ایران - یوریکا

موسسه ایرانی مطالعات اروپا و امریکا

گزارش تحلیلی > ایالات متحده آمریکا > اختلافات میان امریکا و عربستان؛ تاکتیکی یا راهبردی؟

اختلافات میان امریکا و عربستان؛ تاکتیکی یا راهبردی؟

تاریخ انتشار: ۱۳۹۵/۵/۱۹ تعداد بازدید: 780

مقدمه

سابقه اتحاد راهبردی ایالات‌متحده و عربستان سعودی به سال 1943 و دیدار شاهزاده فیصل و شاهزاده خالد از واشنگتن به دعوت فرانکلین روزولت بازمی‌گردد. با این‌حال در یک دهه اخیر، اتحاد راهبردی ایالات‌متحده و عربستان سعودی که طی جنگ سرد بر سه‌پایه‌ی مبارزه با کمونیسم، مقابله با ملی‌گرایی عربی علیه اسراییل و عامل نفت شکل‌گرفته بود با چالش‌های جدی مواجه شده است. در دوره زمامداری باراک اوباما بر کاخ سفید عوامل منطقه‌ای و جهانی ازجمله اختلاف‌نظر دو کشور در مسائلی چون صلح فلسطین و اسراییل، بیداری اسلامی در کشورهای منطقه، توافق هسته‌ای ایران و کاهش قیمت نفت به واگرایی بین دو طرف منجر شد. این گزارش ضمن بررسی دلایل واگرایی و سردی روابط دو کشور در دوره ریاست جمهوری باراک اوباما به دنبال پاسخ به این سؤال است که اختلافات میان ریاض و واشنگتن تاکتیکی است یا راهبردی و اختلافات بین دو کشور چه تأثیراتی بر جمهوری اسلامی می‌تواند داشته باشد.

اختلافات میان امریکا و عربستان



بررسی روابط دو کشور در دوره اوباما

اولین دیدار باراک اوباما به عربستان به سال 2009 بازمی‌گردد. وی در دیدار خود با پادشاه وقت عربستان ملک عبدا.. وعده داد که موضوع فلسطین را موردتوجه قرار دهد و از عربستان خواست که «گام‌های مؤثری را در جهت عادی‌سازی روابط با اسرائیل بردارد». پس‌ازآن عربستان به‌تدریج به این باور رسید که اوباما در مقابل نتانیاهو کوتاه آمده است و نهایتاً این موضوع باعث تنش در روابط دو کشور شد.

سفر دوم اوباما به عربستان در آوریل 2014 و در شرایط پیچیده منطقه که ناشی از انقلاب‌های عربی، اوضاع پیچیده درکشورهای حوزه خلیج‌فارس و جنگ داخلی سوریه بود، صورت گرفت. در مصر عدم‌حمایت اوباما از حسنی مبارک بار دیگر روابط بین دو کشور را تیره کرده بود چراکه ملک عبدا... از اوباما انتظار داشت که تمام‌قد به حمایت از متحد دیرینه خود یعنی حسنی مبارک بپردازد. در خصوص سوریه نیز سعودی‌ها انتظار داشتند که اوباما با استفاده از نیروی نظامی خود، نظام قانونی اسد را که متحد ایران و حزب ا.. محسوب می‌شود، سرنگون سازد. لیکن تصمیم باراک اوباما (به فاصله کوتاهی پس از رأی مخالفت مجلس انگلیس با حمله به سوریه) در خودداری از اقدام نظامی علیه حکومت سوریه به‌رغم اعتقاد واشنگتن و بسیاری از متحدین غربی-عربی و اسرائیلی به عبور بشار اسد از خط قرمز و به عبارتی شایعه کاربرد تسلیحات شیمیایی، باعث ناخرسندی و تردید عربستان سعودی و دیگر متحدین در مورد ثبات قدم اوباما در عمل به وعده‌هایش شد.

