ایران - یوریکا

موسسه ایرانی مطالعات اروپا و امریکا

گزارش تحلیلی > فرانسه > بررسی سیاست‌ خارجی فرانسه در قبال سوریه از سال 2011

بررسی سیاست‌ خارجی فرانسه در قبال سوریه از سال 2011

تاریخ انتشار: ۱۳۹۵/۴/۱۵ تعداد بازدید: 991

مقدمه:

یک قرن از انعقاد قرارداد محرمانه سایکس-پیکو در سال 1916 بین فرانسه و انگلستان که بر اساس آن منطقه شامات تحت سلطه دولت فرانسه قرار گرفت، می‌گذرد. از آنجا که سیاست خارجی دولت اولاند در سوریه مبتنی بر تلاش برای سقوط بشار اسد بوده است، فرانسه از پیشتازان حمایت از ائتلاف ملی سوریه به عنوان نماینده مردم سوریه بوده و مقامات فرانسوی بارها بر سقوط دولت اسد تاکید نموده اند. دولت و رسانه‌های فرانسوی با استفاده از ابزارهای رسانه‌ای، سعی بر سیاه نمودن وجهه حکومت اسد داشته‌اند و در این راستا به استفاده ابزاری از موسسات حقوق بشری، استفاده ابزاری از هنرمندان شاخص فرانسوی و حتی موسسات خیریه حامی زندانیان سیاسی در سوریه پرداخته‌اند. این اقدامات فرانسه نسبت به دولت اسد را می‌توان نوعی جنگ نرم تلقی نمود. فرانسه، از زمان آغاز درگیری‌های سوریه در سال 2012، آشکارا و در نهان از برخی از گروه‌های اپوزیسیون سوریه حمایت کرده و از جانبداری از برخی دیگر خودداری کرده‌است. ملاک فرانسه در حمایت از گروه‌های مختلف اپوزیسیون سوری، علی‌رغم تکرار و تایید بر شعار‌هایی همچون دفاع از حقوق بشر درسوریه و مبارزه با دیکتاتوری و خشونت، و نیز میزان همراهی گروه‌های مذکور با اهداف فرانسه و هم‌پیمانانش در تلاش برای سقوط دولت اسد می‌باشد. پژوهش حاضر، ضمن بررسی سیاست خارجی فرانسه در سوریه، به معرفی مواضع این کشور اروپایی نسبت به گروه‌های مختلف اپوزیسیون سوری در سوریه و در فرانسه می‌پردازد.

بررسی سیاست‌ خارجی فرانسه در قبال سوریه از سال 2011



سیاست خارجی فرانسه در سوریه

پس از آغاز جنگ داخلی در سوریه در سال 2011، فرانسه به حمایت علنی از مخالفان بشاراسد پرداخت. فرانسه نخستین کشوری بود که سفیر خود را در تاریخ 2 مارس  2012 از سوریه فراخواند و سفارت خود را در این کشور بست. فرانسوا اولاند همچون سارکوزی، پیگیر سیاست سقوط بشار اسد بود. فابیوس، وزیر خارجه وقت فرانسه در مصاحبه‌ای تلویزیونی، بشار اسد را قاتل معرفی کرده و خواستار کناره‌گیری هر چه زودتر وی از قدرت شد. فرانسه در تاریخ 13 نوامبر 2012، ائتلاف ملی سوری را به عنوان تنها نماینده قانونی سوریه در فرانسه به رسمیت شناخت و بر لزوم انتقال قدرت در سوریه تاکید کرد. فرانسوا اولاند، در همان سال(2012) ریاست وقت ائتلاف مذکور را در پاریس به حضور پذیرفت و به وی قول بازگشایی سفارتی موقت در پاریس را می‌داد. فابیوس، چند ماه بعد در حین بازدید از یک اردوگاه آوارگان سوری در ترکیه، بر لزوم کناره گیری بشار اسد از قدرت در سوریه تاکید کرد و بشار اسد را متهم به اجرای عملیات ویران‌سازی ملت سوریه نمود. در این شرایط، دولت فرانسه مصمم بود تحریم تسلیحاتی اتحادیه اروپا نسبت به اپوزیسیون سوری را لغو نماید. فرانسه البته به طور پنهانی تسلیحاتی در اختیار شورشیان سوری قرار می‌داد. فرانسوا اولاند بعدها این حقیقت را در گفتگویی محرمانه با نویسنده کتاب « اشتباهات دیپلماسی فرانسه » تایید نمود. هدف فرانسه در سوریه، همواره سقوط حکومت اسد و ایجاد حکومتی دست نشانده در سوریه می‌باشد و در همین راستا، از حمایت آشکار و پنهان گروه‌های تروریستی اسلام‌گرا در سوریه دریغ نمی‌ورزد. پس از حملات تروریستی داعش در پاریس در تاریخ 13 نوامبر 2015 ، فرانسوا اولاند، داعش را به عنوان تنها دشمن  فرانسه معرفی کرد و تغییراتی ظاهری در سیاست‌های فرانسه در سوریه پدیدار گشت؛ همکاری نیروهای دریایی و همچنین سرویس‌های اطلاعاتی فرانسه و روسیه در راستای مبارزه با داعش از نمونه این تغییرات بود. هر چند این تفاهم چندان دوام نیاورد و پس از حملات فرانسه به جبهه النصره، فرانسه روسیه را محکوم به حمله به مراکز اپوزیسیون سوری میانه رو نمود و همراه با حکومت‌های سلطنتی سنی حاشیه خلیج‌فارس، در کنفرانس ژنو 3 از اپوزیسیون موسوم به میانه‌رو حمایت کرد. دولت فرانسه همچنین خواستار عدم حضور ائتلاف نیروهای دموکراتیک سوری (کردها) در کنفرانس 3 شد، چرا که کردهای سوری از حمایت روسیه برخوردار بوده و با رژیم اسد همکاری می‌کنند. فرانسوا اولاند در تاریخ 12 فوریه 2016 خواستار پایان حملات هوایی روسیه در سوریه شد چرا که این حملات منجر به تقویت بشار اسد در سوریه می‌گردد. سیاست خارجی فرانسه در سوریه به اقدامات فوق محدود نمی‌شود، کنفرانس‌ها، نشست‌ها، مصاحبه‌های اعضای اپوزیسیون سوری با رسانه‌های معروف فرانسه در راستای دیکتاتور نشان دادن دولت اسد، بُعد دیگرسیاست خارجی فرانسه در سوریه می‌باشد. در واقع رسانه‌های فرانسوی با تمرکز بر محرومیت‌ها و مظلومیت‌های جامعه سوری، خصوصا زندانیان سیاسی، سرکوب مخالفان در سوریه و همچنین تاکید بر ایده‌ی حملات شیمیایی اسد علیه مردم خود، افکار عمومی جامعه فرانسه را علیه اسد بسیج کرد و بدین ترتیب زمینه روانی انتقال قدرت در سوریه و سقوط بشار اسد را فراهم نمود. مروری بر اقدامات گسترده و متنوع اپوزیسیون سوری در فرانسه از قبیل تکثرگروه‌های خیریه حامی اپوزیسیون سوری در فرانسه، موسسه‌های حقوق بشری و همچنین فعالیت‌های موسسات هنری سوری مقیم فرانسه در راستای تقبیح چهره اسد و حامیان وی تداعی‌گر ایده‌ی جنگ نرم دولت فرانسه و رسانه‌های این کشور علیه دولت بشار اسد می‌باشد. حمایت دولت فرانسه از اپوزیسیون سوری را در دو بعد نظامی و فرهنگی می توان بررسی نمود:

1. گروه‌های سیاسی- نظامی اپوزیسیون دولت بشار اسد و موضع فرانسه نسبت به این گروه‌ها

1.1.  ائتلاف ملی نیروهای اپوزیسیون و انقلابی

معرفی:

- ریاست کنونی: خالد خوجه
- تاریخ تاسیس: نوامبر 2012
- محل تاسیس: قطر و قاهره

این ائتلاف با هدف هماهنگ سازی گروه‌های مخالف سوری ایجاد شده و متشکل از گروه‌هایی با نگرش‌های قومی، مذهبی و سیاسی متعارض می‌‍‌‌‌‌باشد. یکی از زیر مجموعه‌های ائتلاف مذکور، شورای ملی سوریه می‌باشد که خود متشکل از سی‌گروه معارض سوری از جمله اخوان‌المسلمین( اکثریت)، لیبرالیست‌ها، ترکمن‌ها و همچنین آشوری‌ها است. این ائتلاف در حال حاضر به عنوان یکی ازمهم‌ترین معارضان رژیم بشار اسد محسوب می‌شود و به دلیل عدم توجه به منافع مردم سوریه، به شدت مورد انتقاد مردم سوریه می‌باشد. بنا‌بر نظرسنجی انستیتویORB international در ژوئیه 2015 که به سفارش بی بی سی انجام شده‌است، غالب مردم سوریه نقش ائتلاف مذکور را در پیروزی علیه داعش کاملا منفی می‌دانند. ائتلاف مذکور در طی مدت فعالیت خود در ادوار مختلف، چندین رهبر داشته و تغییر رهبری این ائتلاف به دلیل عدم موفقیت رهبران پیشین در دستیابی به وحدت گروه‌های معارض سوری بوده است. این ائتلاف به شدت مورد حمایت عربستان سعودی، قطر، فرانسه و غرب  بوده و از جمله مدعوین به کنفرانس ریاض (سپتامبر 2015) بوده‌است.

