ایران - یوریکا

موسسه ایرانی مطالعات اروپا و امریکا

گزارش تحلیلی > بریتانیا > خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا: تأثیرات جهانی و منطقه‌ای و روابط با جمهوری اسلامی ایران

خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا: تأثیرات جهانی و منطقه‌ای و روابط با جمهوری اسلامی ایران

تاریخ انتشار: ۱۳۹۵/۴/۲۶ تعداد بازدید: 790

1. مقدمه

رأی مردم بریتانیا به خروج از اتحادیه اروپا، گفتمان همگرایی این اتحادیه را به واگرایی تغییر داد. این رأی مردم، به معنای خروج سیاسی بریتانیا از اتحادیه اروپا می‌باشد و در مذاکرات با اتحادیه، این کشور در بهترین حالت می‌تواند تنها به بازار مشترک اتحادیه اروپا دسترسی داشته باشد. این رأی برای مردم بریتانیا دارای هزینه‌هایی همچون قطع جریان آزاد نیروی کار در اتحادیه و فوایدی همچون کنترل جدی مهاجرت به داخل بریتانیا می‌باشد.

علیرغم هشدار کارشناسان، اکثریت نمایندگان مجلس، سرمایه‌داران، مقامات حاضر در بروکسل و برخی از روسای سایر دولت‌ها همچون اوباما و مرکل، 51.9 درصد مردم بریتانیا به خروج از اتحادیه اروپا رأی دادند. میزان مشارکت مردم در این همه‌پرسی 72.2 درصد و توزیع جغرافیایی آرا در سطح بریتانیا به تفکیک مناطق این‌گونه بوده است که انگلیس با 53.4 درصد و ویلز با 52.5 درصد رأی به خروج از اتحادیه دادند؛ درحالی‌که اسکاتلندی‌ها با 62 درصد و مردم ایرلند شمالی با 55.8 درصد، به باقی ماندن در اتحادیه رأی داده‌اند.

با استعفای دیوید کامرون از سمت نخست‌وزیری، احتمالاً تا اوایل پاییز جانشین وی تعیین خواهد شد. در میان افراد مطرح برای جانشینی کامرون در سمت رهبر حزب محافظه‌کار و نخست‌وزیری، بیش از همه نام بوریس جانسون، شهردار سابق لندن-که رهبری جناح موافق خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا در حزب محافظه‌کار را بر عهده داشت- مطرح می‌باشد.

خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا



2. نقش بریتانیا در جهان و منطقه

معاون مدیرکل اندیشکده روسی[1]، پروفسور مالکوم چالمرز[2] در خصوص موضوع خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا بیان داشته است که "نقش بریتانیا نه‌تنها در مسائل اقتصادی بلکه در مسائل سیاسی و امنیتی در جهان و منطقه به‌طور اساسی دچار تغییر خواهد شد." آنچه همچنان مبهم می‌ماند این است که چگونه این تغییرات اعمال خواهند شد و این به دو مسئله بستگی دارد: اول اینکه دولت بعد از کامرون چگونه دولتی خواهد بود و دوم اینکه مذاکرات با اتحادیه اروپا چگونه پیش خواهد رفت. این مسئله در صورت افزایش اختلافات در داخل و یا جدایی اسکاتلند و نیز الحاق ایرلندشمالی به ایرلند پس از انجام همه‌پرسی به درخواست جری آدامز رهبر حزب ایرلندی شین فین، با مشکلات بسیار پیچیده‌ای مواجه خواهد شد که در ارتباط با مناطق مختلف همچون جبل‌الطارق و فالکلند (مالویناس) تأثیرگذار است.

