ایران - یوریکا

موسسه ایرانی مطالعات اروپا و امریکا

گزارش تحلیلی > ایالات متحده آمریکا > روابط آمریکا-کوبا؛ اهمیت آن در حرکت به سمت کاهش تنش در روابط ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران

روابط آمریکا-کوبا؛ اهمیت آن در حرکت به سمت کاهش تنش در روابط ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران

تاریخ انتشار: ۱۳۹۴/۲/۲۲ تعداد بازدید: 935

اختصاصی ایران- یوریکا


چکیده:

قدرتهای هژمون همواره به دنبال افزایش حیطه نفوذ خود در مناطق مختلف دنیا بودند. از جمله این مناطق می توان به آمریکای لاتین و خاور میانه اشاره کرد. این دو منطقه همواره دارای شرایط استراتژیک برای قدرت های رقیب از لحاظ نظامی، اقتصادی و تجاری بودند. یکی از این کشورهای هژمون، ایالات متحده و از کشورهایی که با هژمونی آمریکا مقابله کرد، می توان به کوبا اشاره کرد. سیاست آمریکا قطع روابط و تحریم این کشور از سال 1961 بود. پس از حدود 50 سال تحریم و فشار بی حاصل، ایالات متحده تغییر رویه داده و در تلاش جهت بهبود روابط اقتصادی و تجاری خود با کوباست.

آنچه برای منافع استراتژیک ایران اهمیت دارد آن است که به دلیل مشابهت های زیاد رفتار سیاست خارجی ایالات متحده با ایران و کوبا، این بهبود روابط با کوبا می تواند چشم اندازی برای آینده روابط ایران و ایالات متحده در صورت توافق بر سر موضوع مذاکرات هسته ای ایران باشد. این نوشتار اعتقاد دارد که عمده دلایل بهبود روابط آمریکا و کوبا شامل کاهش فشار لابی های مخالف و افزایش فشار لابی های موافق روابط، شکست سیاست اعمال تحریم و فشار و بی ثمر ماندن تلاش آنها در تغییر دولت کوبا، تغییر نگرش کوبایی های ساکن آمریکا نسبت به بهبود روابط و نهایتا تلاش اوباما در به جا گذاشتن میراثی از خود بود.

نهایتا هم نتیجه گیری می شود که جهت بهبود روابط آمریکا و ایران، ایران باید در جهت گسترش قدرت و تاثیرگذاری خود در ایالات متحده تلاش کند. این امر می تواند از طریق تاثیر گذاری بر افکار ایرانیان ساکن آمریکا، ترسیم چشم اندازی اقتصادی جهت شرکت ها و لابی های اقتصادی آمریکا و افزایش قدرت منطقه ای ایران ولی بدون تهدید مستقیم منافع آمریکا، حاصل شود.



روابط کوبا و آمریکا:الگویی برای روابط ایران و آمریکا؟

 

روابط دیپلماتیک کوبا و آمریکا در سال 1961 و پس از هم پیمانی کاسترو با شوروی، قطع شد. این سردی روابط میان این دو کشور تا اواخر سال 2014 ادامه داشت. اما در این سال رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا، باراک اوباما، بازگشت روابط به حالت طبیعی و بازگشایی سفارت را اعلام کرد. آنچه این موضوع را برای سیاستگذاران جمهوری اسلامی ایران حائز اهمیت می کند، شباهت های رفتاری موجود در روابط آمریکا با کوبا و ایران، و همچنین تغییر روند سیاست خارجی ایالات متحده است که در ادامه ذکر خواهند شد.

 

مشابهت­ های سیاست خارجی متقابل جمهوری اسلامی ایران-کوبا با آمریکا

سیاست خارجی کشورهای جمهوری اسلامی ایران و کوبا در برخورد با آمریکا دارای مشابهت هایی هستند که به قرار زیر اند:

  1. هر دو کشور دارای اصول ارزشی خاص خود بوده ومخالف ارزش های سرمایه داری و لیبرالی که دول غربی و علی الخصوص ایالات متحده به دنبال گسترش آن هستند، می باشند.
  2. هیچ یک از این دو کشور قدرت هژمون (آمریکا) در جهان و علی الخصوص منطقه خاور میانه و آمریکای لاتین را نمی­ پذیرند؛
  3. هردو کشور نسبت به برقراری روابط با آمریکا به دلیل سیاست های توسعه طلبانه و منفعت طلبانه آن تردید دارند؛
  4. هردو کشور جمهوری اسلامی ایران و کوبا دارای توان تاثیرگذاری بالایی در منطقه خاور میانه و آمریکای لاتین هستند که این خود باعث کاهش توان نفوذ و تاثیرگذاری آمریکا در این مناطق می­شود.