- دیدگاه فرانسه نسبت به این ائتلاف

فرانسه در سال 2012، این ائتلاف را به عنوان تنها نماینده رسمی مردم سوریه و به عنوان دولت دموکراتیک سوریه آتی به رسمیت می‌شناسد. رادیو فرانس، در خبری تحت عنوان شتاب فرانسه در به رسمیت شناختن اپوزیسیون سوری، اعلام می‌کند این تصمیم دولت فرانسه چند ساعت پس از تشکیل ائتلاف مذکور و به حمایت حکومت های سلطنتی خلیج فارس از این ائتلاف اتخاذ شده‌است. فرانسوا اولاند، در همان سال(2012) ریاست وقت ائتلاف مذکور را در پاریس به حضور پذیرفته و به وی قول بازگشایی سفارتی موقتی را می‌دهد. بنا به گزارش رادیو تلویزیون فرانسه، دولت فرانسه در سال 2012 و پیش از لغو تحریم‌های تسلیحاتی اتحادیه اروپا  علیه ائتلاف مذکور(2013)، اقدام به تحویل تسلیحات به ائتلاف ملی نیروهای اپوزیسیون و انقلابی کرده‌است. با علنی شدن این اقدام دولت فرانسه، بشار اسد نسبت به این اقدام اولاند به شدت موضع می‌گیرد و آن را حمایت از تروریسم تلقی می‌کند.

2.1) ارتش آزاد سوریه

- سال تاسیس: ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۱

در آغاز منازعات داخلی سوریه، برخی از نظامیان سوری ارتش این کشور را رها کرده و ارتش آزاد سوریه را تاسیس کردند. افسران بلند مرتبه سابق ارتش سوریه ستاد مدیریتی این ارتش را در ترکیه تاسیس نمودند. ارتش آزاد سوریه را باید به عنوان نخستین گروه اپوزیسیون سوری در نظر گرفت. اعضای ارتش آزاد سوریه، نیروهای سابق و جدا شده‌ی ارتش سوریه بوده‌اند. هسته مرکزی ارتش مذکور بر پایه‌ی ارزش‌های غربی چون لائیسته و ناسیونالیسم شکل گرفت. با این همه، پس از خودداری کشورهای غربی از حمایت مالی و تسلیحاتی از این ارتش(2012)، اعضای آن از ارتش آزاد سوریه جدا شدند و به عضویت گروه‌های جهادی اسلام گرا در آمدند.

- موضع فرانسه نسبت به ارتش آزاد سوریه

 مرکز فرانسوی تحقیقات در زمینه اطلاعات که یکی از ارگان‌های اطلاعاتی دولت فرانسه محسوب می‌شود در گزارشی با عنوان نفوذ القاعده در بین اپوزیسیون سوری، به پیوستن تیپ بازهای شام  به جبهه اسلامی و سپس به احرار الشام پرداخته است. وی در پایان نتیجه می‌گیرد که تنها تعداد معدودی از اعضای پراکنده ارتش آزاد سوریه باقی مانده‌اند و اپوزیسیون سوری میانه رو(که متکی به ارزشهای غربی همچون سکولاریسم و دموکراسی بود) در حال حاضر به معنای حقیقی وجود خارجی ندارد. 

سایت لوپوآن، منطقه مورد منازعه ارتش آزاد سوریه را جنوب این کشور معرفی می‌کند.  آلن رودیه، مدیر پژوهشی مرکز فرانسوی تحقیقات در زمینه اطلاعات، ضمن تایید حضور پراکنده اعضای ارتش آزاد سوریه، در استان اِدلِب، حلب و جنوب سوریه، وجود اتحاد موقت این ارتش با گروه‌های سلفی را مورد توجه قرار می دهد. این ارتش به شدت مورد حمایت کشورهای غربی، ترکیه و حکومت‌های سلطنتی حوزه خلیج فارس قرار گرفتند. افسران مذکور حملات گروه‌های شبه نظامی را به نام ارتش آزاد سوریه تمام می کردند ولی در بین آنها هیچ گونه هماهنگی وجود نداشت. در سال 2015، نماینده سازمان ملل متحد در دمشق، اعضای ارتش آزاد سوریه را 15درصد از کل شورشیان سوریه برآورد کرد. مسئول روابط عمومی ارتش آزاد سوریه لوای مقداد نیز به همکاری جبهه النصره اذعان کرده و گفته است، این همکاری جنبه تاکتیکی داشته و به معنای پذیرش ایدئولوژی سلفی توسط ارتش مذکور نمی‌باشد. عبد الجبار العكيدي، کلنل سابق و یکی از فرماندهان کنونی ارتش آزاد سوریه به روابط ارتش مذکور با داعش اذعان داشته و رهبران داعش را غیر تکفیری معرفی می کند. ( ویدئویی در یوتیوب)، رادیو و تلویزیون فرانسه نیز پیوستن غالب اعضای ارتش آزاد فرانسه به داعش را تایید می کند. ا این همه،  فرانسوا اولاند علنا از لزوم حمایت از این ارتش به عنوان شورشیانی با اندیشه دموکراتیک حمایت کرده‌است.

3.1) جیش الاسلام:

- معرفی:
- رهبر: محمد الوش( نماینده اپوزیسیون سوری در کنفرانس ژنو3)
- این گروه مهم ترین گروه معارض سوری تلقی می شود.

آلن رودیه، مدیر پژوهشی مرکز فرانسوی تحقیقات در زمینه اطلاعات، ارتباط گروه جیش الاسلام با جبهه النصره (گروه اسلام‌گرای سلفی تروریستی در سوریه که با شبکه القاعده هم‌پیمان است)  را تایید می‌کند. از نظر آلن رودیه، این گروه مورد حمایت  عربستان سعودی و قطر  می‌باشد. بنا به گفته آلن رودیه، گروه مذبور سعی می‌کند ارتباط خود با جبهه النصره را انکار کند تا بدین ترتیب اپوزیسیون میانه‌رو تلقی گردد، به رغم تاکید عربستان بر دعوت از اپوزیسیون میانه رو در کنفرانس اپوزیسیون سوری در ریاض(سپتامبر 2015) ، جیش الاسلام نیز در این کنفرانس حضور داشته‌است. البته مسکو و دمشق این گروه را به دلیل ارتباط با جبهه‌النصره گروهی تروریستی تلقی می‌کنند. به همین علت، روسیه این گروه را مورد حملات قرار می‌دهد. نا گفته نماند که جیش الاسلام چندین بار سفارت روسیه در دمشق را مورد حمله قرار داده است.

- دیدگاه فرانسه نسبت به جیش الاسلام:

فرانسه گروه جیش الاسلام را اپوزیسیون  میانه رو تلقی کرده و از آن حمایت می‌کند. در واقع فرانسه منکر تروریستی بودن این گروه‌است.

4.1) ائتلاف نیروهای دموکراتیک سوری[1] (کردها)

- معرفی:
- رهبر: صالح مسلم
- سال تاسیس:2015

این ائتلاف مشتمل بر شورشیان سوری حامی شاخه نظامی حزب  اتحاد دموکراتیک (کردهای سوری) است. دراین ائتلاف اعراب و مسیحیان سوری نیز عضویت دارند. نظامیان کرد سوری در حال  حاضر اکثر نقاط شمال شرقی سوریه را تصرف کرده‌اند. از منظر اپوزیسیون سوری،کردهای سوریه متهم به همکاری با دمشق هستند، هر چند کردها خود این ادعا را تکذیب می‌کنند. این اتهام موجب شد کردهای سوری به کنفرانس اپوزسیون سوری در ریاض(سپتامبر 2015) دعوت نشوند.