3. مذاکره با اروپا

هر کشوری می‌تواند از ماده 50 پیمان لیسبون برای خروج از اتحادیه اروپا استفاده کند که شامل فرآیند حداقل دوساله مذاکره در مورد نحوه خروج با 27 کشور عضو می‌شود. این مذاکرات شامل مواردی همچون تعرفه گذاری بر اجناس بریتانیایی و محدودیت‌های مسافرت می‌شود. پیش‌تر دونالد تاسک رئيس شورای اروپا، در این مورد گفته بود که حتی اگر مذاکرات در این موارد ظرف دو سال به اتمام رسد باز هم تصویب وضعیت جدید بریتانیا طولانی خواهد بود؛ چراکه "تک‌تک 27 کشور عضو بعلاوه پارلمان اروپا می‌بایست نتیجه نهایی را تائید کنند که حداقل 5 سال زمان خواهد برد و متأسفانه باید بگویم تضمینی برای موفقیت آن نیست."در این شرایط رهبران اروپا بر آغاز هر چه سریع‌تر مذاکرات تأکید دارند اما کامرون اعلام داشته است که وی مذاکرات خروج بریتانیا از اتحادیه را انجام نخواهد داد و لذا ممکن است این مسئله تا انتخاب رهبر جدید به طول انجامد.

پروفسور ریچارد ویتمن[3]، بهترین آینده برای بریتانیا در اتحادیه را پیوستن به حوزه اقتصادی اروپا[4] می‌داند. عضویت در این حوزه به معنای پذیرفتن آزادی‌های چهارگانه (جابجایی آزاد کالا، افراد، خدمات و سرمایه) می‌باشد. لذا اقتصاد بریتانیا از این طریق آسیب کمتری می‌بیند. البته ازآنجاکه این حوزه، بخش‌های کشاورزی و شیلات را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد، درنتیجه بریتانیا می‌تواند سیاست‌های مخصوص به خود را در این زمینه‌ها داشته باشد. منتهی، عضویت بریتانیا در حوزه اقتصادی اروپا با یکی از اصول اولیه طرفداران خروج از اتحادیه (یعنی همان جلوگیری از مهاجرت) مغایر خواهد بود. مزیت عضویت در حوزه اقتصادی اروپا برای بریتانیا این خواهد بود که این کشور مشمول قوانین تجاری اتحادیه اروپا با کشور ثالث نخواهد بود. البته بریتانیا، همچنان از حوزه شینگن و حوزه پولی یورو بیرون خواهد بود و دیگر نقشی بر سیاست‌های مشترک خارجی و امنیتی در اروپا نخواهد داشت. شهروندان بریتانیایی نیز دیگر شهروندی اتحادیه اروپای خود را از دست خواهند داد.

جالب‌توجه این است که دیگر بریتانیا نمی‌تواند در مورد عضویت ترکیه در اتحادیه نظری داشته باشد و با فرض قبول عضویت ترکیه در اتحادیه . با فرض عضویت بریتانیا در حوزه اقتصادی اروپا، این ترکیه خواهد بود که می‌تواند بر سیاست‌های حوزه اقتصادی اروپا تأثیرگذار باشد و شهروندان ترکیه‌ای قادر خواهند بود با استفاده از آزادی جابجایی نیرو به بریتانیا سفر کنند.

4. عواقب امنیتی خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا

اولین تأثیر این رأی در یک ماه آینده، رکود چشمگیر اقتصادی به معنای از دست رفتن هزاران شغل و کسری بودجه زیاد خواهد بود. پیش‌بینی می‌شود پس از چند سال و با فروکش کردن این اثرات اقتصادی، نوبت به لزوم بازنگری گزارش راهبردی دفاعی و امنیتی می‌رسد. پیش‌بینی می‌شود با این رأی، سند موردنظر که به‌تازگی بازنگری شده بود تحت تأثیر قرار بگیرد.

بااین‌حال، ممکن است کشورهای اروپایی همچنان در بحث تبادل اطلاعات در مبارزه با تروریسم با بریتانیا همکاری‌هایی داشته باشند ولی این مسئله به توان دیپلماتیک سیاستمداران بریتانیایی در مذاکرات برای به دست آوردن این اطلاعات بستگی خواهد داشت و این امر برای آن‌ها آسان نخواهد بود؛ چراکه رهبران اروپایی به‌راحتی اجازه نخواهد داد تا بریتانیا بدون هزینه به مزایای آن اتحادیه دسترسی یابد.

