ایران - یوریکا

موسسه ایرانی مطالعات اروپا و امریکا

نوشتار دیگران > ایالات متحده امریکا > پایان یک انقلاب سیاسی! بلی یا خیر؟

پایان یک انقلاب سیاسی! بلی یا خیر؟

تاریخ انتشار: ۱۳۹۵/۴/۲۳ تعداد بازدید: 339

بالاخره برنی سندرز با حضور در کنار هیلاری کلینتون، حمایت رسمی خود را از او به عنوان نامزد نهایی حزب دموکرات در انتخابات ریاست جمهوری پیش رو اعلام نمود. با این اعلام، او بر پایان یافتن مبارزه انتخاباتی‌اش در مقابل هیلاری کلینتون صحه گذاشت.



سندرز که دوشادوش هیلاری کلینتون در دبیرستانی در ایالت نیوهمپشایر حاضر شده بود، اظهار داشت: "خانم کلینتون کسی است که نهایتاً در فرآیند نفس‌گیر مبارزه انتخابات مقدماتی به پیروزی رسیده و من به او بابت این پیروزی تبریک می‌گویم." درواقع سندرز با این اظهارات، از طرفداران خود خواسته که رأی خود را به نفع هیلاری کلینتون به صندوق اندازند. این اقدام سندرز را می‌توان  عکس‌العملی دانست نسبت به صحبت‌های اخیر ترامپ، که در آن‌ها بارها اعلام نموده است: "ازآنجاکه بسیاری  از مطالبات و شعارهای انتخاباتی سندرز همان‌هایی ست که او داعیه‌اش را دارد، طرفداران سندرز باید به او رأی بدهند." البته ایراد این سخنان از سوی سندرز به معنای خارج شدن فرمالیته وی از دور رقابت نبوده و همچنان تا برگزاری مجمع ملی دموکرات‌ها، نام وی به عنوان نامزد ریاست جمهوری حزب دموکرات باقی خواهد ماند.

سندرز ضمن اعلام حمایت خود از هیلاری، به طرفداران خود متذکر می‌شود: "ما یک انقلاب سیاسی را آغاز نموده‌ایم... و این انقلاب حتماً ادامه خواهد یافت." انقلابی که اگرچه در پس حضور سندرز به عنوان رئیس‌جمهور بعدی امریکا همراه نخواهد بود ولی  پیام‌های خود را به‌روشنی اعلام نموده و مطالبات آن تا تحقق نهایی پایان نخواهد یافت.

سندرز از همان روزهای آغازین رقابت انتخاباتی خود، بر لزوم ایجاد تحولی اساسی در زندگی سیاسی آمریکایی تأکید می‌نمود. تحولی که در آن دیگر صدای طبقه متوسط امریکا در هیاهوی  نخبگان ثروتمندی که کنترل همه چیز را بر عهده دارند، محو نشده و فاصله بین طبقه ثروتمند و فقیر بیش از این فزونی نمی‌یافت.

با اینکه دموکرات‌ها و به ویژه با نقش‌آفرینی محوری سوپردلیگیت ها، کلینتون به سختی موفق شد که سندرز را پشت سر بگذارد، ولی موفقیت‌های کسب شده از سوی سندرز نیز بسیار بیش از انتظارها ارزیابی می‌شود. او به عنوان پدیده‌ای در این انتخابات،  با گردهم آوردن انبوه جمعیت در تظاهرات حمایتی از خود و لبریز نمودن استادیوم‌ها از حضور پرشور طرفدارنش، ثابت نماید که سماجت و سرسختی یک نامزد در اعلام و پیگیری خواست‌هایش، می‌تواند او را به شخصیتی کاریزما تبدیل نماید. او توانست با جذب غیرقابل تصوری از حمایت‌های مالی، در عین اجتناب به نزدیکی به سوپر پک‌ها و شرکت‌های بزرگ، مبارزه نفس‌گیری را در مقابل هیلاری کلینتون که از حمایت مراکز قدرت حاکم برخوردار بود، رقم بزند. به عقیده بسیاری از کارشناسان، استراتژی بکار رفته از سوی سندرز در جلب حمایت مالی، خود می‌تواند به عنوان مدلی پرقدرت توسط نامزدهای دورهای بعدی ریاست جمهوری امریکا، بکار گرفته شود.