 

در مقابل، ایالات متحده در سیاست خارجی خود نسبت به این دو کشور سیاست های مشابهی را در پیش گرفت که به قرار ذیل اند:

  1. آمریکا سیاست تحریم و قطع روابط تجاری و دیپلماتیک را در پیش گرفته بود. به عنون مثال می توان به حجم پایین مبادلات تجاری ایالات متحده با هر دو کشوراشاره کرد. واردات آمریکا از دو کشور ایران و کوبا در سال 2014 (صفر) بود، حال آنکه صادرات اندکی به آنها داشته است.
  2.  همچنین این مشابهت رفتاری سیاست خارجی آمریکا با این دو کشور را  می توان در نحوه مذاکرات ایالات متحده آمریکا با آنها مشاهده کرد. مذاکرات هسته ای مقامات آمریکایی با مقامات و همتایان ایرانیشان در قالب نامه به رهبر جمهوری اسلامی ایران و مذاکرات پشت درهای بسته است. مذاکرات با مقامات کوبایی نیز به طور محرمانه و البته با وساطت کانادا و پاپ بود. این مذاکرات محرمانه ودر سکوت می­ تواند به دلیل پیشگیری از مخالفت های احتمالی مخالفان بهبود روابط در دو کشور باشد.
  3. سیاست دیگری که آمریکا نسبت به هر دو کشور مدتها است که در پیش گرفته است تلاش به تغییر حکومت در این کشورها از درون است. هرچند اوبامام خودبه شکست این سیاست معترف است اما او اعلام کرد که سیاست گسترش دموکراسی در کوبا را همچنان ادامه خواهد داد.
  4. آمریکا هر دو کشور را به طرق مختلف مورد تهدید امنیتی و یا افزایش تحریم ها قرار داده است.
  5. آمریکا در فضای مجازی و رسانه ها نیز چهره ایران و کوبا را کشورهایی غیر منعطف و مستبد نشان می­دهد و با استفاده از این ابزار در تلاش جهت تخریب وجهه ایران در سطح بین المللی و در نزد افکار عمومی است.درواقع این دو کشور هدف جنگ روانی و جنگ نرم آمریکا قرار گرفته­اند.

 us-cuba_chart1

us-cuba_chart2

مشابهت دیگری که میان این دو کشور وجود دارد نقشی است که این دو کشور در منطقه آمریکا لاتین و خاورمیانه بر عهده دارند. در واقع کوبا به عنوان پیشکسوت کشورهای چپ گرا در آمریکای لاتین شناخته می شود و بهبود روابط با کوبا می تواند به بهبود روابط با  سایر کشورهای آمریکا لاتین بینجامد. همین امر در مورد ایران نیز صادق است. همسایگی ایران با افغانستان، عراق و نقش آن بعنوان حامی اصلی محور مقاومت در لبنان، فلسطین و سوریه و نهایتا نقشی که در هدایت و رهبری جنبش ها و انقلاب های مردمی و اسلامی منطقه دارد از جمله عوامل مهمی است که ایالات متحده را به سوی به ایران سوق می دهد.