سایر عواقب ناشی از خروج به شرح زیر می‌باشد:

  1. شکست طرح ایجاد نیروی امنیتی سراسر اروپایی (که به پیشنهاد تونی بلر و ژاک شیراک بود)؛
  2. عواقب منفی برای امنیت اروپا: با توجه به ناتوانی ارتش آلمان در اعزام نیرو به خارج از مرزها و همچنین با در نظر گرفتن ظرفیت محدود ارتش کشورهای دیگر اروپایی، درنتیجه کشورهای دارای ظرفیت اعزام نیرو به خارج به فرانسه و بریتانیا که دارای توان هسته‌ای بوده و هم‌زمان عضو دائم شورای امنیت نیز هستند، محدود می‌شود. فرانسه نیز بیشتر درگیر مبارزه با تروریسم در داخل مرزهای خود می‌باشد؛ لذا در بحث امنیت، حداقل در کوتاه‌مدت احتمالاً وابستگی اروپا به ناتو و ایالات‌متحده بیشتر خواهد شد.
  3. لطمه خوردن به بحث تبادل اطلاعات در اروپا؛ ازآنجاکه بریتانیا تنها عضو اتحادیه اروپا در فایو آیز[5] (پنج کشور انگلیسی‌زبان آمریکا، کانادا، استرالیا، نیوزیلند و بریتانیا) در بحث تبادل اطلاعات امنیتی بود، لذا با خروج این کشور، تبادل اطلاعات بین اروپا و بریتانیا (از هر دو سوی) تا حدودی دچار اخلال خواهد شد.

ریچارد کمپ[6] فرمانده بازنشسته ارتش بریتانیا که فرماندهی سربازان این کشور در افغانستان در سال 2003  را بر عهده داشت در گفتگو با سی‏‏ان‏ان گفته است که ازآنجایی‌که بریتانیا بیشتر از هر کشور عضو اتحادیه اروپا در امور نظامی هزینه می‌کرده است لذا خروج بریتانیا از ایجاد یک سازمان نظامی مختص اتحادیه اروپا که یارای رقابت با ناتو را داشته باشد جلوگیری می‌کند.

ینس استولتنبرگ[7]، دبیر کل ناتو نیز گفته است که "بریتانیا متحد متعهد و قوی ناتو باقی خواهد ماند و به ایفای نقش اصلی خود در اتحاد ادامه خواهد داد. امروزه با توجه به بی‌ثباتی و عدم قطعیت بیشتر، ناتو به‌عنوان بستری برای همکاری بین متحدان اروپایی و بین اروپا و امریکای شمالی، بیش از همیشه مهم است."

5. تجزیه احتمالی بریتانیا در دراز مدت

بریتانیا هم‌زمان با مذاکرات با اتحادیه اروپا برای خروج، گریبان گیر مسائل داخلی نیز می‌باشد. ازآنجاکه جوانان سال‌های بیشتری از عمر خود را درگیر عواقب خروج می‌بینند، این تصمیم (متأثر از رأی اکثر سالمندان) خشم بسیاری از جوانان بریتانیایی حامی اتحادیه اروپا را برانگیخته است.

چنانچه، خانم نیکولا استورژن رهبر حزب ملی اسکاتلند گفته بود که "به دنبال ورود فوری به مذاکرات" با بروکسل "جهت حمایت از جایگاه اسکاتلند در اتحادیه اروپا" است. البته دیوید کامرون در بیانیه استعفای خود نیز اشاره کرده بود که دولت‌های واسپاری شده (اسکاتلند، ویلز و ایرلند شمالی) نیز در روند مذاکرات قرار خواهند گرفت چراکه عدم توفیق در رسیدن به اجماع در بین چهار دولت منجر به مشکلات قانونی عدیده و جدی خواهد شد. البته تا زمان انتخاب جانشین دیوید کامرون نیز هنوز ابهاماتی در دولت و برنامه‌های این کشور باقی خواهد ماند.