از سوی دیگر، به دلیل روابط دوستانه کردهای سوری (در شمال سوریه) با گروهPKK، ترکیه با این ائتلاف روابط خصمانه‌ای داشته و آنها را تروریست قلمداد می‌کند، بنابراین خواستار عدم دعوت از ایشان در کنفرانس ژنو 3 شد، رسانه‌های ترکیه در دسامبر 2015 خبری را مبنی بر ارائه تسلیحات روسی به شاخه نظامی حزب اتحاد دموکراتیک (کردهای سوری) را منتشر کردند ولی این خبر توسط فرماندهان شاخه نظامی مذکور رد شد. ارتش آزاد سوریه نیز کردهای سوریه را متهم به همکاری با روسیه کرده است. شورای عالی مذاکره کنندگان سوریه نیز کردها را مخالف رژیم سوریه نمی‌دانسته و بنابراین خواستار عدم حضور کردها در مذاکرات ژنو 3 شد. با این همه با اصرار روسیه، صالح مسلم، یک از رهبران ائتلاف نیرو‌های دموکراتیک سوری به این کنفرانس دعوت شد ولی با فشار ترکیه، کردها به این کنفرانس دعوت نشدند و لوران فابیوس، وزیر امور خارجه فرانسه درتاریخ 29 ژانویه 2016 اعلام کرد: کردها به این مذاکرات دعوت نخواهند شد .

در مجموع می‌توان گفت فقط روسیه از کردهای سوری حمایت سیاسی می‌کند. با اینکه حزب وحدت دموکراتیک اصلی‌ترین حامی نظامی ائتلاف آمریکایی علیه داعش (که فرانسه نیز عضو آن می‌باشد) محسوب شده و آمریکا از کردها در مسائل نظامی حمایت می کنند، ولی از کردها حمایت سیاسی نمی‌کند. روسیه در حال ساخت یک پایگاه نظامی در شمال شرقی سوریه (مناطق تحت حاکمیت دولت مرکزی سوریه و در نزدیکی مرز ترکیه) می‌باشد. از منظرمنابع اطلاعاتی آمریکا، روس‌ها برای جلوگیری از هرگونه اقدام نظامی ترکیه در مرزهای سوریه به منظور حمله به کردهای سوری، این منطقه از خاک سوریه را  انتخاب کرده اند. روسیه همچنین با گشایش نمایندگی کردستان سوریه در مسکو (5 فوریه 2016) موافقت کرده است. دلایل مندرج فوق برخی از دلایل حمله ترکیه به کردهای سوری نیز می‌باشد.

- موضع فرانسه نسبت به کردها

از آنجا که یکی از اولویت‌های سیاست خارجه فرانسه در سوریه جلوگیری از هرگونه تداخلی با منافع عربستان بوده و کردهای سوری به کنفرانس اپوزسیون سوری در ریاض(سپتامبر 2015) دعوت نشده اند، فرانسه با سرسختی تمام به مخالفت با حضور کردها در مذاکرات انتقال قدرت می‌پردازد.

5.1) جبهه النصره

- معرفی:
- رهبر: ابومحمد جولانی
- تاریخ تاسیس: 2012

ریاض و دوحه تا پیش از آوریل 2013 به حمایت از جبهه النصره می‌پرداختند ولی پس از بهار 2013، جبهه النصره از داعش جدا شده و از آن پس ریاض تامین مالی آن را به عهده گرفته‌است. این سازمان تروریستی شاخه سوری القاعده محسوب می‌شود و نامش در لیست سیاه سازمان‌های تروریستی واشنگتن ثبت شده‌است.

  - مواضع فرانسه نسبت به جبهه النصره:

هرچند فرانسه ظاهرا این گروه را گروهی تروریستی می‌داند، با این همه، با بررسی گفته‌های مقامات ارشد سیاست خارجی فرانسه و همچنین برخی از نمایندگان مجلس فرانسه، به نظر می رسد که  فرانسه در خفا از جبهه النصره حمایت می کند. این اقدام فرانسه، حاکی از رفتار دوگانه‌ی این دولت غربی نسبت به این گروه تروریستی است.:

- گفته سابق فابیوس (30 سپتامبر 2015)که اعلام کرده بود تنها ائتلاف داعش و گروه‌های تروریستی را هدف قرار خواهد داد در تناقض است. پر واضح است که اولاند علنا از مبارزه علیه جبهه النصره سر باز زده‌است.

- فابیوس در سپتامبر 2012 از پیشرفت جبهه النصره ابراز خوشنودی کرد.

- ژاک میار[2]، شهردار و نماینده مجلس ، به حمایت دولت فرانسه از جبهه النصره در سوریه اعتراض کرده‌است. فابیوس هم وی را متهم به حمایت از دولت بشار اسد کرده‌است.

- کلود کواسگن[3]، نماینده پارلمان و همچنین شهردار منطقه 16 پاریس، دولت فرانسه را متهم به حمایت از القاعده کرده‌است.

6.1) داعش

- معرفی:
- تاریخ شکل گیری: 15 اکتبر 2006
- تاریخ تاسیس: 29 ژوئن 2014
- بنیان‌گذار: ابوبکر البغدادی

حامی مالی اصلی داعش قطر می‌باشد، با این همه، شبکه المنار به حمایت مالی غیر مستقیم عربستان سعودی از داعش اشاره می‌کند، هافینگتون پست نیز به حمایت مالی کویت، عربستان سعودی، قطر و دیگر کشورهای حوزه خلیج فارس نیز  از جبهه النصره، لواء التوحید، احرار الشام و جیش الاسلام اشاره کرده و از عضویت اعضای این گروه‌ها در داعش خبر داده‌است؛ با توجه به این نکته، هافینگتون پست نتیجه می‌گیرد که کشورهای مذکور غیر مستقیم به داعش کمک می‌کنند.

- موضع فرانسه نسبت به داعش:

پیش از حملات تروریستی 13 نوامبر 2015 در پاریس،  فرانسه از سپتامبر 2015 همسو با ائتلاف غربی، چند عملیات هوایی علیه داعش در سوریه انجام داده بود که از جمله آنها می‌توان به حمله فرانسه به یکی از مراکز نفتی داعش در سوریه در تاریخ 9 نوامبر 2015 اشاره کرد، با این‌همه، اریک دنسه[4]، مدیر مرکز فرانسوی تحقیقات درباره اطلاعات[5] معتقد است استراتژی حملات هوایی فرانسه علیه داعش در سوریه، به منظور اقناع افکار عمومی صورت می‌گیرد و عملا فاقد هرگونه معنای ضد تروریستی می‌باشد. در واقع فرانسه با انجام چند حمله هوایی محدود علیه داعش، خواهان حفظ جایگاه سیاسی خود در مسئله سیاسی به عنوان یکی از عوامل درگیر می‌باشد.

پس از حملات تروریستی داعش در پاریس در تاریخ 13 نوامبر 2015 ، فرانسوا اولاند، داعش را به عنوان تنها دشمن  فرانسه معرفی کرد. یکی دیگر از اقدامات فرانسه پس از حملات داعش به پاریس، همکاری نیروهای دریایی و همچنین سرویس‌های اطلاعاتی فرانسه و روسیه در راستای مبارزه با داعش بود. با این همه این تفاهم چندان دوام نیاورد و پس از حملات فرانسه به جبهه النصره، فرانسه روسیه را محکوم به حمله به مراکز اپوزیسیون سوری میانه رو نمود. ژان ایو لودریان، وزیر دفاع فرانسه در تاریخ 16 فوریه 2016 حملات روسیه به داعش را ناکافی دانست، گفته‌های وی، واکنش تعجب آمیز روسیه را در پی داشت چرا که مسکو از 30 سپتامبر تا 16 فوریه 5662 حمله هوایی به مواضع تروریستها در سوریه داشته‌است. فرانسوا اولاند در تاریخ  12 فوریه 2016 خواستار پایان حملات هوایی روسیه در سوریه شد چرا که این حملات منجر به تقویت بشار اسد در سوریه می‌گردد. ژنرال دیدیه کاستره[6]، رییس ستاد عملیاتی ارتش فرانسه، در گزارشی در برابر اعضای کمیسیون امور خارجه سنا و ارتش فرانسه، تا پیش از تصمیم کاخ الیزه مبنی بر تشدید حملات ضد داعش، به طور متوسط روزانه دو بمب پرتاب می‌کردند که با اتخاذ تصمیم جدید کاخ الیزه، این میزان دو برابر شده‌است. نیروهای فرانسه قادر به انجام حملات بیشتری هستند ولی از آنجا که شناسایی مواضع کار دشواری است به همین میزان اکتفا می‌شود. ارتش فرانسه در سوریه نیز از سپتامبر 2015 تا نیمه دسامبر گذاشته، 750 تا 800 بمب پرتاب نموده‌است. تا پیش از 13 دسامبر 2015، ارتش فرانسه تنها چهار ‌درصد از مجموع حملات هوایی ضد داعش را انجام می‌داد ولی با دستور رییس جمهور فرانسه پس از حملات تروریستی 13 دسامبر، تعداد حملات هوایی ضد داعش را سه تا چهار برابر شده است.