 سفر سوم اوباما در ژانویه 2015 برای ادای احترام به مرگ ملک عبدا... صورت گرفت. باروی کار آمدن ملک سلمان در حدود یک سال قبل، عربستان سیاست‌های تهاجمی‌تری را برای به دست گرفتن رهبری در منطقه و همچنین مقابله با جمهوری اسلامی و محور مقاومت در پیش گرفت. پادشاه جدید جنگ علیه یمن را آغاز کرد، ده‌ها نفر از مخالفین خود را ازجمله شیخ النمر روحانی برجسته شیعیان را به اتهام انجام فعالیت‌های تروریستی اعدام کرد و ائتلافی نظامی متشکل از 34 کشور با ادعای مبارزه علیه تروریسم، در راستای مقابله با ایران به وجود آورد.

سفر چهارم اوباما به شبه‌جزیره عربستان در شرایطی صورت پذیرفت که واشنگتن و ریاض دیدگاه‌های متفاوتی در خصوص بحران‌های منطقه‌ای همچون بحران‌های سوریه، یمن، عراق و چگونگی مبارزه با داعش داشتند. علاوه بر این، توافق هسته‌ای با ایران موجب به سردی گراییدن روابط امریکا با هم‌پیمانانش در حوزه خلیج‌فارس گردیده است. اوباما پیش از سفر به ریاض در مصاحبه با جفری گلدبرگ خبرنگار مجله آتلانتیک با انتقاد از سیاست‌های کشورهای عربی برای کشاندن امریکا به جنگ در منطقه گفته بود سعودی‌ها باید یاد بگیرند که «سهم رقیب خود در منطقه، یعنی ایران را بپذیرند». این سخنان اوباما باخشم مقامات سعودی مواجه شد تا جایی که ترکی الفیصل رئیس سابق دستگاه اطلاعاتی عربستان و یکی از سخنگویان پادشاهی عربستان با در نظر گرفتن این اختلافات گفت «روزهای خوش قدیمی ائتلاف تاریخی میان امریکا و عربستان پایان‌یافته است و اتحاد بین عربستان و امریکا حتی پس از انتخاب جانشین باراک اوباما نیز همانند قبل نخواهد بود.»

واکاوی اختلافات دو کشور

گرچه «روابط ویژه» بین دو کشور در حال حاضر در قالب تلاش‌های جامع مبارزه با تروریسم، ارسال سیستم‌های تسلیحاتی پیشرفته، تجارت، سرمایه‌گذاری و آموزش از سوی امریکا در جریان و به عبارتی نهادینه‌شده است، با این‌حال برخی اختلافات و تنش‌ها در سطوح داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی منجر به سردی در روابط بین دو کشور شده و منتهی به این امر شد که عربستان به‌طور مستقل به دنبال واکنش و تأثیرگذاری بر شرایط متغیر ژئوپلیتیک بر خاورمیانه و جهان عرب شود. در ذیل به برخی از این مؤلفه‌ها اشاره می‌گردد.

الف) عوامل داخلی

1-در بعد داخلی استدلال عمده امریکایی‌ها این است که ریشه اصلی تروریسم در نظام سیاسی غیر دموکراتیک و هنجارهای فرهنگی غیرلیبرال خاورمیانه است؛ در این راستا فشار بر دولت‌های عربی اقتدارگرا چون عربستان سعودی، برای ایجاد اصلاحات سیاسی و مشارکت شهروندان در ارکان قدرت افزایش پیدا می‌کند. این‌گونه فشارها از سوی سعودی‌ها به‌ عنوان تهدیدی برای قدرت و امنیت رژیم سیاسی خود تلقی و باعث دوری بیشتر آن‌ها از امریکا می‌گردد. این فشارها با اعدام‌های اخیر مخالفان رژیم سیاسی عربستان و انتقاد نهادهای حقوق بشری و امریکایی‌ها از وضع حقوق بشر در عربستان سعودی شدت گرفت. از همین رو از نگاه امریکایی‌ها رها کردن ریاض به حال خود می‌تواند به تقویت تروریسم و بی‌ثباتی بین‌المللی بیانجامد.