از سوی دیگر، گرچه در آینده معلوم خواهد شد که تأثیرگذاری حضور سندرز در ساختار سیاسی امریکا تا چه زمانی به طول خواهد انجامید ولی در نگاه حداقلی به آن شاهد هستیم که کمپین سندرز وجود اشتیاق گسترده به سمت پوپولیسم را به نمایش گذارده و وجود میل شدیدی در افراد، به خصوص در میان نسل جوان‌تر از رأی‌دهندگان را، به رد کردن ساختار موجود[1] و حاکم بر امریکا به ثبوت رسانید. درواقع به خاطر وجود و گسترش چنین ظرفیتی در میان رأی‌دهندگان است که سندرز سوسیالیست توانست بسیار به ریاست کاخ سفید نزدیک شود، آن هم در شرایطی که این کشور به‌شدت مدعی و حامی بازار آزاد و نظام سرمایه داریست. سندرز ثابت کرد که اگرچه تفکرات سوسیالیستی هنوز در موضع پیروزی در ساختار سیاسی امریکا قرار ندارد ولی دیگر مثل گذشته نیز،  چنین برچسبی به معنای تفکری سمی و خطرناک در این ساختار تلقی نمی‌شود و این واجد پیام بسیار مهمی برای سیاست‌گذاران امریکاست.

در مجموع اینکه حضور پرقدرت سندرز و جلب چنین حمایتی از سوی مردم، قطعاً اثرات خود را در ساختار سیاسی امریکا به جا خواهد گذاشت، امری غیرقابل‌انکار است.  او و جریان حامی‌اش، تأثیرگذاری خود را  اولاً  بر ساختار حزب دموکرات خواهند داشت که تصویب الحاقیه حداقل دستمزد 15 دلار در کمیته اخیر نگارش  دستور کار حزب دموکرات، نمونه‌ای از آن است. در این الحاقیه آمده است: "دموکرات‌ها معتقدند حداقل دستمزد کنونی یک دستمزد بخور و نمیر[2] است و باید به یک دستمزد قابل معاش[3] افزایش یابد. ما باید حداقل دستمزد فدرال را "به مروز" به 15دلار در سال برسانیم..." ازآنجاکه این مسئله یکی از قول‌ها و مسائلی ست که برنی سندرز به‌شدت در طول کمپین انتخاباتی‌اش آن را پیگیری می‌نمود، تصویب آن در دستور کار حزب دموکرات به‌مثابه یک پیروزی بزرگ برای وی به‌حساب می‌آید.

از سوی دیگر هیلاری کلینتون نیز به عنوان رئیس‌جمهور احتمالی دوره پیش روی این حزب،  به هیچ وجه نمی‌تواند نسبت به خواسته‌های این بخش  وسیع از طرفداران حزب دموکرات چشم‌پوشی کند. ازاین‌رو به منظور جلب حمایت این جمعیت قابل‌توجه، قطعاً لازم است که کلینتون بخشی از برنامه‌های اعلامی آتی خود را جهت پاسخگویی به مطالبات آن‌ها اختصاص دهد. پیروی ضمنی کلینتون از سندرز در اعلام مخالفت با مشارکت ترانس پاسیفیک، به عنوان یکی از توافقات تجاری بین‌المللی مورد حمایت اوباما، از نمونه‌های این تغییرات است. از سوی دیگر شاهد هستیم که در طول هفته گذشته، کلینتون از ایده‌های  مورداقبال عمومی سندرز درباره گسترش دسترسی به خدمات درمانی و آموزش عالی مقرون به‌صرفه‌تر، استقبال نموده است.

با این وجود، قطعاً در آینده، مسیر پیش روی انقلابی که سندرز از تلاش برای به ثمر رساندن آن خبر می‌دهد، با سختی‌ها و مشکلات بیشتری روبرو خواهد بود. زیرا سندرز دیگر از موقعیت و تریبون مهمی که اکنون به عنوان نامزد ریاست جمهوری در اختیار دارد، بهره‌مند نخواهد بود و این موضوع پاسخ به این سؤال را که او  "تا چه حد موفق خواهد شد تأثیرگذاری خود را در عرصه سیاسی حفظ کند؟" را در هاله‌ای از ابهام قرار می‌دهد.

در کل، آنچه در مقطع کنونی باعث حضور سندرز و اعلام حمایتش از کلینتون شده، نیاز  مبرم به  شفاف‌سازی این مسئله است که علیرغم ادعاهای ترامپ در خصوص تشابه در سیاست‌های و شعارهای اعلامی‌شان، وی کاملاً مخالف شخصیت و سیاست‌های ترامپ است و به هیچ وجه از او حمایت نخواهد کرد. برای همین سندرز قوی اعلام می‌کند: "آمده‌ام اینجا تا بگویم هیلاری کلینتون باید رئیس‌جمهور شود." و در جای دیگری تأکید می‌نماید: "اصلی‌ترین وظیفه‌ای که در پنج ماه آتی بر عهده ماست این است که مطمئن شویم که دونالد ترامپ شکست خواهد خورد، آن هم یک شکست سنگین..."