7.1) احرار الشام

 - معرفی:
- تاریخ تاسیس: 2011
- این گروه مورد حمایت مالی قطر  و ترکیه  می‌باشد.

برخی از بنیان‌گذاران این گروه (اخوان المسلمین)، جزو کادر ارشد القاعده بوده و از نزدیک بن لادن را می‌شناختند. احرار الشام از متحدان جبهه النصره محسوب می‌شود. احرار الشام یکی از اعضای ائتلاف جبهه اسلامی( تاریخ تاسیس: 2015) است که در آن جیش الاسلام و جند‌الملاحم هم عضویت دارند. احرار الشام پس از جبهه النصره، قوی‌ترین گروه نظامی حاضر در بین اپوزیسیون سوری محسوب می‌شود. این گروه، معتقد به ایجاد حکومتی در سوریه بر پایه احکام شریعت بوده و مهم‌ترین تیپ جیش الفتح محسوب می‌شود. با این همه، عربستان، گروه احرار الشام را به عنوان اپوزیسون میانه‌رو به کنفرانس ریاض دعوت کرده‌است، گفتنی است برخی گروه‌های اپوزیسیون سوری، به دلیل دعوت از احرار الشام از حضور در کنفرانس ریاض خودداری کردند. یکی از پیش شرط‌های احرار‌الشام برای حضور در کنفرانس ریاض، ضرورت اعتقاد اعضای گروه بر خروج روس‌ها، ایرانیان و همچنین خروج نظامیان پایبند به باورهای ایران بوده‌است. سپاهیان احرار الشام بین 10 هزار تا 20 هزار نفر تخمین زده شده‌است. استراتژی احرار الشام جلب توجه و حمایت کشورهای غربی می‌باشد. بنا به تحلیل لیبراسیون، استراتژی احرار الشام پیروزی در میادین سیاسی و نظامی با اتکا به آمریکا و غرب می‌باشد. در همین راستا، احرار الشام حملات 13 نوامبر پاریس را محکوم کرده‌است.

 - موضع فرانسه نسبت به احرار الشام:

فرانسه هیچ موضع گیری مشخصی( نه مثبت و نه منفی) نسبت به احرار الشام نداشته است، با این همه با توجه به رابطه حسنه ائتلاف غربی نسبت به احرار الشام، احتمالا موضع فرانسه نسبت به این گروه تابع دیدگاه‌های ائتلاف غربی ضد داعش می‌باشد.

2) معرفی گروه‌های فرهنگی مخالف بشار اسد در فرانسه

گروه‌های فرهنگی مخالف دولت بشار اسد در سوریه فعالیت های فرهنگی مختلفی را در راستای ارائه تصویری ظالمانه از حکومت بشار اسد انجام می دهند. برگزاری نشست‌هایی با حضور اپوزیسیون سوری در فضاهای عمومی فرانسه مانند شهرداری مناطق مختلف پاریس، گزارش‌های سازمانهای حقوق بشری بین المللی در فرانسه علیه وضعیت زندانیان سیاسی، زنان زندانی و حتی آزار جنسی در زندان‌های سوریه، برپایی تجمعات سالانه به مناسبت بزرگداشت 15 مارس، سالروز انقلاب سوریه، حمایت سندیکای‌های دانشجویی فرانسه از انقلاب سوریه و دانشجویان سوری، حمایت برخی از احزاب فرانسوی از انقلاب سوری و متهم نمودن بشار اسد به دیکتاتوری، حمایت مالی از زندانیان سوری و خانواده‌هایشان در فرانسه، اقدام به جمع‌آوری اعانه به منظورانجام فعالیت‌های بشر‌دوستانه‌ای از حمایت غذایی ارائه خدمات پزشکی، حمایت روحی و عاطفی از پناهندگان سوری و استفاده از این اعانات در راستای حمایت از فعالیت‌های هنری علیه دولت اسد از جمله اقدامات اپوزیسیون فرهنگی سوری در فرانسه می‌باشد. با مروری بر اقدامات گروه‌های مذکور در می‌یابیم که این گروه‌ها، در کنار فعالیت‌ رسانه‌های فرانسه، زمینه سازان فضای روانی ضد اسد در فرانسه بوده و اقشار مختلف جامعه فرانسه ازقبیل دانشجویان، کارگران، هنرمندان و سیاستمداران را هدف قرار می دهند. از سوی دیگر با توجه به گستردگی فعالیت‌های گروه‌های مذکور در شبکه های مجازی، این گروه‌ها را می توان سربازان جنگ نرم دولت فرانسه علیه دولت اسد محسوب کرد. این گروه‌ها در فرانسه فعالیت می‌کنند، با این همه، برخی از آنان در دو کشور فرانسه و سوریه مشغول حضور دارند.

1.2. انجمن رُویور[7]، انجمنی فرانسوی است که در سال 2004 با هدف حمایت از زندانیان سیاسی سوری در فرانسه تشکیل شده  و به حمایت مالی از زندانیان سیاسی و خانواده‌هایشان در داخل و خارج ازسوریه می‌پردازد.

 سایت:  http://association-revivre.fr/

2.2. گروه همگام با انقلاب سوریه[8]، گروهی سیاسی متشکل از گروه‌های سوری و فرانسوی چپی است که در تابستان  2013و  به منظور حمایت از انقلاب سوریه و علیه بشار اسد و مداخله نظامی ایران، حزب الله لبنان و روسیه در سوریه ایجاد شده‌است.     

سایت: http://www.aveclarevolutionsyrienne.blogspot.fr/

3.2. انجمن اتک فرانس[9]، انجمن فرانسوی چپی، مخالف نئولیبرالیسم و مدافع حقوق شهروندی است که در سال 1998 در فرانسه تشکیل شده و در 38 کشور دنیا فعالیت می‌کند. این انجمن مخالف بشار اسد بوده و خواهان برقراری حکومتی دموکراتیک در سوریه می‌باشد. در همین راستا، این انجمن در پی هم‌گرایی و وحدت گروه‌های سوری در فرانسه می‌باشد.

سایت: https://france.attac.org/

4.2. امنستی انترناسیونال[10]، جنبش جهانی مدافع حقوق بشر  (تاسیس 1961) که خود را مستقل و خنثی معرفی کرده و به فعالیت‌های پژوهشی در حوزه نقض حقوق بشر می‌پردازد و در 72 کشور دنیا شعبه دارد. این جنبش گزارش‌های بسیاری در مورد نقض حقوق بشر توسط رژیم بشار اسد  منتشر می‌‎کند.     

 سایت: http://www.amnesty.fr/

5.2.  انجمن اسِر(مخفف انجمن امنیت اخلاقی جمهوری خواهان[11])، در زمینه دفاع از حقوق بشر در حوزه امنیت فعالیت کرده عضو شبکه بین المللی مبارزه علیه سلاح‌های سبک می‌باشد. این انجمن مورد تایید شورای اجتماعی و اقتصادی سازمان ملل متحد[12]قرار گرفته‌است. این انجمن ضمن محکوم نمودن رژیم بشار اسد به نقض حقوق بشر و قوانین بین المللی، مسئولیت این اقدامات را متوجه دولت‌هایی می‌داند که به رژیم اسد سلاح می‌فروشند.

سایت: http://www.aser-asso.org/aser.php

6.2. انجمن سوریه مدرن ، دموکراتیک و لائیک[13] (تاسیس 2013)، موسسه فرهنگی است که در راستای برقراری دموکراسی، ترویج اصول لائیسیته و احترام به حقوق بشر در سوریه اقدام به تولیدات محصولات فرهنگی(کنسرت، نمایشگاه، میزگرد و پخش فیلم) به زبان فرانسه در راستای سیاه‌نمایی رژیم بشار اسد و همچنین هم‌پیمانان وی( ایران و حزب الله) می‌نماید. مقر این موسسه در پاریس می‌باشد.