 

تغییرات در آمریکا

نگرش به برقراری ارتباط با کوبا در داخل ایالات متحده آمریکا در حال تغییر است. بدین معنی که نسل جدید کوبایی های ساکن آمریکا برخلاف گذشتگان و مسن تر ها مخالف برقراری روابط سیاسی و دیپلماتیک با کوبا نیستند. درواقع پس از دهه های حمایت از جمهوریخواهان، کوباییان آمریکا به سمت دموکرات ها گرویده اند. میزان رای جمهوریخواهان بر اساس نظر سنجی سال 2014 موسسه تحقیقات کوبا و دانشگاه فلوریدا، میزان رای جمهوریخواهان از 64% به 47% در فلوریدا کاهش یافته و برعکس میزان رای دموکراتها از 22% به 44% افزایش یافته است.  ( در واقع 56% کوباییان جوان میان 18- 49 به دموکراتها گرایش دارند.) در این نظر سنجی ها، 52% کوباییان از برداشته شدن تحریم ها و 68% آنها از برقراری روابط دیپلماتیک حمایت کرده اند. ضمن آنکه 54 % کل آمریکا نیز موافق بهبود روابط بودند.

همچنین در این تغییر سیاست در آمریکا تصمیمات لابی­ ها نیز حائز اهمیت بود. تصمیم لابی کوبا که مخالف برقراری ارتباط دیپلماتیک و تجاری با کوبا بود. آنها در دور دوم ریاست جمهوری آقای اوباما سرمایه های خود را به سمت جمهوریخواهان سرازیر کردند. هرچند این لابی با لابی حامی اسرائیل همسو هستند، اما به دلیل منافع تجاری حاصل از ارتباط تجاری با کوبا و همچنین آزادی گروگان یهودی در کوبا، لابی اسرائیل فشار چندانی به این موضوع وارد نیاورد. این مساله به همراه حمایت لابی های تجاری مانند اتاق بازرگانی، منجر به این امر شد که نهایتا دموکراتها سیاست عادی سازی روابط با کوبا را اعلام کنند.

us-cuba_chart3 

اهمیتی که این موضوع می تواند برای ایران می تواند داشته باشد، نقشی است که میزان گرایشات سیاسی کوبایی های ساکن در آمریکا و لابی های تجاری بازی کردند. سیاست جدید اوباما در قبال کوبا با نگاهی به انتخابات ریاست جمهوری بعدی است. او خواهان کسب رای بیشتر است و عادی سازی روابط به معنی کسب رای اکثریت(علی الخصوص نسل آینده) کوبایی های ساکن آمریکا و لابی های تجاری است. این مردم و لابی ها هستند که با رای و حمایت های مالی خود دولت بعدی آمریکا را تعیین خواهند کرد. به همین دلیل دولتمردان آمریکا در تعیین اهداف و ابزار سیاست خارجی خود، تمایل این دو گروه را مد نظر قرار می­دهند.

 

نتیجه گیری و راهکارها جهت حرکت به سوی کاهش تنش در روابط میان آمریکا و جمهوری اسلامی ایران

اوباما سیاست خارجی خود را بر مبنای قدرت هوشمند و البته به جای گذاردن میراثی از خود شکل داده است. این امر در طرح تغییر اقلیم[1] با چین، طرح های مهاجرتی در آمریکا، بحران سوریه، داعش، خروج نیروها از افغانستان و نهایتا بهبود روابط با کوبا می توان مشاهده کرد. اوج این اقدامات می تواند بهبود روابط با ایران و حتی فراتر از آن، بازگشایی سفارت باشد که در صورت وقوع این امر، به یادماندنی ترین میراث او خواهد شد. سیاست تحریم و منزوی کردن دولت هایی که مخالف برتری طلبی آمریکا هستند، بنا به اعتراف اوباما شکست خورده است. سیاست تحریم و فشار و تلاش به تغییر ساختار از درون نه تنها در کوبا و بلکه در ایران نیز پس از گذشت سالها همچنان بی ثمر مانده است. آمریکاییان حال رویه خود را عوض کرده و به تعاملی سازنده علی الخصوص در بخش اقتصادی و تجارت روی آورده اند.