2-عامل دیگری که باعث نگرانی سعودی‌ها شده است حرکت امریکا به‌سوی خودکفایی درزمینه نفت و گاز بود. سال گذشته امریکا با افزایش تولید نفت و گاز ازنظر تولید انرژی از عربستان پیشی گرفت. با اینکه تولید نفت و گاز امریکا هنوز نمی‌تواند نیاز‌های داخلی‌اش را مرتفع کند، ولی مقام‌های سعودی بر این باورند که برای امریکا، منطقه خاورمیانه و خلیج‌فارس آن اهمیت راهبردی گذشته را ندارد و این‌که در حال حاضر منطقه آسیا-  اقیانوسیه در مرکز توجه امریکا قرارگرفته است.

ب)عوامل منطقه‌ای

 تضاد بین «دکترین اوباما» و «دکترین سلمان» در مواجه و نحوه مدیریت بحران‌های منطقه‌ای و مقابله با گروه‌های تروریستی داعش و القاعده در منطقه ازجمله دلایل انشقاق و واگرایی روابط دو کشور در بعد منطقه‌ای است.

مهم‌ترین دلیل تغییر روابط ریاض- واشنگتن در منطقه، تغییر رویکرد دولت باراک اوباما رئیس‌جمهوری امریکا به منطقه است. اوباما سیاست دیپلماسی انعطاف‌پذیر را جایگزین سیاست تهاجمی امریکا نموده و سیاست نظامی‌گری که ریشه بسیاری از جنگ‌های جهان بود را به سیاستی که در راستای منافع امریکا است، تغییر داده است. این تغییر سیاست اوباما که نمودهای آن را در موضوع ایران به‌ویژه حل پرونده هسته‌ای ایران، جنگ داخلی سوریه و مقابله با جریان‌های تروریستی شاهد هستیم، مجموعاً در تقابل با «دکترین سلمان» که خواهان کسب هژمونی در منطقه و دخالت نظامی مستقیم امریکا برای حل بحران‌های منطقه‌ای است، می‌باشد. این وضعیت عربستان را وادار نموده تا خلأ مذکور را با دخالت نظامی مستقیم و گاهی هم به شکل غیرمستقیم، جبران نماید.

افتراقات در منافع و رویکردهای دو کشور در حوزه‌های ذیل الذکر مورداشاره قرار می‌گیرد:

1- ایران

باراک اوباما سیاست خارجی خاورمیانه‌ای خود را به نحوی معطوف به حل منازعات و یا حداقل کاهش سطح اختلافات با ایران بنانهاده بود. به رسمیت شناختن قدرت منطقه‌ای ایران و حل مسئله هسته‌ای ازجمله این سیاست‌ها بود. این «سیاست تغییر» به‌ویژه در دور دوم ریاست جمهوری وی نمایان‌تر شده است. تغییر وزرای خارجه و دفاع (روی کار آمدن جان کری و چاک هگل به‌جای هیلاری کلینتون و لئون پانه تا) که به تعامل با خاورمیانه و تأکید بر استفاده از ظرفیت دیپلماسی معروف هستند و همچنین نگاه متفاوتی هم نسبت به ایران دارند در همین راستا بود. لذا در نگاه اوباما، جمهوری اسلامی از بازیگران اصلی صحنه سیاست در خاورمیانه می‌باشد. این نوع نگاه دولت اوباما به ایران باسیاست‌های سعودی‌ها در تعارض قرار می‌گیرد.