 سایت: http://www.syriemdl.net/

7.2. انجمن توسعه و حمایت سوری[14]، یک موسسه به ظاهر خیریه است که به بهانه جمع‌آوری اعانه برای مردم سوریه، اقدام به اخذ پول از مردم فرانسه می‌نماید،  با این همه، این انجمن، یکی از حامیان مالی اصلی انجمن سوریه دموکراتیک و لائیک محسوب می‌شود. انجمن توسعه و حمایت سوری همچنین به حمایت مالی از آثار هنری با موضوع تروریست نشان دادن دولت سوریه می‌پردازد.

سایت: http://codssy.org/?lang=fr

8.2.  گروه سوریه حریه، با هدف حمایت از انقلاب مردم سوریه در سال 2011 در پاریس تاسیس شده ‌و فعالیت‌های گسترده‌ای در فرانسه برای جلب حمایت جامعه فرانسه از انقلاب سوریه از جمله برگزاری کنفرانس، میزگرد، ایجاد روزنامه‌ای درباره انقلاب سوریه، ارائه مقالاتی در این باره، فعالیت‌های فرهنگی-هنری با موضوع انقلاب سوریه، ارتباط با رسانه‌های فرانسوی در راستای نشر انقلاب سوریه و حمایت حقوقی، مالی و همچنین آموزش زبان فرانسه به پناهندگان سوری در فرانسه می نماید.

 سایت: http://souriahouria.com/

9.2. فدراسیون جهانی نهادهای فعال در زمینه حقوق بشر[15]( تاسیس: 1922، پاریس) یک شبکه بین المللی متشکل از 178 گروه فعال در حوزه حقوق بشر می‌باشد. عبدالکریم لاهیجی[16]، ریاست کنونی این نهاد را بر عهده دارد. این فدراسیون در تاریخ 10 دسامبر 1989 کمیته‌ای به منظور پیگیری حقوق بشر در سوریه[17] ایجاد کرده و همچنین، در تاریخ  30/09/2015 در پی گشودن پرونده‌ای به منظور پیگیری جنایات جنگی بشار اسد بوده‌است.

سایت: https://www.fidh.org/fr/

10.2. موسسه دوستان سمیرقصیر[18]، علاوه بر پیگیری قضایی ترور سمیر قصیر و معرفی آثار و شخصیت وی، پیگیر مسئله حقوق بشر در جهان عرب و خصوصا سوریه بوده و یکی از موسسات مورد تایید فرانسه می‌باشد. مقر این موسسه در پاریس می‌باشد. موسسه دوستان سمیر قصیر در تاریخ 1 ژوئیه 2011 در نشستی که به مناسبت ششمین سالگرد ترور سمیر قصیر برگزار شده‌بود، حمایت خود از انقلاب سوری و آزادی در سوریه را اعلام نمود. در این نشست که در محل شهرداری منطقه 2 پاریس برگزار می‌شد، ژاک بوتو[19]( شهردار منطقه 2 پاریس) نیز حضور داشت. نام این موسسه در لیست بسیاری از تجمعات ضد بشار اسد به چشم می‌خورد. این موسسه، به همراه موسسه خبرنگاران بدون مرز( فعال در زمینه آزادی مطبوعات)[20] و کمیته بیان دمشق[21]( فعال در زمینه حقوق بشر در سوریه)، در تاریخ 14 نوامبر 2006 در مجلس ملی فرانسه حاضر شده و از وضعیت حقوق بشر در سوریه شکایت کردند.

11.2. کمیته خبری سوریه آزاد و دموکراتیک[22] (سوریهای مقیم فرانسه) در سال 2013 تاسیس شده و هدف تاسیس خود را ارائه دقیق‌ترین اخبار درباره وضعیت میدانی در سوریه اعلام کرده و خواهان ایجاد سوریه‌ای سکولار می‌باشد. مقر این کمیته شهر لیون فرانسه می‌باشد. این کمیته اقدام به برگزاری نشست‌هایی در شهر لیون درباره سوریه و در محکومیت رژیم اسد می‌نماید.

 سایت: http://cisyld.fr/

12.3. مرکز آفرینش‌های هنری انقلاب سوریه به معرفی آثار هنری با موضوع انقلاب سوریه در قالب‌هایی چون شعر، سینما، تئاتر، عکاسی، کاریکاتور، موسیقی و ... می‌پردازد. در واقع، این مرکز به معرفی و حمایت از آثار هنری با موضوع انقلاب سوریه و همچنین سیاه نمایی رژیم بشار اسد می‌پردازد. یکی از حامیان مالی این مرکز، انستیتوی فرانسوی سوریه می‌یاشد. این مرکز از حمایت مالی انجمن توسعه و حمایت سوری( انجمنی به ظاهر خیریه) برخوردار است.

سایت: http://www.creativememory.org/?cat=978

13.2. حزب جدید ضد کاپیتالیسم[23]( تاسیس 2009(، حزب چپ رادیکال فرانسوی است. این حزب خواهان مداخله نظامی فرانسوی می‌باشد، یکی دیگر از مواضع این حزب درباره سوریه، حمایت از ارتش آزاد سوریه است. این حزب، یکی از حامیان فعال انقلاب سوری در فرانسه محسوب می‌شود و نامش در غالب لیست‌های حامی انقلاب سوریه دیده می‌شود.

 سایت: https://npa2009.org/

14.2. حزب سبزهای فرانسه[24]،  از جمله حامیان فرانسوی انقلاب  سوریه محسوب شده و خواهان مبارزه جدی با رژیم بشار اسد می‌باشد.

15.2. موسسه بشردوستانه مدافعان سوریه آزاد[25]،( تاسیس: 2011، پاریس)، متشکل از سوری‌های مقیم فرانسه و همچنین فرانسوی‌های خیری است که اقدام به جمع‌آوری اعانه برای خانواده پناهندگان و قربانیان منازعات سوری می‌نمایند، یکی دیگر از اقدامات این موسسه حمایت از پناهندگان سیاسی مقیم فرانسه است که به دلیل دیدگاه‌های سیاسی شان در معرض خطر هستند. این موسسه همچنین در شهرهای مختلف فرانسه همچون پاریس، لیل، نانت، نانسی، نارسی، روان[26]، رَنس[27]، مولن، بزانسون و لیون اقدام به برپایی تجمعات و نشست‌هایی به مننظور معرفی انقلاب سوریه می‌نماید. یکی دیگر از اقدامات این موسسه برقراری روابط دوستانه بین دو ملت فرانسه و سوریه از طریق همکاری‌های بینادانشگاهی (فرانسه- سوریه) می‌باشد. این موسسه در سال 2015 به Syria Charity تغییر نام داده‌است. یکی از حامیان این موسسه، سایت http://oumma.com/( صدای مسلمانان فرانسه) می‌باشد؛ سایت مذکور در خبری، این موسسه را حامی حقوق بشر و انقلاب سوریه معرفی کرده و بشار اسد را چهره‌ای قاتل و دیکتاتور معرفی می‌کند.

سایت : https://www.syriacharity.org/index.php ... r&page=1&homepage

16.2. گروه اورژانس پزشکی سوریه متحد[28]، علاوه بر جمع آوری اعانه برای مردم سوریه، اقدام به فعالیت‌های سیاسی و ارائه بیانه علیه دولت بشار اسد می‌نماید.

سایت: http://www.urgencesolidaritesyrie.com/

17.2. گروه بیانیه دمشق درفرانسه[29] در تاریخ 16 اکتبر 2005 در دمشق، اقدام به صدور بیانیه‌ای با موضوع لزوم تغییراتی رادیکال در حکومت سوریه نموده‌است. این بیانیه بر لزوم بسیج انرژی‌های ملی و مردمی سوریه در راستای دستیابی به تغییراتی رادیکال و نه رفرمی ظاهری و همچنین تشکیل کمیته‌هایی در دو سطح منطقه‌ای و ملی با هدف تشکیل سازمان‌هایی فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی برای دستیابی به هدف مذکور تاکید شده‌است. این گروه در حال حاضر در پاریس به عنوان یک اپوزیسیون فعال علیه رژیم بشار اسد به فعالیت بوده و سوری‌های مقیم پاریس را به مبارزه علیه اسد فرا می‌خواند.