اما این تغییر رویه دولت آمریکا با مخالفت هایی روبرو شده است. عمده این مخالفت ها از سوی جمهوریخواهان است. اما آنچه این مطالعه و نگاه به این مخالفت ها را برای ایران حیاتی می کند، بحث احتمال لغو تحریم­ هاست، چرا که لغو تحریم های کوبا نیز به مانند لغو تحریم ­های هسته­ ای ایران (در صورت حصول توافق در مذاکرات هسته­ ای) با مخالفت جمهوریخواهانی که کنگره را به زودی در دست می گیرند روبرو است هرچند در حال حاضر رئیس جمهور با اختیارات خود می تواند موقتا تحریم­ ها را برای مدتی لغو کند. این امر آن چیزی است که در مورد کوبا مشاهده می شود و در صورت توافق در مذاکرات هسته ای، در مورد ایران نیز رخ خواهد داد؛ چرا که کنگره جمهوریخواه مخالفت خود را پیشاپیش اعلام کرده است. وجود جمهوریخواهان نیز وجه مشترکی است در میان روابط ایالت متحده با ایران و کوبا. در واقع این موضوع فرصتی برای امکان سنجی لغو تحریم های هسته ای ایران توسط آمریکا و اینکه آیا جمهوریخواهان اجازه چنین عملی را به ریاست جمهوری خواهند داد یا خیر؟ علاوه بر آن، امکان عادی سازی روابط میان ایران و ایالات متحده آمریکا را در دوره تسلط جمهوری خواهان و نو محافظه کاران بر کنگره را بررسی خواهد کرد. جمهوریخواهانی چون مارکو روبیو[2] و لیندسی گراهام[3] ( و امثال آقای کاتن[4] در مورد روابط با ایران) تهدید کرده اند که تمام تلاش خود را جهت جلوگیری از عادی سازی روابط خواهند کرد. این تلاش ها می توانند شامل عدم اختصاص بودجه جهت بازگشایی و یا تاسیس سفارت، عدم تایید نماینده های پیشنهادی به عنوان سفیر، قانونگذاری برای محدود کردن اختیارات رئیس جمهور و لغو وتوی رئیس جمهور خواهد بود. در  این نبرد میان کنگره و ریاست جمهوری بر سر کوبا، نتیجه می تواند همان چیزی باشد که در صورت وجود عزمی در تهران و واشنگتن جهت بهبود روابط، رخ خواهد داد. همچنین لابی اسرائیل و کوبا که مدتهاست همگرایی زیادی با یکدیگر دارند، قطعا از نفوذ خود در کنگره (به خصوص در کمیته سیاست خارجی سنا) جهت ممانعت در بهبود روابط با ایران استفاده خواهند کرد. لابی اسرائیل به دلیل آزاد شدن گروگان یهودی آمریکا در کوبا, منافع تجاری و اقتصادی ناشی از برقراری روابط اقتصادی با کوبا و عدم وجود تهدیدی از سوی کوبا جهت امنیت اسرائیل، با این رابطه مخالفت چندانی نکرد. اما این در مورد ایران صحیح نیست و لابی اسرائیل به دلیل عدم وجود منافع اقتصادی ناشی از برقراری روابط اقتصادی میان آمریکا و ایران برای اسرائیل و همچنین به دلیل قرابت منطقه ای ایران و اسرائیل و خطر انگاشتن ایران جهت بقای اسرائیل، هرگز کاهش تنش و یا عادی شدن روابط را میان آمریکا و یاران نخواهد پذیرفت و با تمام توان سنگ اندازی خواهد کرد.

و اما راهکارهایی که ایران می تواند جهت کاهش تنش های میان آمریکا و ایران به کار بندد به قرار زیر اند:

