروتيري » تنها 200 کیلومتر با سواحل سوریه فاصله دارد؛ و این فاصله کم ، حمله احتمالی انگلستان به سوریه را به ذهن متبادر می‌کرد.گاردین نیز فاش ساخته است درصورتی‌که تصمیمی برای اقدام نظامی علیه سوریه گرفته شود، پایگاه‌های نظامی مذکور عملیات را بر عهده خواهند داشت.

در جلسه 26 سپتامبر  2014، اندرو میشل نماینده مجلس عوام ضمن حمایت از ارسال جنگنده‌های تورنادوی انگلستان  به آکروتيري گفت: وجود چنین ادواتی آنجا را که نزدیک به مرزهای سوریه و داعش است به پناهگاه امنی تبدیل خواهد کرد. پایگاه‌های نظامی و اطلاعاتی انگلستان در قبرس5 جنگنده‌های بریتانیا مستقر در آکروتیري

در همان هنگام بود که ساندی میل از پرواز دو جنگنده نیروی هوایی سوریه بر فراز دریای مدیترانه و نزدیکی پایگاه هوایی  انگلیس در آکروتيري خبر داد. چنانچه دو جنگنده سوخو ۲۴ سوریه به قصد عملیات شناسایی به "آکروتيري " نزدیک شدندکه در واکنش دو جنگنده تایفون نیروی هوایی انگلستان نیز به پرواز درآمدند. ساندی میل مدعی بود که جنگنده‌های سوریه بعد از دقایقی رصد آکروتيري  آنجا را ترک کردند و به‌سوی لاذقیه رفتند.

روزنامه‌هاي ساندي تايمز و ديلي تلگراف در ادامه ادعاهای خود گفتند که هم مسئولان نظامي انگلستان و هم مسئولان نظامی آمريکا بر روي استفاده احتمالي از پايگاه نظامي آکروتیري در سواحل جنوبي قبرس کار مي‌کنند و بنا دارند حملات خود علیه سوریه را ازآنجا آغاز کنند. نمایندگان مجلس در جلسه مجلس عوام در خصوص حضور نیروهای بریتانیا در آکروتيري که در تاریخ 25 اوت 2007 و به ریاست اندرو روزیندل برگزار شد آنجا را نقطه‌ای حیاتی در دفاع از منافع راهبردی انگلستان خواندند. وزير دفاع قبرس همان زمان واکنش نشان داد که هيچ اطلاعات رسمي درباره استفاده از پايگاه‌ نظامی آکروتيري براي حمله نظامي علیه سوريه دريافت نکرده است.

در 12 شهریور 1392 "یوانیس کاسولیدز " وزیر امور خارجه قبرس، در اجلاس خبری با همتای مصری خود "نبیل فهمی " در قاهره گفت: " به دولت انگلستان  و امریکا و فرانسه می‌گویم که خاک قبرس به‌عنوان نقطه شروع هر نوع حمله علیه سوریه نخواهد بود. وی در ادامه سخنان خود گفته بود که پایگاه‌های نظامی انگلستان در خاک قبرس، ولی خارج از اختیارات و کنترل دولت جمهوری قبرس است."

در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۹۳ «دیویدکامرون» نخست‌وزیر انگلستان برای بازدید از سربازان و خلبانان انگلیسی وارد قبرس شد. چراکه عملیات نظامی انگلستان علیه مواضع داعش از فرودگاه‌های قبرس و پایگاه نظامی آکروتيري انجام می‌شد. در گزارش 6 سپتامبر 2013 مجلس عوام موقعیت آکروتيري به بحث گذاشته شد. در این جلسه یکی از نمایندگان مجلس به نام روباتهم خاطرنشان ساخت که این پایگاه نه‌تنها نقش مهمی برای بریتانیا ایفاء می‌کند، بلکه متحدان دیگر نیز بعضاً از آن استفاده می‌کنند. برای مثال وی از نیروی هوایی ایتالیا سخن گفت که از تاریخ 15 ژوئن تا 15 ژوئیه 2013 به جهت کمک به مأموریت سازمان ملل در لبنان از آن پایگاه استفاده کرده‌اند.

به نظر می‌رسد تنها کشوری که می‌تواند حضور انگلستان در قبرس را موازنه دهد روسیه می‌باشد. روسیه هم به جهت نزدیکی و هم به جهت قدرت مانور نظامی و اطلاعاتی می‌تواند این نقش را ایفاء نماید.