فیسبوک: yon.ir/dTU5

18.2. موسسه اروپایی شهروندی[30] (تاسیس: فرانسه، 1990) شاخه فرانسوی انستیتوی بریتانیایی Helsinki Citizens’ Assembly (HCA)  بوده و در حال حاضر در 20 کشور شعبه دارد. این موسسه در زمینه گفتگوی بین طرفین منازعات و مباحث هویتی در حوزه حقوق شهروندی، دموکراسی و گفتگوی تمدن‌ها فعالیت می‌کند. یکی از مناطق مورد توجه این موسسه ایران می‌باشد. این موسسه یکی از حامیان انقلاب سوری در فرانسه محسوب می شود.

 سایت: http://www.aechca.fr/

19.2. انجمن فلسطینی حقوق شهروندی[31]، در پاریس فعالیت می‌کند . صفحه فیسبوک این انجمن از سال 2012 راه اندازی شده و در زمینه دفاع از حقوق فلسطینی‌ها و همچنین سقوط بشار اسد  فعالیت می‌کند. یکی از کامنت‌های این فیسبوک مدعی است ارتش سوریه اردوگاه پناهندگان فلسطینی در جنوب سوریه را بمباران کرده‌است.

فیسبوک: http://yon.ir/Eauj

20.2. موسسه «جنبش ضد نژادپرستی و مدافع دوستی بین ملل[32]»، موسسه‌ای فرانسوی و غیر دولتی است که در سال 1949 تاسیس شده و عضو کمیسیون ملی مشورتی حقوق بشر می‌باشد. این موسسه با صدور بیانیه‌ای، رژیم بشار اسد را به انجام اقدامات وحشی‌گرانه و خلاف حقوق بشر و همچنین استفاده از سلاح‌های شیمیایی علیه مردم سوریه محکوم کرده‌است، نام این موسسه در لیست موسسات حامی  اپوزیسیون سوری دیده می‌شود.

سایت: http://www.mrap.fr/

21.2. لیگ فرانسوی دفاع ازحقوق بشر و حقوق شهروندی (تاسیس: 1898) هدف خود را دفاع از حقوق بشر، حقوق شهروندی و حقوق سیاسی- اجتماعی معرفی کرده‌است.  این لیگ، به همراه سایر موسسات فرانسوی و اروپایی در فرانسه نشست‌هایی را با حضور اپوزیسیون سوری( به عنوان مدافعین حقوق بشر) تشکیل می‌دهد. نام این لیگ نیز در لیست مدافعان اپوزیسیون سوری دیده می‌شود.

سایت: http://www.ldh-france.org/ 

22.2. شبکه اروپایی-مدیترانه‌ای حقوق بشر( تاسیس 1997) متشکل از بیش از 80 نماینده سازمانها، انستیتوها و همچنین افراد مدافع حقوق بشر می‌باشد که در سی‌کشور منطقه اروپا-مدیترانه مشغول به فعالیت هستند. مقر کمیته اجرایی این شبکه در کپنهاگ می‌باشد. البته این کمیته دفاتری نیز در بروکسل، پاریس و تونس دارد.  این شبکه ضمن حمایت از اپوزیسیون سوری، با استناد به گزارشی درباره وضعیت زنان زندانی در زندان‌های دولت سوریه، دولت بشار اسد را متهم به شکنجه زنان و همچنین آزار جنسی آنان می‌نماید.

سایت: http://euromedrights.org/fr/

23.2. موسسه همبستگی لائیک(تاسیس 1990) موسسه بین المللی است که در 20 کشور دنیا شعبه دارد. این موسسه توسط ارگان‌های آموزشی ایجاد شده و هدف اصلی خود را دفاع از لائیسیته معرفی می‌کند. یکی دیگر از اهداف این موسسه در فرانسه، کمک به فرایند سازگاری اجتماعی مهاجران می‌باشد. این موسسه علاوه بر کمک به فرایند جمع آوری اعانه برای اپوزیسیون سوری و زندانیان سیاسی سوری( موسسه رُویور) از تجمعات اعتراض آمیز این اپوزیسیون نیز حمایت می‌کند.

سایت: http://www.solidarite-laique.org/

24.2. موسسه توسعه و کمک به مردم سوری و فلسطینی[33]، موسسه‌ای به ظاهر خیریه است که هدف خود را حمایت از مردم سوریه معرفی می‌کند. موسسان این موسسه یک زوج هنرمند عرب ( زن سوری- مرد فلسطینی) هستند که از زندانیان سیاسی دولت اسد بوده‌اند. این موسسه علاوه بر جمع‌آوری اعانه برای مردم سوریه، اقدام به برپایی نشست‌هایی با موضوع دموکراسی برای آوارگان سوری می‌نماید. این موسسه از حامیان اپوزیسیون سوری می‌باشد. شماره تماس این موسسه، مخصوص یک گالری هنری در شهر البی فرانسه بوده و آدرس سایت مندرج در فیسبوک این موسسه غیر فعال می‌باشد.

سایت: http://www.adapsassociation.sitew.org/

25.2. سندیکای ملی آموزش عالی فرانسه[34]، بیانیه‌ای را  در تاریخ 15 اوت 2011 به منظور محکوم‌سازی ترور دولتی سوریه و دعوت از جامعه دانشگاهیان فرانسه به شرکت در تجمعات همبستگی با اپوزیسیون سوری صادر کرده‌است. نام این سندیکا در غالب لیست‌های اپوزیسیون سوری در فرانسه دیده می‌شود. این سندیکا با اشاره به روابط دراز مدت جامعه دانشگاهی با دانشگاهیان سوری و همچنین تحصیل جوانان سوری در دانشگاه‌های فرانسه از دهه 80د میلادی، از جامعه دانشگاهیان فرانسه دعوت کرده تا با حضور در تجمعات ضد اسد در فرانسه، از اپوزیسیون سوری حمایت کنند.

26.2. اتحادیه ملی دانشجویان فرانسه[35]،  به عنوان ارگان مستقل و غیر حزبی، مدافع حقوق دانشجویان فرانسوی می‌باشد. این اتحادیه از حقوق دانشجویان سوری مشغول به تحصیل حمایت کرده و خواستار حمایت مالی دولت فرانسه از آنان شده‌است. لازم به ذکر است که این دانشجویان بورسیه سوری، پس از آغاز منازعات سوری، از بورسیه دولتی بی بهره گشته‌اند.

سایت: http://www.unef.fr/

27.2. اتحادیه دانش آموزان دبیرستانی فرانسه[36]،  یکی دیگر از حامیان اپوزسیون سوری در فرانسه می‌باشد.

سایت: http://www.unl-fr.org/

28.2. موسسه همکاری بین المللی حمایت از قربانیان منازعات در جهان[37]، موسسه‌ای مستقل و غیر حزبی است، که در سال 1998 در شهر بورژ فرانسه تاسیس شده و علاوه بر ارائه خدمات درمانی و بیمارستانی به آوارگان سوری، با ارائه کنسرت و ... اقدام به جمع آوری اعانه برای آوارگان سوری می‌نماید.

سایت: http://www.solidarite-medina.org/

فیسبوک: http://yon.ir/Vdcc

29.2. جنبش»امانیسیپسیون»[38]مسئول هماهنگی سندیکاهای انقلابی فرانسوی می باشد. اعضای این جنبش، از چهره‌های شناخته شده جنبش‎‌های اجتماعی- دانشجویی می‌باشند. این  جنبش علاوه بر چاپ مقالاتی درباره دفاع از ارتش آزاد سوریه، از حامیان فعالیت‌های ضد بشار اسد و انقلاب سوریه محسوب می‌شود. این جنبش وابسته به SNESup/FSU می‌باشد.

سایت: http://www.emancipation.fr/

30.2. اتحادیه سندیکایی وحدت[39]، متشکل از فدراسیون و سندیکاهای ملی و همچنین اتحادیه‌های محلی و منطقه‌ای است. این اتحادیه از سال 2003 تشکیل شده و مدافع حقوق کارگران، بیکاران، روستاییان، جوانان می‌باشد. این اتحادیه از حامیان نشست‌های اپوزیسیون سوری در فرانسه محسوب می‌شود.

سایت: http://www.solidaires.org/

31.2. موسسه «گروه شمس سوریه» [40] در تعریف اهداف خود، از برانگیختن احساسات جامعه انسانی در راستای جمع آوری اعانه برای حمایت از مهاجران سوری در فرانسه و همچنین ارائه خدماتی پزشکی و آموزشی برای آوارگان سوری در سوریه یاد می‌کند. این موسسه یکی از اعضای فعال اپوزیسیون سوری محسوب می‌شود.