در مقابل، ترامپ نیز در عکس‌العملی آنی به این اعلام حمایت از سوی سندرز، با مسخره کردن وی اظهار داشت: "از این لحظه به بعد برنی سندرز  نیز هم رسماً جزئی از همان سیستم داغان [4]حاکم بر کشور شمرده می‌شود،"و او را بابت وفادار نماندن به شعارهایی که داده بود و دروغ بودن قول‌هایی که با آن‌ها مردم را به فریب داده بود، مورد شماتت قرار دارد./2

 

آتلانتیک   12 ژوئیه 2016



[1] status quo

[2] Starving wage

[3] Living wage

[4] Rigged system

  فرستادن مقاله چاپ مقاله
 
مطالب دیگر در این بخش تاریخ انتشار

راهبرد امنیت ملی ایالات متحده آمریکا – دسامبر 2017

۱۳۹۶/۱۰/۳

اندیشکده رند: نابود کردن اقتصاد ایران کمکی به ایالات‌متحده نخواهد کرد

۱۳۹۶/۸/۱۴

توصیه اندیشکده کارنگی به تجدیدنظر در خصوص برخوردهای سخت­‌گیرانه با ایران

۱۳۹۶/۸/۶

گزینه ترامپ: مدل برجام ایران یا بمب هسته‌ای کره شمالی؟

۱۳۹۶/۷/۲۹

متن مصاحبه محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران با فرید زکریا

۱۳۹۶/۷/۴

گزینه‌های ترامپ در مورد توافق اتمی با ایران

۱۳۹۶/۵/۱۷

دخالت آمریکا و عربستان در انتخابات سایر کشورها

۱۳۹۶/۲/۲۰

پایان سلطه آمریکا و باقی ماندن تعداد انگشت‌شماری قدرت جهانی تا سال 2030

۱۳۹۵/۸/۲۶

اروپا اولویت نخست رئیس‌جمهور بعدی امریکا

۱۳۹۵/۸/۱۷

سردرگمی امریکا در جهانی خطرناک

۱۳۹۵/۷/۲۸

انتخابات آمریکا و تأثیر آن بر روابط این کشور با ژاپن

۱۳۹۵/۷/۱۹

میزان مشارکت مسلمانان امریکا در انتخابات، زنگ خطری برای ترامپ

۱۳۹۵/۷/۱۰

پایان یک انقلاب سیاسی! بلی یا خیر؟

۱۳۹۵/۴/۲۳

آیا ترس مردم امریکا از داعش واقعی است؟

۱۳۹۵/۴/۱۴

گزینه‌های احتمالی برای معاون اولی هیلاری کلینتون

۱۳۹۵/۴/۱۲

خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا و فروپاشی کلان روایت جهانی شدن

۱۳۹۵/۴/۶

دیدگاه مردم آمریکا نسبت به پناه‌جویان خاورمیانه‌ای

۱۳۹۵/۴/۵

منازعه اوباما و ترامپ بر سر عبارت "اسلام رادیکال"

۱۳۹۵/۳/۳۱

ایران رئالیست است

۱۳۹۵/۳/۱۶

سایه مصایب ناشی از مداخله گرایی بر سر سیاست خارجی آمریکا

۱۳۹۵/۲/۲۱

تجویزات مشاور سابق اوباما برای تغییر شرایط امریکا در خاورمیانه

۱۳۹۵/۲/۲۰

فروش تسلیحات قدرت های بزرگ به مناطق مختلف جهان

۱۳۹۵/۲/۸

تشدید فعالیت های ایالات متحده در عراق و سوریه

۱۳۹۵/۱/۳۰

کاهش عناصر قدرت ارتش امریکا

۱۳۹۵/۱/۲۷

بازخوانی استفان والت از کارنامه سیاست خارجی اوباما

۱۳۹۵/۱/۲۳

تشدید جنگ سایبری و اطلاعاتی امریکا در منطقه

۱۳۹۵/۱/۹

ریگانیسم در بحران؛ جمهوری خواهان نیازمند باز تعریف هویت خود

۱۳۹۵/۱/۸

اوباما در قامت منتقد سیاست های اروپا در لیبی و خاورمیانه

۱۳۹۴/۱۲/۲۲

تشدید بحران بی اعتمادی بین واشنگتن و آنکارا

۱۳۹۴/۱۲/۵

واکاوی تئوریک آینده ی ایده‌ی جهان‌گرایی در آمریکا

۱۳۹۴/۱۱/۲۸

ضرورت راهبرد امریکا در قبال عربستان از نگاه اندیشکده هوور

۱۳۹۴/۱۱/۲۴

راهبرد و سیاست امریکا در خاورمیانه؛ طرح مشترک شورای روابط خارجی و موسسه رند

۱۳۹۴/۱۱/۲

ضرورت توازن بخشی به سیاست خارجی ایالات متحده در منطقه ی خاورمیانه

۱۳۹۴/۱۰/۳۰

برندگان و بازندگان واقعی کاهش قیمت نفت

۱۳۹۴/۱۰/۲۰

چه کسی برنده انتخابات ریاست جمهوری امریکا می شود؟

۱۳۹۴/۱۰/۹

تساهل مذهبی، شرط ادامه ی روابط آمریکا و غرب با عربستان سعودی؟!