  • ایران باید در جهت ایجاد لابی ایران در آمریکا تلاش کند. این کار می تواند از طریق کسب حمایت ایرانیان ساکن آمریکا انجام پذیرد. هرچند جمعیت ایرانیان ساکن آمریکا قابل قیاس با کوبایی های ساکن آمریکا نیست، اما تلاش در جهت کسب رای و سرمایه بیشتر، قطعا به روند سیاست گذاری دولتمردان آمریکا علی الخصوص دموکرات ها جهت خواهد داد. کسب حمایت ایرانیان آمریکا چندان دور از ذهن نیست. طبق نظر سنجی های دانشگاه جورج میسون، ایرانیان آمریکا تمایل روز افزونی به برقراری روابط دیپلماتیک آمریکا با ایران از خود نشان می دهند. طبق این نظر سنجی ها، میزان تمایل آنها به برقراری روابط دیپلماتیک از 35% در سال 2013 به 49% در سال 2014 رسیده است. همچنین 62% آنها در سال 2014 از برداشته شدن تحریم های ایران حمایت کرده و 54 % معتقدند دولت آقای دکتر روحانی، به بهبود روابط میان آمریکا و جمهوری اسلامی ایران کمک خواهد کرد. طبق نظر سنجی سال 2014، 33 % ایرانیان دموکرات و 12% آنها جمهوریخواه اند. این ارقام در سال 2013 برای دموکرات ها 47.6 و برای جمهوریخواهان 7.1 بود که نشان از افزایش گرایش به جمهوریخواهان است. اما کسب این حمایت مستلزم برنامه ای در چند بعد است:
  1. انجام همکاری های علمی و تبادل نخبگان با مراکز علمی و آکادمیک آمریکا جهت ایجاد نگرشی مثبت از ایران در میان نسل آینده مدیران آمریکا؛
  2. ساخت برنامه­ های تلویزیونی (توسط صدا سیما) و اقدامات فرهنگی (مانند برپایی مراسم تاسوعا و عاشورا و یا شب یلدا و ...) جهت همگرایی و تقویت حس ملی گرایی در میان ایرانیان ساکن آمریکا؛
  3. تسهیل امکان رفت و آمد ایرانیان آمریکا به ایران و برعکس و همچنین تعامل مسئولین با آنها.
  • اقدام دیگری که باید انجام شود تمرکز برروی رسانه و فضای مجازی است. به دلیل قرارگرفتن ایران در میان دو کشور پر حادثه و ناامن منطقه و از طرفی تبلیغات مغرضانه غرب نسبت به ایران، نوعی نگرش منفی همراه با حس بی اعتمادی نسبت به ایران در انظار عمومی آمریکا شکل گرفته است. جمهوری اسلامی ایران و نهادهای مسئول از جمله صدا و سیما و مراکز فرهنگی و اجتماعی حاضر در آمریکا باید به بهبود افکار عمومی مردم آمریکا اقدام کنند. در واقع این بحث مستقیما در حیطه دیپلماسی عمومی است و نهادهای مرتبط با آن باید در این زمینه هماهنگ عمل کنند. جهت میسر شدن این امر، اقدامات زیر توصیه می­شود:
  1. جهت بهبود افکار عمومی می توان اقدام به ایجاد وب سایت های انگلیسی زبان و ذکر توضیحاتی در مورد امنیت شهرها، اوضاع اجتماعی و فرهنگ ایران کرد؛
  2. همچنین باید امکان حضور مردم آمریکا در ایران را فراهم ساخت تا فرهنگ صلح دوست و مهمان نواز ایران را تجربه کنند؛
  3. نهایتا نیز ایجاد مرکزی جهت تربیت دیپلمات های عمومی به صورت تخصصی نیز باید در اولویت قرار گیرد.
  • از جمله موارد موثر دیگر تمرکز برروی کاندیدا­ها و نامزدهای ورود به کنگره در آمریکا است. حمایت مالی و تبلیغاتی از کاندیداها، آنها را ملزم به حمایت از منافع ایران در تصمیمات و مصوبات کنگره خواهد کرد. اما این امر نیاز به ایجاد فضایی دارد که در آن اعلام دشمنی با ایران امتیاز و مزیت محسوب نشود که پس از تحقق مورد قبلی، این نیز میسر خواهد بود.
  • سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران نیز باید مبتنی بر عقلانیت و روشی سیستماتیک رفتار کند. رفتار ایران در عرصه بین الملل باید عاری از هیجان و ماجراجویی باشد. از این طریق بستر شناخت و اعتماد سازی و نهایتا همکاری با سایر کشورها و سازمان­ها فراهم می­شود.
  • شناخت مراکز اقتصادی و لابی های قدرتمند اقتصادی و نفتی و تلاش در جهت عقد قراردادها نیز از دیگر اقدامات ضروریست. در واقع جمهوری اسلامی ایران باید فضای همکاری های اقتصادی خود را به لابی های اقتصادی و تجاری آمریکا نشان داده و آنان را ترغیب به مبادله با ایران نماید.
  • جهت ایجاد لابی ایران در آمریکا، ایران می تواند علاوه بر ایرانیان ساکن در آمریکا که در مورد اول ذکر شد، از مسلمانان و شیعیان حاضر در آمریکا نیز جهت گسترش تاثیر خود در آمریکا استفاده کند. همچنین همکاری با لابی ها و موسسات ضد جنگ و صلح طلبی مانند "انسر[5]" و یا "اقدام صلح[6]"، و لابی هایی که منافع مشترکی با آنها داریم و می توانند بخشی از منافع ما را تامین کنند مانند ""شورای ارمنی های آمریکا[7]" قطعا کمک شایانی به پیشبرد اهداف سیاست خارجی ایران خواهد کرد. نهایتا نیز ایران باید لابی هایی که هم اکنون در آمریکا در حال فعالیت هستند را شناسایی کند و جلساتی با آنها جهت هماهنگی اقدامات و حتی در صورت لزوم تامین مالی آنها به جهت وابستگی بیشتر آنها به جمهوری اسلامی ایران انجام شود. از این جمله می­توان به "کمیته اقدام سیاسی ایرانیان آمریکا[8]"، "اتحاد روابط عمومی ایرانیان آمریکا[9]" و "پیمان ایرانیان آمریکا[10]". پیمان ایرانیان آمریکا 62.7 % از هزینه های خود را به دموکرات ها و 37.3% را به جمهوریخواهان اختصاص داده است. این موضوع در کنار لابی ارامنه که صرفا با جمهوری خواهان در تعامل اند، تاثیرگذاری و حوزه نفوذ لابی ایران را افزایش خواهد داد.