سایت: http://www.chamscollectifsyrie.org/

32.2. مؤسسه الوان[41]( تاسیس 2012، شهر لیون فرانسه) موسسه‌ای هنری است که با جمع آوری اعانه از شهروندان فرانسوی، اقدام به فعالیت‌های هنر‌درمانی در راستای درمان ضایعه‌های روحی- روانی جنگ در بین کودکان آواره سوری در سه کشور سوریه، ترکیه و ابنان می‌پردازد. این موسسه وابسته به  CODSSY( کمیته توسعه و حمایت سوری) یکی از حامیان مالی اصلی انجمن سوریه دموکراتیک و لائیک می‌باشد.

سایت: http://www.alwane.org/

33.2. مؤسسه «الی سوریا» (تاسیس 2014، پاریس) متشکل از دانشگاهیان، پژوهشگران و دانشمندان سوری، فرانسوی- سوری و همچنینن فرانسوی است که خواهان دست یابی به یک سوریه آزاد، دموکراتیک و لائیک هستند. این موسسه که خود را به مثابه دانشگاهی مردمی و مستقل معرفی کرده، اقدام به برگزاری نشست‌هایی در زمینه های شهرسازی، حقوقی، هنری و رسانه‌ای با موضوع آینده سوریه می‌نماید.

سایت: http://www.ilasouria.org/

34.2. موسسه آلسس سوری[42] (2012، شهر استرازبورگ فرانسه) به بهانه حمایت از آوارگان سوری در سوریه، فرانسه و سایر نقاط جهان تشکیل شده است. این موسسه یکی از اهداف خود را برقراری ارتباط بین اپوزیسیون سوری و حامیان خارجی انقلاب سوریه معرفی می‌کند.

سایت: http://www.alsace-syrie.fr/

35.2. موسسه سوریه بدون مرز( بوردو)[43] (مقر: فرانسه) مدعی است با برانگیختن عواطف عمومی جامعه فرانسه اقدام به جمع اوری اعانه برای شهروندان سوری می‌نماید.

فیسبوک:

https://www.facebook.com/syriesansfrontieres/timeline

36.2.   موسسه سوریه دموکراتیک 33[44] ( تاسیس: 2015، ژیروند) هدف خود را حمایت از مبارزات سوری و برپایی دموکراسی، حمایت از پناهندگان سوری در داخل و خارج این کشور، برانگیختن احساسات جامعه فرانسه علیه دولت اسد از طریق برپایی راهپیمایی و همچنین همکاری با موسسات فعال در حوزه حقوق بشر معرفی می‌کند.

سایت: http://syriedemocratie33.com/

37.2. موج سفید مدافع سوریه[45](تاسیس 2012، پاریس)، یکی از جنبش ضد بشار اسد محسوب می‌شود. این جنبش مردم پاریس را دعوت به تجمعی اعتراض آمیز نسبت به توجه شکنجه توسط رژیم اسد در تاریخ 15 مارس  2013 نموده‌است. در این تجمع بیست تن از چهره‌های برجسته سیاسی و هنری فرانسوی حضور داشته و این تجمع مورد حمایت موسسه‌های فعال در زمینه حقوق بشر فرانسوی قرار گرفته‌است. روزنامه‌های لونوول ابسرواتور، لیبراسیون و چند  سایت خبر دیگر این تجمع را پوشش داده‌اند. این جنبش با همکاری موسسه سوریه حریه و شهرداری پاریس قصد دارد تا یک نشستی را در تاریخ 7 مارس 2016 در محل شهرداری پاریس برپا نماید. نام این جنبش در لیست گروه‌های اپوریسیون سوری دیده می‌شود.

سایت: http://vagueblanche.pourlasyrie.org/accueil/

38.2. مرکز پریمو لوی[46]( مرکز حمایت از قربانیان شکنجه و خشونت های سیاسی)  در سال 1995 در پاریس تاسیس شده است. این موسسه وابسته به امنستی انترناسیونال بوده و یکی از موسسان فعال در زمینه حقوق بشر در فرانسه شناخته می شود.

سایت: http://www.primolevi.org/

39.2. مرکز مطالعاتی و عملیاتی همبستگی بین المللی[47] )تاسیس 1967، پاریس) یکی از حامیان اپوزیسیون سوری در فرانسه می‌باشد.

سایت: http://yon.ir/6NAG

40.2. جنبش صلح در سال 1948 با هدف مبارزه با جنگ، خلع سلاح هسته‌ای و دفاع از عدالت، دموکراسی و صلح بوجود آمده‌است. این جنبش معتقد به حل سیاسی مسئله سوریه بوده و مخالف مداخله نظامی فرانسه در سوریه می‌باشد.

سایت: http://www.mvtpaix.org/

41.2. حزب چپ فرانسه( تاسیس 2009، پاریس) خواستار عدم حمایت دولت فرانسه از اپوزیسیون میانه رو سوری شده، چرا که از منظر این حزب، اپوزیسیون میانه روی سوری در حال حاضر متحدان شاخه سوری القاعده محسوب می‌شوند. مداخله نظامی فرانسه و ناتو در سوریه، بدون هماهنگی با ارتش سوریه و نیروهای کرد فقط منجر به وخیم‌تر شدن بحران سوریه خواهد‌شد. برای رفع مساله سوریه، بایستی بر توان دیپلماتیک عوامل درگیر من جمله ایران و روسیه توجه نمود. حزب چپ فرانسه با طرح این پرسش که آیا دولت اولاند از کارآیی این سیاست مطلع است یا خیر، بر سیاست اولاند در راستای  نابودی داعش تردید وارد می‌کند؛ چرا که تهدید داعش برای دولت اولاند دو مزیت دارای داخلی و خارجی دارد: ادامه سیاست امنیتی در داخل فرانسه و مداخله نظامی در خاورمیانه.

سایت: https://www.lepartidegauche.fr/

42.2. کنفدراسیون عمومی کار[48]( تاسیس 1895، لیموژ) مخالف مداخله نظامی فرانسه در سوریه است. هرچند فرانسه مداخله نظامی خود در سوریه را » دفاع مشروع» می‌نامد، ولی این حملات نشانگر اندیشه حاکم بر کاخ الیزه است، گویا فرانسه، همچنان سوریه را تحت قیمومیت خود می‌بیند. مبارزه نظامی فرانسه با داعش که ثمره امپریالیسم و کاپتالیسم است، یک‌بار دیگر نشان می‌دهد که فرانسه یکبار دیگر خواستار ورود به جنگی است که تنها ثمره آن افزایش بی‌ثباتی در خاورمیانه با اهداف ژئو استراتژیک می‌باشد. راهکار سیاسی دولت فرانسه برای حل مسئله سوریه، فقط منجر به افزایش افراطی‌گری خواهد شد. کنفدراسیون عمومی که البته مخالف اسد  و حامی مردم سوریه است، خواهان انجام انتخابات برای انتقال قدرت در سوریه می‌باشد. مواضع این کنفدراسیون درباره سوریه، انتقادات بسیاری را در جامعه فرانسه بر انگیخته است.

سایت: http://www.cgt.fr/

43.2. حزب سوسیالیست فرانسه ( حزب حامی اولاند) در مورد سوریه و بشار اسد مواضعی نزدیک به مواضع دولت کنونی فرانسه دارد. از منظر این حزب، بشار اسد یک دیکتاتور بوده و تلویزیون فرانسه نبایستی حتی با وی مصاحبه  نماید. این حزب بمباران مواضع اپوزیسیون معروف به میانه‌رو توسط ارتش روسیه را محکوم کرده‌است.

سایت: http://www.parti-socialiste.fr/

44.2. حزب کمونیست فرانسه در بیانیه‌ای که در 14 ژوئیه 2014 منتشر کرده، مخالفت خود با برپایی انتخابات ریاست جمهوری در سوریه اعلام نموده‌است، از منظر این حزب مداخله نظامی فرانسه در سوریه فقط منجر به افزایش منازعات داخلی در بین اپوزیسیون دموکراتیک سوریه خواهد شد.

سایت: http://www.pcf.fr/

45.2. گروه همبستگی با مردم سوریه ( روآن فرانسه) در تاریخ 12 نوامبر 2015 اقدام به همکاری با موسسه سوریه حریه نشستی با عنوان همراهی با مردم سوریه می‌نماید. نام این موسسه در لیست مخالفان بشار اسد دیده می‌شود.