روس ها در قبال قبرس و پایگاه های موجود در آن و بویژه پس از حضور قدرتمند نظامی در سوریه حساس بوده و سفیر روسیه  اخیرا در جلسه شورای امنیت سازمان ملل در نیویورک و در پاسخ به متیو رایکرافت همتای انگلیسی خود که مدعی شد روسیه در بحران اوکراین دخالت داشته و در جریان تظاهرات گسترده مردم اوکراین در سال 2014، از ویکتور یانوکویچ حمایت کرده است اظهار داشت: «در پاسخ به موضع‌گیری بریتانیا، می‌خواهم توصیه‌ای به این کشور داشته باشم – جزایر  مالویناس (فالکلند) و جبل‌الطارق را به ساکنین اصلی آن‌ها بازگردانید. شما بخشی از قبرس را به تصاحب خود درآورده‌اید و مجمع‌الجزایر چاگوس (دیگو گارسیا) در اقیانوس هند را به پایگاه نظامی بزرگی تبدیل کرده‌اید. دست از تسلط بر این جزایر بردارید تا وجدان خود را آرام کنید و بتوانید در مورد موضوعات دیگر اظهارنظر کنید."

روسیه و موازنه قدرت‌ها

در این میان پرداختن به نقش روسیه به‌عنوان موازنه دهنده حضور بریتانیا در قبرس و نزدیکی آب‌های سوریه بسیار مهم می‌نماید. روسیه و قبرس از پیش روابط حسنه داشته‌اند و درزمینه های تجاری، بانکی و گردشگری روابط فراوان داشته ‌و این روابط با اقامت و سرمایه گذاران ثروتمندان روس پس از فروپاشی اتحاد شوروی گسترش یافته است.

در 19 بهمن 1393 منابع خبری روسیه از اعلام آمادگی رییس جمهوری قبرس برای استقرار پایگاه‌های نظامی روسیه در قبرس خبر دادند. رادیو روسی اکومسکو مدعی شد که رییس جمهوری قبرس اعلام کرد: کشورش آماده است میزبان پایگاه‌های نظامی روسیه شود. این سخنان رئیس‌جمهور قبرس در راستای امکان بستن قرارداد برای همکاری نظامی روسیه و قبرس بود. به ادعای رسانه روسی، با عقد قرارداد میان دو کشور، نیروی هوایی روسیه از امکانات پایگاه هوایی 'آندریاس پاپاندرئو ' برخوردار خواهد شد. اهمیت پایگاه هوایی آندریاس پاپاندرئوآن است که در مجاورت فرودگاه بین‌المللی شهر پافوس در جنوب غرب این کشور قرارداد. همچنین آنکه 'آندریاس پاپاندرئو ' در 50 کیلومتری پایگاه هوایی انگلستان در منطقه آکروتيري  قرار دارد و بنا شد نیروی دریایی روسیه بتواند از پایگاه دریایی لیماسول استفاده کند.

با توجه به آنکه هم‌اکنون ناوگان روسیه  در دریای مدیترانه حضور فعال دارد و روسیه یک پایگاه پشتیبانی دریایی در منطقه طرطوس سوریه دارد، حضور در قبرس نیز می‌تواند به موازنه منطقه‌ای قدرت‌ها کمک کند. لازم به ذکر است که در تاریخ 7 اسفند 1393 روسيه و قبرس پيمانی برای همکاری نظامی امضا کرده‌اند و طی آن به ناوگان دريايی روسيه امکان داده شد که در بنادر قبرس پهلو بگیرد.

جمع‌بندی:

با افول قدرت امپراطوری انگلستان در خاورمیانه وسرنگونی و به عبارتی تضعیف شدن پایگاه های مردمی  حکومت های وابسته به غرب و افزایش مقاومت اسلامی در منطقه غرب آسیا و شمال افریقا ، نقش پایگاه های آکروتیری و دهکیلیا  در کنار دیگر پایگاه های غرب و اسرائیل در منطقه چه در بعد جمع آوری اطلاعات و چه اقدام احتمالی نظامی علیه حکومت های مخالف غرب و در بخشی کشورمان افزایش یافته است.در ارتباط با کشورمان نیز بنظر می رسد که با عملی شدن توافق هسته ای و برجام، اقدامات غرب بویژه به بهانه نظارت بر فعالیت های هسته ای کشورمان بطور بی سابقه و بیش از هر زمانی افزایش خواهد یافت.