به‌طورکلی مقامات سعودی سیاست‌های خود را در راستای مقابله با ایران و تضعیف نفوذ جمهوری اسلامی در منطقه تنظیم کرده‌اند و ازآنجایی‌که خود توان مقابله با ایران را ندارند، تمام محاسبات خود را بر دخالت نظامی امریکا در منطقه استوار نموده‌اند، دخالتی که بتواند هم برنامه هسته‌ای ایران را از بین ببرد و هم اینکه با ورود نظامی امریکا در سوریه و سرنگونی نظام اسد بتواند بر نفوذ منطقه‌ای ایران تأثیر بگذارد؛ اما شوک بزرگ، زمانی به ریاض وارد شد که مسئولان سعودی دریافتند امریکا با ایران در حال مذاکره و به‌طور محدود، تحریم‌ها را لغو کرده و از حمله به سوریه به‌عنوان هم‌پیمان ایران صرف‌نظر کرده است. شوک بعدی زمانی به سعودی‌ها وارد شد که کاخ سفید خواستار پذیرش نقش و نفوذ ایران در منطقه از سوی سعودی‌ها شد. این عوامل منجر به این شد که سعودی‌ها خود دست‌به‌کار شوند. حمایت مالی از تروریست‌ها در سوریه و عراق،‌ مداخله نظامی در یمن، ‌اعدام شهروندان شیعی به بهانه نزدیکی آنان به ایران و تلاش برای ایجاد اتحاد علیه ایران در منطقه ازجمله اقداماتی بود که مقامات عربستان برای حفظ وضع موجود و مقابله بانفوذ منطقه‌ای ایران انجام دادند.

2- مصر

نخستین عاملی که می‌توانست باعث تردید مقامات سعودی نسبت به سیاست‌های واشنگتن گردد، به رسمیت شناختن دولت اسلام‌گرای محمد مرسی در مصر بود. تا پیش از تحولات سال 2011 قاهره از مهم‌ترین متحدان ایالات‌ متحده در خاورمیانه محسوب می‌شد. امریکا پس از نشست کمپ دیوید و به بهای تأمین امنیت اسراییل سالانه دو میلیارد دلار به مصر کمک می‌کرد. سعودی‌ها انتظار داشتند که امریکا به هر بهایی جلوی سرنگونی حسنی مبارک متحد دیرینه خود در مصر را بگیرد؛ اما آنچه مطلوب عربستان بود اتفاق نیافتاد و امریکا دولت اسلام‌گرای مرسی را به رسمیت شناخت. این اقدام ایالات‌متحده زنگ خطری برای عربستان محسوب می‌شد که در صورت وقوع اتفاقات مشابه، امریکا هیچ تضمینی برای حمایت از خاندان آل سعود در عربستان نخواهد داد.

3- سوریه

در بحران سوریه هر دو کشور خواهان تقویت گروه‌های مخالف نظام بشار اسد هستند. با این تفاوت که ایالات‌متحده بیشتر بر روی تقویت گروهای مخالفی تمرکز دارد که مایل به مبارزه با داعش هستند درحالی‌که عربستان بیشتر از گروه‌های مخالفی حمایت می‌کند که خواهان سرنگونی نظام بشار اسد می‌باشند. اختلاف دیگر بین ریاض و واشنگتن در سوریه به حمایت یا مخالفت از کردها برمی‌گردد جایی که ایالات‌ متحده از کردهای سوری حمایت می‌کند درحالی‌که سعودی‌ها با کردها مبارزه می‌کند.

 از نگاه مقامات سعودی بشار اسد حامی جمهوری اسلامی است ازاین‌رو برای مهار ایران حکومت بشار اسد می‌بایست سرنگون شود. درحالی‌که کاخ سفید قصدی برای مداخله مستقیم نظامی در سوریه ندارد؛ چراکه امریکا تجربه دو جنگ افغانستان و عراق را در منطقه داشته که تبعات سنگینی بر دوش آنان قرار داده بود. به نوشته گاردین، «سیاست اوباما عدم ورود به کُوره داغ دیگری در خاورمیانه بوده و وی بیشتر به‌جای اینکه برای حل بحران سوریه تلاش کند، برای مهار آن تلاش کرده است.» تنش میان ریاض و واشنگتن نیز از زمانی شدت گرفت که ایالات‌متحده کمک‌های تسلیحاتی خود را به تروریست‌ها در سوریه محدود و باراک اوباما از تصمیم خود برای حمله هوایی به سوریه به بهانه استفاده دولت اسد از سلاح‌های شیمیایی که ازنظر سعودی‌ها می‌توانست به سرنگونی دولت بشار اسد منجر شود، عقب‌نشینی کرد. اختلاف دو کشور در چگونگی برخورد با نظام سوریه، عربستان را به این سمت کشاند که باوجود ائتلاف 65 کشور به رهبری امریکا، ائتلافی متشکل از 34 کشور را به اسم مبارزه با تروریسم برای سرنگونی اسد در منطقه ایجاد و رهبری کند. به‌طورکلی باید گفت اختلافات به نحوه رویارویی با نظام سوریه و مقابله با محور مقاومت بازمی‌گردد و در اصل قضیه، تعارضی میان عربستان و امریکا وجود ندارد.