بنا به مانیفست حزب ملی اسکاتلند در ماه گذشته، اعلام شده بود که در صورت تغییر اساسی در شرایط کشور در مقایسه با سال 2014 که موجب بیرون آمدن اسکاتلند از اتحادیه اروپا شود، پارلمان اسکاتلند حق برگزاری مجدد همه‌پرسی استقلال را خواهد داشت. بعلاوه رهبر شین فین نیز روز گذشته خواستار انجام همه‌پرسی در مورد الحاق دو ایرلند شده است.

پس از خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، اسپانیا بر آن است که از مذاکره با اتحادیه بر سر جبل‌الطارق (با 30 هزار جمعیت) صرف‌نظر کند و به دنبال مذاکرات دوجانبه برای حاکمیت مشترک و درنهایت به دست گرفتن کنترل این شبه‌جزیره است. خوزه مانوئل گارسیا مارگالو، وزیر خارجه اسپانیا گفت: "این اتفاق تغییری کامل در چشم‌انداز جبل‌الطارق است و فرصت‌های جدیدی را برای این شبه‌جزیره ایجاد کرده است. امیدوارم منظور از حاکمیت مشترک روشن باشد؛ استقرار پرچم اسپانیا در شبه‌جزیره بیش از هر زمان دیگر ممکن به نظر می‌رسد." دانیل فیتام رهبر حزب مخالف در جبل‌الطارق نیز در صفحه توییتر خود اظهار ابراز امیدواری کرد که اسپانیا بتواند کنترل سرزمین جبل‌الطارق را به دست گیرد.

ریچارد هاس[8] رئیس شورای روابط خارجی امریکا "ظرف پنج سال آینده، دیگر چیزی به نام پادشاهی متحد وجود نخواهد داشت."

6. سرنوشت روابط ویژه با ایالات‌متحده:

فرانسیس بورول[9] کارشناس اتحادیه اروپا در شورای آتلانتیک و حامی باقی ماندن انگلستان در اتحادیه اروپا، از تحریم‌های علیه ایران برای برنامه هسته‌ای و روسیه برای الحاق کریمه به‌عنوان گواهی برای نقش کمک‌کننده انگلستان در همراه کردن اتحادیه اروپا با اهداف سیاست خارجی ایالات‌متحده یاد کرده است.

مقامات آمریکایی ازجمله جان کربی، سخنگوی وزارت خارجه، گفته‌اند که "هیچ تغییری در روابط ویژه با بریتانیا پیش‌بینی نمی‌کنند." ایان برمر[10] مدیر گروه اوراسیا[11] در مورد میزان تأثیرگذاری برکسیت بر ایالات‌متحده این‌چنین گفته است که " برکسیت به همان اندازه در سیاست آمریکا تأثیر خواهد داشت که سفر اوباما به انگلستان بر همه‌پرسی برکسیت تأثیرگذار بود: "صفر"

پیش‌تر اما باراک اوباما هشدار داده بود که در صورت خروج بریتانیا این کشور در انتهای صف برای عقد قراردادهای جدید قرار خواهد گرفت و این پروسه‌ای زمان‌بر خواهد بود؛ اما دونالد ترامپ تأکید کرد درصورتی‌که به ریاست جمهوری برسد، خروج انگلیس از اتحادیه اروپا سبب نخواهد شد که لندن برای انعقاد توافق تجاری با آمریکا "در آخر صف قرار بگیرد". ترامپ به این دلیل موافق خروج از اتحادیه بود که اولاً از این طریق، مخالفت خود با سیاست‌های اوباما را ادامه می‌دهد و از طرفی نیز از سیاست ضدمهاجرتی در بریتانیا به نفع خود بهره‌برداری می‌کند.