۱۳۹۴/۹/۱۸

گزینه ی مرجح ایالات متحده و ناتو در برخورد با داعش از نظر ریچارد هاس

۱۳۹۴/۹/۴

درگیر ساختن جهان در سوریه

۱۳۹۴/۸/۱۳

تئاتر اوباما در تئاتر ریچارد راجرز!! دفاعی تمام قد از حزب دموکرات

۱۳۹۴/۸/۱۲

چامسکی: تهاجم سال 2003 امریکا به عراق بدترین جنایت قرن21

۱۳۹۴/۸/۱۰

پس از اوکراین و سوریه، آسیای میانه جبهه جدید تقابل بین امریکا و روسیه

۱۳۹۴/۸/۹

طرح امریکا برای حمله به میدان‌های نفتی تحت کنترل داعش

۱۳۹۴/۸/۶

کسینجر: نیاز امریکا به راهبرد و اولویت های جدید

۱۳۹۴/۷/۲۸

راهبرد واقعی دولت باراک اوباما؛ خانه ای بر روی شن

۱۳۹۴/۷/۲۳

کارت عراق در دستان کدام یک؟ ایالات متحده یا روسیه!!

۱۳۹۴/۷/۲۲

اشتباهات فاحش سرویس اطلاعاتی آمریکا و ضرورت صورت بندی نوین آن

۱۳۹۴/۷/۲۰

فرید زکریا : ایالات متحده نیازمند راهبردی صریح در جنگ سوریه

۱۳۹۴/۷/۱۴

برژینسکی: روس ها می باید در آوردگاه سوریه، بر له و نه علیه ایالات متحده عمل کنند

۱۳۹۴/۷/۱۳

آینده ی همکاری ایالات متحده و روسیه در بحران سوریه

۱۳۹۴/۷/۷

سوریه محملی برای تقریب یا تخریب روابط ایالات متحده با روسیه ؟؟!

۱۳۹۴/۷/۶

چامسکی: امریکا بزرگترین تهدید برای صلح جهانی است نه ایران

۱۳۹۴/۷/۵

الزام آمریکا و غرب برای بازخوانی هنرهای جنگ و راهبردهای کلان

۱۳۹۴/۷/۴

پاسخ ایالات متحده به جنگ داخلی سوریه و بحران پناهندگان

۱۳۹۴/۶/۲۴

پیشقراولان الهام بخش بر نامزدهای انتخاباتی آمریکا

۱۳۹۴/۶/۲۲

دیالکتیکی برای فهم موضع کنگره آمریکا در قبال موافقت نامه ی هسته ای ایران

۱۳۹۴/۶/۱۸

هشداری به آمریکا در مورد برنامه ی موشکی ایران

۱۳۹۴/۶/۱۷

فقدان اقتدار وزارت خارجه در آمریکا برای بیش از سیزده سال

۱۳۹۴/۶/۱۶

قمار بزرگ امریکا و ترکیه در قبال تحولات اخیر منطقه

۱۳۹۴/۵/۱۴

افزایش اختلاف نظر یهودیان امریکا در قبال توافق هسته ای

۱۳۹۴/۵/۱۱

کشورهای باقی‌مانده در لیست تحریم‌های آمریکا

۱۳۹۴/۵/۴

تحرکات نظامی روسیه نمایانگر بازی با آتش پوتین

۱۳۹۴/۵/۴

چهار افسانه در رابطه با برنامه هسته ای ایران

۱۳۹۴/۴/۲۲

چگونگی برخورد با مسئله "ابعاد نظامی احتمالی" (PMD) در متن نهایی توافق

۱۳۹۴/۴/۷

آیا ایالات متحده آمریکا کشوری مسیحی است؟

۱۳۹۴/۳/۲

راهبرد جدید آمریکا در خاورمیانه: سیاست دو گانه

۱۳۹۴/۲/۲۹

اوباما در حال پیروی از الگوی کیسینجر است

۱۳۹۴/۲/۲۷

جنگ‌های خاورمیانه شاید تا 10 سال دیگر ادامه یابند

۱۳۹۴/۲/۲۷

علت غیبت پادشاه عربستان و برخی دیگر از رهبران عربی در نشست 1+6

۱۳۹۴/۲/۲۳

فعالیت های سیگنالی سازمان های اطلاعاتی آمریکا در قبال شوروی

۱۳۹۴/۲/۱۳

چرا آمریکا باید در مقابل ایران صبور باشد

۱۳۹۴/۲/۱