4- عامل داعش و تکفیری

اختلاف‌نظر دیگر بین دو کشور به نحوه مقابله با داعش برمی‌گردد. با توجه به حملات تروریستی در پاریس، سان برناردینو، کالیفرنیا و بروکسل و از سوی دیگر هجوم پناهندگان سوری به مرزهای اروپا و شکل‌گیری بحران مهاجرت در اروپا، امریکا مبارزه با داعش را اولویت خود در منطقه می‌داند درحالی‌که عربستان و متحدانش در شورای همکاری خلیج‌فارس حذف بشار اسد را اولویت خود می‌دانند ازاین‌رو معتقدند ابتدا باید بشار اسد از حکومت سوریه حذف شود. همچنین روابط عربستان با امریکا به دلیل متهم ساختن ریاض در عدم تلاش برای مبارزه با پدیده تکفیری‌ها از سوی واشنگتن، به تیرگی گرایید چراکه از نگاه واشنگتن چنین حمایت‌هایی دارای آثار منفی بر منافع جهانی آمریکا است.

5- یمن

شاید بتوان گفت یمن تنها دولتی در منطقه است که ایالات‌متحده و عربستان سعودی بر سر آن‌یک توافق ضمنی دارند. نگاه مقامات سعودی به یمن منتج از نگاه کلی آنان برای مهار ایران و مقابله بانفوذ منطقه‌ای جمهوری اسلامی می‌باشد. عربستان که طی سال‌های اخیر به دلیل شکست سیاست‌های خود در سوریه، لبنان و عراق، جایگاه سیاسی و راهبردی خود را در منطقه ازدست‌داده بود تلاش داشت تا از رهگذر تحقق یک پیروزی سریع نظامی در یمن، توازن راهبردی خود را در منطقه بازیابد ازاین‌رو بدون کسب موافقت امریکا، بمباران هوایی به صنعا و مواضع انصار ا... را آغاز کرد.

با اینکه تاکنون ایالات‌متحده با فروش تسلیحات جنگی و همچنین کمک‌های اطلاعاتی از حملات ریاض علیه مردم یمن حمایت کرده است اما با این‌حال، نشانه‌هایی دال بر اختلافات بین سیاست‌گذاران دو کشور وجود دارد. رشد القاعده در یمن در پی حملات سعودی‌ها و همچنین تلفات بالای غیرنظامیان به دنبال حملات هوایی ریاض باعث شد که امریکا خواهان خویشتن‌داری عربستان شود. از سوی دیگر واشنگتن معتقد است که حملات نظامی سعودی‌ها علیه یمن، منابع ائتلاف به رهبری امریکا برای حملات هوایی در عراق و سوریه را منحرف کرده است.