 

گروه تخصصی بریتانیا
مجید قهرمانی (مدیر گروه تخصصی بریتانیا)

آبان ماه 1394



[1] Crown Colony

[2] National Organization of Cypriot Combatants

[3] Akrotiri

[4] Dhekelia

[5] eoka

[6] HMS enterprise

  فرستادن مقاله چاپ مقاله
 
مطالب دیگر در این بخش تاریخ انتشار

گزارش موارد نقض حقوق بشر توسط بریتانیا

۱۳۹۷/۱/۱۲

بررسی عملکرد موسسه ایران‌شناسی بریتانیا (BIPS)

۱۳۹۶/۶/۱۳

متغیرتقسیم، تفوق و فرقه سازی جمعیت مسلمان در سیاست خارجی بریتانیا

۱۳۹۶/۳/۲۴

جدایی احتمالی ایرلند شمالی از بریتانیا؛ ابعاد و عواقب احتمالی آن برای بریتانیا و اتحادیه اروپا

۱۳۹۶/۲/۳۱

پایگاه‌های نظامی و اطلاعاتی انگلستان در قبرس و نقش آن در تحولات منطقه

۱۳۹۵/۱۲/۷

اسلام سیاسی در خاورمیانه از نگاه بریتانیا؛ با محوریت فعالیت‏های اخوان‌المسلمین

۱۳۹۵/۱۲/۳

بریتانیای خارج از اتحادیه اروپا و ترامپ:ازدواج مصلحتی و ضرورت ناگزیر بازنگری در روابط ویژه فرا آتلانتیک

۱۳۹۵/۱۲/۳

مواضع متناقض دولت بریتانیا در قبال انتخابات اخیر امریکا

۱۳۹۵/۹/۳

ملاحظاتی در خصوص نقش بریتانیا در جنگ اقتصادی علیه داعش

۱۳۹۵/۸/۱

خلاصه گزارش چشم‌انداز وزارت امور خارجه بریتانیا

۱۳۹۵/۷/۳

نگاهی به انجمن بریتانیایی فابیان و فعالیت های آن در ارتباط با خاورمیانه

۱۳۹۵/۶/۱۷

خروج بریتانیا: بازی با حاصل جمع صفر یا بازی باخت – باخت

۱۳۹۵/۶/۸

تأثیر سیاست خارجی روسیه بر امنیت بریتانیا و متحدان آن

۱۳۹۵/۶/۶

چرایی برکسیت و آینده بریتانیا در نظام بین الملل: نگاهی اکتشافی

۱۳۹۵/۵/۶

خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا: تأثیرات جهانی و منطقه‌ای و روابط با جمهوری اسلامی ایران

۱۳۹۵/۴/۲۶

گزارش چیلکات یا لاپوشانی جرایم جنگی بریتانیا در عراق

۱۳۹۵/۴/۲۳

بهار بریتانیایی اتحادیه اروپا

۱۳۹۵/۴/۵

بررسی موقعیت و نقش جزیره دیگو گارسیا

۱۳۹۵/۳/۱

زوال سیاست خارجی اخلاقی در دولت بریتانیا

۱۳۹۴/۱۱/۱۳

واکاوی نقش بریتیش کانسیل به عنوان بازوی فرهنگی بریتانیا در جهان و ایران

۱۳۹۴/۱۰/۲۰

انتخابات ریاست حزب کارگر بریتانیا

۱۳۹۴/۷/۱۹

تحلیلی بر گزارش ایندیپندنت از "مبارزه تا تظاهر" غربی‌ها در قبال داعش

۱۳۹۴/۷/۱۱

مجادلات جدید بریتانیا و اسپانیا بر سر جبل الطارق

۱۳۹۴/۶/۱۱

ابعاد و عواقب جدایی احتمالی اسکاتلند برای بریتانیا و اتحادیه اروپا و حساسیت موضوع برای جمهوری اسلامی ایران

۱۳۹۴/۶/۱۰

بررسی مشارکت رأی‌دهندگان اسکاتلندی در انتخابات گوناگون بریتانیا

۱۳۹۴/۵/۲۵

روابط عربستان سعودی و بریتانیا

۱۳۹۴/۵/۲۵

بررسی افراط‌گرایی و پراکندگی تروریسم 10 سال پس از بمب گذاری لندن

۱۳۹۴/۴/۱۶

پدیده داعش و سیاست خارجی بریتانیا

۱۳۹۴/۴/۱۵

کاهش رو به رشد نقش ملموس بریتانیا در جهان

۱۳۹۴/۳/۲

روابط دوجانبه بریتانیا و بحرین در پرتوی سفر پادشاه بحرین به بریتانیا

۱۳۹۴/۲/۳۰

انتخابات بریتانیا و عملکرد حزب ملی اسکاتلند

۱۳۹۴/۲/۲۲

معضلات همه‌پرسی برای انگلستان

۱۳۹۴/۲/۲۱

فرصت طلبی فرانسه و قرار گرفتن به جای انگلیس به عنوان نزدیک ترین متحد کشورهای خلیج فارس

۱۳۹۴/۲/۱۶