7. برکسیت؛ روسیه و ناتو:

به‌طورکلی روسیه از برکسیت خشنود به نظر می‌رسد؛ چراکه در نوک پیکان اقدامات ضدروسی در اتحادیه اروپا به‌ویژه در موضوع تحریم‌های ضدروسی بعد از حوادث اوکراین و تصرف کریمه، بریتانیا قرار داشت. البته در فضای رسانه‌ای موضع روس‌ها مبتنی بر بی‌طرفی است؛ در واکنش به صحبت‌های کامرون که اعلام داشت یکی از کشورهایی که خروج بریتانیا را جشن خواهد گرفت روسیه و شخص پوتین است، ولادیمیر پوتین گفت "اظهارات نخست‌وزیر بریتانیا قبل از همه‌پرسی مبنی بر موضع روسیه (که از این خروج نفع خواهد برد) هیچ پایه و اساسی ندارد. فکر می‌کنم این اظهارات چیزی جز تلاش شکست‌خورده‌ای برای تأثیرگذاری بر اذهان عمومی در کشورش نبوده است... از طرفی نیز هیچ‌کس حق ندارد در مورد موضع روسیه اظهارنظر کند. این چیزی جز سطح پایین فرهنگ سیاسی نیست."

پوتین در سفر ازبکستان گفت که خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا برای روسیه "عواقب مثبت و منفی" خواهد داشت اما "این شرایط خود را در آینده نزدیک ‌ترمیم می‌کند" این در حالی است که در گزارش تهیه‌شده در کمیته دفاعی مجلس عوام انگلیس در دو ماه قبل اعلام شده بود که روسیه در تلاش برای خروج بریتانیا از اتحادیه و درنتیجه تضعیف بریتانیا و در مرحله بعد اتحادیه اروپا است.

8. مشکلات اقتصادی و بهره‌برداری از کاهش ارزش پوند

لندن به‌عنوان یکی از مراکز مهم مالی دنیا همواره از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده است. در زمان همه‌پرسی استقلال اسکاتلند در سال 2014، همه پیش‌بینی می‌کردند مراکز تجاری و امور مالی اسکاتلند به مرکز لندن انتقال خواهند یافت؛ حال با خروج بریتانیا و بالا رفتن احتمالات استقلال اسکاتلند و متعاقباً پیوستن به اتحادیه اروپا، پیش‌بینی‌ها حاکی از انتقال مراکز تجاری  از لندن به ادینبورگ است.

به گفته دکتر رابین نیبلت از اعضای اندیشکده چاتم هاوس، ازاین‌پس دولت می‌بایست برای توافقات دوجانبه تجاری با کشورهای غیر عضو اتحادیه اروپا از موضع ضعف و به‌عنوان درخواست‌کننده توافقات (و نه دریافت‌کننده تقاضاها) وارد شود. از طرفی نیز این توافقات نمی‌بایست با قراردادهای جدید بریتانیا با اتحادیه اروپا در تضاد باشد.

کاهش غیرمتعارف ارزش پول بریتانیا، صادرات این کشور را نسبت به دوران پیشین گسترش خواهد داد که به‌نوعی همان سیاست مرکانتالیستی به شمار می‌آید. در این سیاست دولت‌ها برای حمایت از اقتصاد ملی خود در مقابله با دیگران، از کاهش ارزش پولی خود برای صادرات به سایر کشورها نهایت استفاده را می‌برند. لذا به نظر می‌رسد علیرغم فضای تبلیغاتی رسانه‌ها مبنی بر کاهش ارزش پوند و در صورت تداوم وحدت در داخل کشور، این امر خود می‌تواند بخشی از سیاست موردنیاز این کشور در دوران بعد از خروج از اتحادیه باشد.

9. نتیجه‌گیری:

حال که بریتانیا تصمیم گرفته است تا یک بازیکن اقتصادی نسبتاً حاشیه‌ای در صحنه بین‌المللی باشد، ازاین‌رو، به دنبال  راه‌های جدید برای نشان دادن ارزش خود در همکاری  با ایالات‌متحده و حفظ "روابط ویژه" خواهد بود. ایالات‌متحده نیز جهت جلوگیری از آسیب دیدن اقتصاد کشور متحد خود، به بریتانیا کمک خواهد کرد تا شیوه روابط اتحادیه با کشورهایی همچون نروژ برای بریتانیا نیز رقم بخورد؛ البته تحقق آن مستلزم میل اتحادیه اروپا به این مهم است.