ج) احیای نقش روسیه به‌عنوان بازیگر منطقه‌ای

روس‌ها پس از غیبت بلندمدت در عرصه جهانی از آغاز دهه هفتاد و پایان دوران اتحاد شوروی سابق، بار دیگر به ‌عنوان یک بازیگر اصلی و آماده برای دخالت نظامی و دفاع از منافع خود و هم‌پیمانان خود وارد عرصه بین‌الملل شد. روسیه به خاطر اختلاف منافع در عرصه‌های بین‌المللی به ‌ویژه در منطقه خاورمیانه با عربستان در تعارض قرارگرفته است. سعودی‌ها منافع خود را در رشد جریان‌های تکفیری در منطقه می‌بینند، درحالی‌که این مسئله آثار ناگواری برای منافع روسیه در کشورهای حوزه قفقاز و بالکان در پی داشته که نهایتاً منجر به ورود نظامی روسیه در سوریه و تغییر موازنه قدرت به ضرر سعودی‌ها شد. عربستان انتظار داشت که امریکا به‌عنوان هم‌پیمان ریاض برای کمک به درگیری با روسیه به کمک آن بشتابد، انتظاری که به خاطر تفاوت منافع ریاض و واشنگتن تاکنون محقق نشده است.

پیامدهای تعارضات عربستان و امریکا بر منافع جمهوری اسلامی

به نظر می‌رسد راهبرد ایالات‌متحده توازن بخشی می‌باشد. در این راهبرد ایالات‌متحده دخالت ثانویه دارد و بار اصلی را بر دوش قدرت‌های منطقه‌ای می‌گذارد تا از این طریق یکدیگر را مهار کنند. باراک اوباما در مصاحبه با جفری گلدبرگ از «سواری رایگان» دادن به متحدین خود در منطقه که دارای هزینه ای قابل‌توجه برای امریکا می‌باشد انتقاد کرده و بیان داشت که نیروهای منطقه‌ای باید یاد بگیرند که به همسایگان خود سهم بدهند. این دیدگاه اساساً در تضاد با دیدگاه کشورهای عرب درتهدید دانستن ایران و تعهد امریکا برای مقابله با ایران می‌باشد. درحالی‌که راهبرد کلی ایالات‌متحده پرهیز از ورود نظامی مجدد به منطقه می‌باشد، عربستان خواستار درگیر کردن هرچه بیشتر امریکا در مسائل منطقه‌ای و دخالت نظامی امریکا برای حل بحران‌های منطقه است. این راهبرد فارغ از اینکه پتانسیل افزایش تنش بین بازیگران منطقه‌ای را افزایش می‌دهد موجب گردیده تا عربستان سعودی در واکنش به تحولات مورداشاره، به‌طور احساسی و فارغ از دوراندیشی لازم، اقدام به رفتارهای نسنجیده نماید که اقداماتی ازاین‌دست می‌تواند برای منطقه و نیز جمهوری اسلامی ایران مخاطره‌آمیز و دردسرآفرین باشد.

جمع‌بندی

آخرین سفر اوباما به شبه‌جزیره عربستان در ماه اردیبهشت در شرایطی انجام شد که واشنگتن و ریاض دیدگاه‌های متفاوتی در مورد بحران‌های منطقه‌ای همچون بحران‌های موجود در سوریه و عراق و نیز چگونگی مبارزه با داعش دارند. علاوه بر این توافق هسته‌ای با ایران باعث شده است که روابط امریکا با هم‌پیمانانش در حوزه خلیج‌فارس تا حدودی به سردی گراید. اوباما پیش از سفر به ریاض در مصاحبه با جفری گلدبرگ خبرنگار مجله آتلانتیک با انتقاد از سیاست‌های کشورهای عربی برای کشاندن امریکا به جنگ در منطقه گفته بود «سعودی‌ها باید یاد بگیرند که سهم رقیب خود در منطقه، یعنی ایران را بپذیرند» این سخنان اوباما باخشم مقامات سعودی مواجه شد تا جایی که ترکی الفیصل رئیس سابق دستگاه اطلاعاتی عربستان و یکی از سخنگویان پادشاهی عربستان با در نظر گرفتن این اختلافات گفت «روزهای خوش قدیمی ائتلاف تاریخی میان امریکا و عربستان پایان‌یافته است و اتحاد بین عربستان و امریکا حتی پس از انتخاب جانشین باراک اوباما نیز مانند قبل نخواهد بود».