 

کاهش تنش در روابط آن چیزیست که باید در هردو کشور دیده شود. آنچه عادی سازی روابط آمریکا و کوبا نشان داد، وجود عزمی مبنی بر کاهش تنش­ها درکاخ سفید است. اما این به تنهایی کافی نیست. در واقع کاهش تنش ­ها در روابط آمریکا و ایران با اصول و اهداف لابی اسرائیل کاملا مغایرت دارد . قطعا آنها تمام تلاش خود را جهت جلوگیری از هرگونه پیشرفتی در روابط میان این دو کشور خواهند کرد و مسلما نباید انتظار عادی شدن روابط میان این دو کشور را با وجود چنین موانعی به راحتی و به سرعت انتظار داشت. اما هرگونه پیشرفتی در روابط، گامی جهت ارتقا جایگاه و وجهه ایران در سطح بین المللی خواهد بود و امید است دولتمردان ایرانی نیز، با استفاده از پتانسیل های بالقوه و بالفعل خود چه در آمریکا و چه در ایران، از این فرصت ایجاد شده جهت کاهش تنش ها در روابط با آمریکا استفاده کنند.

طه اکرمی   دی ماه1393

[1] Climate change initiative

[2] Marco Rubio

[3] Lindsey Graham

[4] Cotton

[5] Answer

[6] Peace Action

[7] Armenian Assembly of America

[8] Iranian American Political Action Comittee

[9] Public Affairs Alliance of Iranian American

[10] Iranian American Pact

  فرستادن مقاله چاپ مقاله
 
مطالب دیگر در این بخش تاریخ انتشار

سیاست انرژی دونالد ترامپ؛ پیامدهای جهانی و تبعات آن برای ایران (بخش دوم)

۱۳۹۶/۸/۱۶

حملات صوتی به دیپلمات‌های آمریکایی در کوبا

۱۳۹۶/۸/۱۶

سیاست انرژی دونالد ترامپ؛ پیامدهای جهانی و تبعات آن برای ایران (بخش نخست)

۱۳۹۶/۸/۷

استراتژی جدید دونالد ترامپ در خصوص ایران؛ نواخت طبل جنگ

۱۳۹۶/۸/۲

ترامپ، سازمان ملل؛ هیاهو برای هیچ

۱۳۹۶/۷/۴

ایالات متحده آمریکا، موضوع هسته‌ای کره شمالی و برجام

۱۳۹۶/۶/۲۸

تحلیل روند اسناد امنیت ملی ایالات‌متحده امریکا از آغاز تا کنون (2015-1987)