ازآنجاکه بریتانیا دیگر در بخش نظامی موظف به حمایت از مأموریت‌های اتحادیه اروپا نخواهد بود، احتمالاً  به کار صرف درون ائتلاف ناتو متمرکز خواهد شد. درنتیجه، با توجه به اینکه تلاش‌های نظامی اروپا با از دست دادن قدرت نظامی بریتانیا تا حد زیادی کاهش خواهد یافت، لذا انتظار می‌رود اتحادیه اروپا بیشتر تسلیم سیاست‌های ناتو شود و این به افزایش حجم کار ناتو  منجر خواهد شد. درنهایت، دولت جدید بریتانیا احتمالاً به یک شریک بسیار باانگیزه برای ناتو تبدیل خواهد شد.

در تنظیم سیاست‌های امنیتی ایالات‌متحده نیز باید گفت که این کشور در هفته‌های آتی در ابتدا به سایر کشورهای اروپایی این اطمینان را خواهد داد که همچنان به شراکت با آن‌ها اهمیت می‌دهد.  همچنین فرانسه و آلمان که به نقش رهبری خود در اتحادیه ادامه خواهند داد و این دو کشور به‌صراحت از سوی واشنگتن  برای ادامه همکاری نظامی و امنیتی خوانده می‌شوند.

اما هنوز پیش‌بینی در مورد واگرایی در اتحادیه اروپا زود به نظر می‌رسد؛ چراکه کشورهایی همچون لهستان، جمهوری چک، مجارستان و احتمالاً هلند منتظر خواهند ماند تا عاقبت بریتانیا و سطح توانایی آن کشور بر فائق آمدن و مدیریت اوضاع را ببینند و در صورت موفقیت بریتانیا به‌عنوان الگویی برای سایر کشورها، آن‌ها نیز ممکن است به دنبال گرفتن امتیازات و یا درنهایت خروج از اتحادیه باشند.

این را نیز نباید فراموش کرد که ازنظر آلمان و فرانسه، بریتانیا همچنان یک کشور قوی انگاشته خواهد شد و این کشور همچنان در بین کشورهای مشترک‌المنافع دارای رابطه مستحکم است. از طرفی با در نظر گرفتن اینکه پروسه خروج نیز از دو تا هفت سال به طول خواهد ‌انجامید و با توجه به نیاز بریتانیا به صادرات و احیاء اقتصاد صدمه‌دیده آن، جمهوری اسلامی ایران می‌تواند هوشمندانه از این موقعیت در روابط با این کشور و نیز اتحادیه اروپای نگران از آینده خود، به بهترین شکل بهره‌برداری کند.

                                                                                                 

گروه تخصصی بریتانیا- سید جواد هاشمی   5 تیر 1395



[1]  Royal United Services Institute for Defence and Security Studies (RUSI)

[2]  Malcolm Chalmers

[3]  Richard G Whitman

[4]  The European Economic Area (EEA)

[5]  Five Eyes

[6]  Col. Richard Kemp

[7]  Jens Stoltenberg

[8]  Richard Haass

[9]  Frances Burwell

[10]  Ian Bremmer

[11]  the Eurasia Group

  فرستادن مقاله چاپ مقاله
 
مطالب دیگر در این بخش تاریخ انتشار

بررسی عملکرد موسسه ایران‌شناسی بریتانیا (BIPS)

۱۳۹۶/۶/۱۳

متغیرتقسیم، تفوق و فرقه سازی جمعیت مسلمان در سیاست خارجی بریتانیا

۱۳۹۶/۳/۲۴

جدایی احتمالی ایرلند شمالی از بریتانیا؛ ابعاد و عواقب احتمالی آن برای بریتانیا و اتحادیه اروپا