گرچه اکثر کارشناسان و تحلیل گران غربی به راهبردی بودن اختلافات دو کشور اشاره دارند لیکن باید خاطرنشان ساخت که اختلافات موجود پدیده جدیدی نبوده و روابط دو کشور از همواره با فرازوفرودهایی ازاین‌دست همراه بوده است. در مقطع کنونی نیز می‌توان گفت وجود اختلاف به معنای عدم همکاری بین دو کشور نیست چراکه آن‌ها نیازمند تعامل با یکدیگر می‌باشند. ایالات‌ متحده به همکاری‌های نظامی با عربستان توجه ویژه‌ای دارد زیرا از نگاه آمریکایی‌ها رها نمودن ریاض به حال خود می‌تواند به تقویت تروریسم و بی‌ثباتی بین‌المللی بیانجامد. از سوی دیگر ایالات ‌متحده، عربستان و حامیان عربی آن را برای فروش تسلیحات و تجهیزات نظامی‌اش بسیار حیاتی می‌بیند که در کنار این بازار پردرآمد و نیز وابستگی‌های سیاسی و اقتصادی این کشورها، به‌زعم آنان می‌تواند جلوی جاه‌طلبی‌های ایران را در منطقه گرفته و آن را مهار نماید.

عربستان به‌انحاء مختلف در رؤیای رسیدن به جایگاه رهبری در منطقه است؛ اما واقعیت آن است که عربستان امروزه از لحاظ سیاسی، اقتصادی و نیز مذهبی با چالش‌های بسیاری مواجه می‌باشد و به همراه متحدین اصلی‌اش همچنان برای تأمین امنیت خود به امریکا نیازمند می‌باشد. مهم‌ترین دغدغه سعودی‌ها در حال حاضر کاهش درآمدهای نفتی است که با ابتکار خود و در همراهی با امریکا برای به شکست کشاندن سیاست‌های جمهوری اسلامی ایران و روسیه در منطقه از مسبب اصلی آن بوده‌ است. ازنظر بسیاری از کارشناسان و تحلیل گران، عربستان به دنبال ناکامی‌های خود در دستیابی به اهداف موردنظر و شکست سیاست‌هایش با مشکلات عدیده‌ای روبرو شده و در حال حاضر در تلاش برای استقلال از دلارهای نفتی و تنوع بخشیدن به درآمدهای خود می‌باشد. خصوصی‌سازی بخشی از شرکت آرامکو تلاشی در این راستا ارزیابی می‌گردد.

 

گروه تخصصی امریکا /1- خرداد 1395

 

                                                                                                                        

 

  فرستادن مقاله چاپ مقاله
 
مطالب دیگر در این بخش تاریخ انتشار

سیاست انرژی دونالد ترامپ؛ پیامدهای جهانی و تبعات آن برای ایران (بخش دوم)

۱۳۹۶/۸/۱۶

حملات صوتی به دیپلمات‌های آمریکایی در کوبا

۱۳۹۶/۸/۱۶

سیاست انرژی دونالد ترامپ؛ پیامدهای جهانی و تبعات آن برای ایران (بخش نخست)

۱۳۹۶/۸/۷

استراتژی جدید دونالد ترامپ در خصوص ایران؛ نواخت طبل جنگ

۱۳۹۶/۸/۲

ترامپ، سازمان ملل؛ هیاهو برای هیچ

۱۳۹۶/۷/۴

ایالات متحده آمریکا، موضوع هسته‌ای کره شمالی و برجام

۱۳۹۶/۶/۲۸

تحلیل روند اسناد امنیت ملی ایالات‌متحده امریکا از آغاز تا کنون (2015-1987)