۱۳۹۶/۵/۲۱

تشکیل تیم مورد اعتماد ترامپ در مورد موافقت نامه هسته ای ایران

۱۳۹۶/۵/۱

بیم و امید ترامپ از گسترش روابط با روسیه

۱۳۹۶/۴/۲۷

مدل‌سازی دکترین سیاست خارجی دونالد ترامپ

۱۳۹۶/۴/۱۳

چشم‌انداز روابط آمریکا و چین در مواجهه با تهدید کره شمالی

۱۳۹۶/۳/۳۱

مهار و بازداشتن ایران پس ازتوافق هسته ای:مرکزمطالعات بین الملل و راهبردی (CSIS) مارس 2017 مصادف با فروردین ماه 96

۱۳۹۶/۳/۳

ارزیابی سیاست خارجی 14 هفته ای ترامپ

۱۳۹۶/۲/۱۲

حمله موشکی آمریکا به سوریه: پارادوکس سیاست‌های اعلامی و اعمالی

۱۳۹۶/۲/۱۰

بررسی تیم سیاست خارجی و امنیتی ترامپ

۱۳۹۶/۲/۹

معرفی و تحلیل شخصیت مایکل فلین مشاور امنیت ملی سابق ایالات متحده در دولت ترامپ

۱۳۹۵/۱۲/۷

راهبردهای احتمالی دولت ترامپ در سوریه و تاثیرات آن بر منافع جمهوری اسلامی ایران

۱۳۹۵/۱۲/۳

دکترین ترامپ و تیم مشاوران سیاست خارجی او

۱۳۹۵/۱۰/۱۳

جایگاه معاونت ریاست جمهوری در ساختار سیاسی امریکا

۱۳۹۵/۱۰/۷

انتخابات 2016 ریاست جمهوری امریکا؛ معرفی چهره های کلیدی تیم سیاست خارجی هیلاری کلینتون

۱۳۹۵/۹/۱۵

چرایی تفاوت بین خوانش کاخ سفید و کنگره از متن گزارش 28 صفحه‌ای

۱۳۹۵/۷/۷

اختلافات میان امریکا و عربستان؛ تاکتیکی یا راهبردی؟

۱۳۹۵/۵/۱۹

انتخابات 2016ریاست جمهوری امریکا؛ تحلیلی بر آخرین وضعیت انتخابات و بررسی موضع گیری نامزدها نسبت به خاورمیانه و بالاخص ایران

۱۳۹۵/۵/۶

بررسی روابط تسلیحاتی ایالات متحده آمریکا و عربستان سعودی؛با نگاهی به شرکت‌های برتر نظامی جهان

۱۳۹۵/۴/۱۹

آمریـکا؛ سیـاست چرخش به شرق آسیـا و تاثیر آن بر خاورمیانه

۱۳۹۵/۴/۱۴

سرگردانی ناتو در سوریه

۱۳۹۴/۱۲/۲

انتخابات 2016 ریاست جمهوری امریکا؛موضع گیـری نامزدها نسبت به توافق هستـه ای ایـران

۱۳۹۴/۱۰/۱۹

تأثیر تحولات شرق اروپا بر راهبرد چرخش به شرق امریکا: تهدید اصلی چین یا روسیه؟

۱۳۹۴/۹/۲۸

انتخابات 2016 ریاست جمهوری امریکا؛مروری بر فرآیند انتخابات و معرفی کاندیداهای این دوره

۱۳۹۴/۸/۱۳

بررسی گزارش دیلی بیست از تامین اینترنت ایران بوسیله یک شرکت آمریکایی وابسته به سیا

۱۳۹۴/۸/۱۲

بررسی محبوبیت جهانی ایران از دیدگاه مرکز تحقیقاتی پیو

۱۳۹۴/۴/۲۱

مقامات اسرائیل: به تعویق افتادن توافق هسته ای با ایران بهتر از به نتیجه رسیدن آن است

۱۳۹۴/۳/۲۰

همایش مبارزه با خشونت گرایی افراطی در کاخ سفید

۱۳۹۴/۲/۲۸

آمریکا و خاورمیانه

۱۳۹۴/۲/۲۲

روابط آمریکا-کوبا؛ اهمیت آن در حرکت به سمت کاهش تنش در روابط ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران

۱۳۹۴/۲/۲۲