۱۳۹۶/۲/۳۱

پایگاه‌های نظامی و اطلاعاتی انگلستان در قبرس و نقش آن در تحولات منطقه

۱۳۹۵/۱۲/۷

اسلام سیاسی در خاورمیانه از نگاه بریتانیا؛ با محوریت فعالیت‏های اخوان‌المسلمین

۱۳۹۵/۱۲/۳

بریتانیای خارج از اتحادیه اروپا و ترامپ:ازدواج مصلحتی و ضرورت ناگزیر بازنگری در روابط ویژه فرا آتلانتیک

۱۳۹۵/۱۲/۳

مواضع متناقض دولت بریتانیا در قبال انتخابات اخیر امریکا

۱۳۹۵/۹/۳

ملاحظاتی در خصوص نقش بریتانیا در جنگ اقتصادی علیه داعش

۱۳۹۵/۸/۱

خلاصه گزارش چشم‌انداز وزارت امور خارجه بریتانیا

۱۳۹۵/۷/۳

نگاهی به انجمن بریتانیایی فابیان و فعالیت های آن در ارتباط با خاورمیانه

۱۳۹۵/۶/۱۷

خروج بریتانیا: بازی با حاصل جمع صفر یا بازی باخت – باخت

۱۳۹۵/۶/۸

تأثیر سیاست خارجی روسیه بر امنیت بریتانیا و متحدان آن

۱۳۹۵/۶/۶

چرایی برکسیت و آینده بریتانیا در نظام بین الملل: نگاهی اکتشافی

۱۳۹۵/۵/۶

خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا: تأثیرات جهانی و منطقه‌ای و روابط با جمهوری اسلامی ایران

۱۳۹۵/۴/۲۶

گزارش چیلکات یا لاپوشانی جرایم جنگی بریتانیا در عراق

۱۳۹۵/۴/۲۳

بهار بریتانیایی اتحادیه اروپا

۱۳۹۵/۴/۵

بررسی موقعیت و نقش جزیره دیگو گارسیا

۱۳۹۵/۳/۱

زوال سیاست خارجی اخلاقی در دولت بریتانیا

۱۳۹۴/۱۱/۱۳

واکاوی نقش بریتیش کانسیل به عنوان بازوی فرهنگی بریتانیا در جهان و ایران

۱۳۹۴/۱۰/۲۰

انتخابات ریاست حزب کارگر بریتانیا

۱۳۹۴/۷/۱۹

تحلیلی بر گزارش ایندیپندنت از "مبارزه تا تظاهر" غربی‌ها در قبال داعش

۱۳۹۴/۷/۱۱

مجادلات جدید بریتانیا و اسپانیا بر سر جبل الطارق

۱۳۹۴/۶/۱۱

ابعاد و عواقب جدایی احتمالی اسکاتلند برای بریتانیا و اتحادیه اروپا و حساسیت موضوع برای جمهوری اسلامی ایران

۱۳۹۴/۶/۱۰

بررسی مشارکت رأی‌دهندگان اسکاتلندی در انتخابات گوناگون بریتانیا

۱۳۹۴/۵/۲۵

روابط عربستان سعودی و بریتانیا

۱۳۹۴/۵/۲۵

بررسی افراط‌گرایی و پراکندگی تروریسم 10 سال پس از بمب گذاری لندن

۱۳۹۴/۴/۱۶

پدیده داعش و سیاست خارجی بریتانیا

۱۳۹۴/۴/۱۵

کاهش رو به رشد نقش ملموس بریتانیا در جهان

۱۳۹۴/۳/۲

روابط دوجانبه بریتانیا و بحرین در پرتوی سفر پادشاه بحرین به بریتانیا

۱۳۹۴/۲/۳۰

انتخابات بریتانیا و عملکرد حزب ملی اسکاتلند

۱۳۹۴/۲/۲۲

معضلات همه‌پرسی برای انگلستان

۱۳۹۴/۲/۲۱

فرصت طلبی فرانسه و قرار گرفتن به جای انگلیس به عنوان نزدیک ترین متحد کشورهای خلیج فارس

۱۳۹۴/۲/۱۶