۱۳۹۶/۵/۲۱

تشکیل تیم مورد اعتماد ترامپ در مورد موافقت نامه هسته ای ایران

۱۳۹۶/۵/۱

بیم و امید ترامپ از گسترش روابط با روسیه

۱۳۹۶/۴/۲۷

مدل‌سازی دکترین سیاست خارجی دونالد ترامپ

۱۳۹۶/۴/۱۳

چشم‌انداز روابط آمریکا و چین در مواجهه با تهدید کره شمالی

۱۳۹۶/۳/۳۱

مهار و بازداشتن ایران پس ازتوافق هسته ای:مرکزمطالعات بین الملل و راهبردی (CSIS) مارس 2017 مصادف با فروردین ماه 96

۱۳۹۶/۳/۳

ارزیابی سیاست خارجی 14 هفته ای ترامپ

۱۳۹۶/۲/۱۲

حمله موشکی آمریکا به سوریه: پارادوکس سیاست‌های اعلامی و اعمالی

۱۳۹۶/۲/۱۰

بررسی تیم سیاست خارجی و امنیتی ترامپ

۱۳۹۶/۲/۹

معرفی و تحلیل شخصیت مایکل فلین مشاور امنیت ملی سابق ایالات متحده در دولت ترامپ

۱۳۹۵/۱۲/۷

راهبردهای احتمالی دولت ترامپ در سوریه و تاثیرات آن بر منافع جمهوری اسلامی ایران

۱۳۹۵/۱۲/۳

دکترین ترامپ و تیم مشاوران سیاست خارجی او

۱۳۹۵/۱۰/۱۳

جایگاه معاونت ریاست جمهوری در ساختار سیاسی امریکا

۱۳۹۵/۱۰/۷

انتخابات 2016 ریاست جمهوری امریکا؛ معرفی چهره های کلیدی تیم سیاست خارجی هیلاری کلینتون

۱۳۹۵/۹/۱۵

چرایی تفاوت بین خوانش کاخ سفید و کنگره از متن گزارش 28 صفحه‌ای

۱۳۹۵/۷/۷

اختلافات میان امریکا و عربستان؛ تاکتیکی یا راهبردی؟

۱۳۹۵/۵/۱۹

انتخابات 2016ریاست جمهوری امریکا؛ تحلیلی بر آخرین وضعیت انتخابات و بررسی موضع گیری نامزدها نسبت به خاورمیانه و بالاخص ایران

۱۳۹۵/۵/۶

بررسی روابط تسلیحاتی ایالات متحده آمریکا و عربستان سعودی؛با نگاهی به شرکت‌های برتر نظامی جهان

۱۳۹۵/۴/۱۹

آمریـکا؛ سیـاست چرخش به شرق آسیـا و تاثیر آن بر خاورمیانه

۱۳۹۵/۴/۱۴

سرگردانی ناتو در سوریه

۱۳۹۴/۱۲/۲

انتخابات 2016 ریاست جمهوری امریکا؛موضع گیـری نامزدها نسبت به توافق هستـه ای ایـران

۱۳۹۴/۱۰/۱۹

تأثیر تحولات شرق اروپا بر راهبرد چرخش به شرق امریکا: تهدید اصلی چین یا روسیه؟

۱۳۹۴/۹/۲۸

انتخابات 2016 ریاست جمهوری امریکا؛مروری بر فرآیند انتخابات و معرفی کاندیداهای این دوره

۱۳۹۴/۸/۱۳

بررسی گزارش دیلی بیست از تامین اینترنت ایران بوسیله یک شرکت آمریکایی وابسته به سیا

۱۳۹۴/۸/۱۲

بررسی محبوبیت جهانی ایران از دیدگاه مرکز تحقیقاتی پیو

۱۳۹۴/۴/۲۱

مقامات اسرائیل: به تعویق افتادن توافق هسته ای با ایران بهتر از به نتیجه رسیدن آن است

۱۳۹۴/۳/۲۰

همایش مبارزه با خشونت گرایی افراطی در کاخ سفید

۱۳۹۴/۲/۲۸

آمریکا و خاورمیانه

۱۳۹۴/۲/۲۲

روابط آمریکا-کوبا؛ اهمیت آن در حرکت به سمت کاهش تنش در روابط ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران

۱۳۹۴/۲/۲۲