سایت: yon.ir/bkKs

46.2. موسسه مانیفست آزادی[49] (تاسیس 2004، پاریس) متشکل از مسلمانان سکولاری است که مخالف اندیشه‌های ضد‌صهیونیستی و ضد همجنس‌گرایی هستند. یکی از برنامه‌های موسسه مانیفست آزادی، دفاع از آزادی بیان در ایران می‌باشد. این مانیفست به منظور دفاع از اپوزیسیون سوری اقدام به برگزاری تشست‌هایی علیه بشار اسد و داعش می‌نماید.

سایت: http://www.manifeste.org/article.php3?id_article=113

47.2. کمیته همبستگی با مردم سوریه[50]( تاسیس: 15 مارس 2013، ایوری سور سن)

متشکل از چندین کمیته محلی در فرانسه بوده و با معرفی رژیم اسد به عنوان قاتل و عامل گرسنگی مردم سوریه برای شکست انقلاب سوری، اقدام به جمع آوری اعانه در مناطق مختلف پاریس، روآن، لیون، ایوری-سور-سن و ملکوف می‌نماید. این کمیته با انجمن توسعه و حمایت سوری همکاری می‌کند.

سایت: http://secourssyrie.free.fr/

48.2. موسسه مموریال 98[51] ( تاسیس 1998، فرانسه) با هدف مبارزه با نژاد پرستی، اندیشه‌های ضد صهیونیستی و منکر هولوکاست به وجود آمده‌است. این موسسه از حامیان اپوزیسیون سوری در فرانسه محسوب می‌شود و در سایت خود مقالات متعددی با موضوع سوریه و مخالفت با اسد و ایران منتشر کرده است.

سایت: http://www.memorial98.org/

49.2. موسسه جهان عرب، مرکزی فرهنگی با موضوع جهان عرب در پاریس می‌باشد در سال 1987توسط فرانسوا میتران با هدف تبادلات فرانسه با جهان عرب تاسیس شده و هزینه‌های آن توسط فرانسه و 22 کشور عربی از جمله الجزایر، عربستان سعودی، کویت، مراکش و امارات متحده عربی تامین می‌شود. ژاک هانگ[52]،  رییس مرکز جهان عرب به همراه چند تن دیگر، در نامه‌ای سر گشاده به فرانسوا اولاند، ضمن شکایت از رفتارهای ظالمانه رژیم اسد، خواستار حمایت جدی جامعه بین المللی، اتحادیه اروپا و ائتلاف ضد داعش شد.

سایت: http://www.imarabe.org/

50.2. «آزادی برای مردم سوریه« یک کاروان فرهنگی سوری با حضور هنرمندان سوری است که در در یک سفر دوره‌ای به سه کشور فرانسه، ایتالیا و آلمان، از تاریخ 12 ژوئیه2014 تا 28 سپتامبر 2014 اقدام به برگزاری برنامه‎های هنری متعددی نموده است. موسسات به اصطلاح خیریه‌ای چون موسسه سوریه مدرن، دموکراتیک و لائیک، موسسه سوریه حریه، گروه توسعه و حمایت سوری، موسسه آلساس سوری،کمیته همبستگی با مردم سوریه از جمله حامیان این کاروان فرهنگی بوده اند.  هدف این کاروان، زنده نگه‌داشتن انقلاب سوریه در افکار عمومی مردم اروپا بوده‌است.

سایت: http://caravaneculturellesyrienne.org/

لیست چند گروه اپوزیسیون فرهنگی دیگر

- جنبش15 مارس[53]

- کمیته همکاری پاریس در حمایت از انقلاب سوریه[54]

- گروه همبستگی جهان عرب با مردم سوریه[55]

- فراخوان عمومی دربخش اوینیون فرانسه[56]

جمع بندی و نظریه:

در مجموع با توجه به شواهد موجود، می‌توان اهم سیاستهای فرانسه در قبال سوریه را در سه محور زیر خلاصه نمود:

1. حمایت جامع از سقوط بشار اسد: دولت فرانسه از همان ابتدای منازعات داخلی سوریه در سال 2011، با حمایت همه جانبه از اپوزیسیون سوری، آشکارا خواهان سقوط رژیم بشار اسد در سوریه بوده‌است. مقامات فرانسوی بارها با متهم‌کردن رژیم بشار اسد به دیکتاتوری، داعیه دار حمایت از برپایی یک حکومت متحد و دموکرات در فرانسه شده و با فراخواندن سفیر خود از سوریه در فوریه 2012، رسما روابط دیپلماتیک خود را با دولت رسمی سوریه قطع کرده و در همان سال ائتلاف ملی و انقلابی سوری را به رسمیت می‌شناسد و از ارائه تسلیحات به آن به صورت محرمانه و بر خلاف تحریم‌های اتحادیه اروپا دریغ نمی‌ورزد. مقامات فرانسوی، بی‌توجه به ادله موجود و مورد تایید نهادهای اطلاعاتی خود که نشانگر تغییر دیدگاه‌ها و ارزش‌های آزاد سوریه و گرایش بسیاری از اعضای آن به گروه‌های اسلام‌گرای رادیکال می‌باشد همچنان آنان را نماینده مردم سوریه خوانده و در نشست ژنو3 از حامیان این گروه بوده است.

2.  حمایت از گروه‌های افراطی اسلام گرا در سوریه و محدود کردن حملات خود در سوریه به مواضع داعش در مقیاسی بسیار محدود: دولت فرانسه از برخی گروه‌های اسلام گرای رادیکال مانند جیش الاسلام حمایت علنی می‌کند. با توجه به قرائن موجود، به نظر می‌رسد که فرانسه از جبهه النصره به طور پنهان حمایت می‌نماید. هدف فرانسه از حمایت از گروه‌های اسلام گرای افراطی مذکور، تضعیف ارتش سوریه و در نهایت نابودی دولت اسد می‌باشد. بدین منظور، فرانسه حتی پس از تصمیم آمریکا در سال 2014 مبنی بر انجام عملیات نظامی علیه داعش در سوریه، از مشارکت در این حملات سر باز زد، چرا که با تضعیف داعش، دولت اسد قدرت می‌گرفت و فرانسه به سیاست اصلی خود در سوریه که همان سقوط بشار اسد بود، دست نمی‌یافت. پس از حملات 13 نوامبر 2015 داعش به پاریس، دولت اولاند در راستای اغنای افکار عمومی جامعه فرانسه، داعش را به عنوان تنها دشمن خود معرفی کرد، با این همه، در میدان نبرد به انجام چند حمله هوایی نمایشی اکتفا نمود. فرانسه حتی سوریه را به دلیل حمله به مواضع گروه‌های موسوم به اپوزیسیون میانه رو مورد انتقاد قرار داد.

3. همسویی با منافع هم‌پیمانان خود در منطقه خاورمیانه در حمایت و عدم حمایت از گروه‌های درگیر در منازعات سوریه: به نظر می‌رسد دولت فرانسه، بدون توجه به حقیقت جریان‌ها و گروه‌های مختلف اپوزیسیون سوری، ملاک خود را در حمایت یا عدم حمایت از این گروه‌ها ، همسویی این گروه‌ها با منافع خود و هم‌پیمانان خود در خاورمیانه و در سوریه می‌داند و حقیقتا در سوریه به دنبال اهداف انسانی، بشردوستانه، ضد تروریستی و ضد دیکتاتوری نمی‌باشد. دلایل فوق، حاکی از رویکرد فرصت‌طلبانه فرانسه در سوریه و همچنین رفتارهای دوگانه این کشور، در مبارزه با تروریسم و حمایت از دموکراسی و حقوق بشر در سوریه می‌باشد.

 

فریده کریمی‌مهر-گروه تخصصی فرانسه  فروردین 1395

[1] “Forces démocratiques syriennes” (FDS)

[2] Jacques Myard

[3] Claude Goasguen

[4] Éric Dénécé

[5] Centre français de recherche sur le renseignement (CF2R)

[6] Didier Castres

[7] Revivre

[8] aveclarevolutionsyrienne (collectif ARS)

[9] Attac France

[10] Amnesty International 

[11] Action Sécurité Ethique Républicaines (ASER)

[12] Conseil économique et social des Nations unies

[13] L’association Syrie moderne démocratique laïque

[14] Collectif de développement et de secours syrien

[15] (Fédération internationale des ligues des droits de l'homme) FIDH

[16]  عبدالکریم لاهیجی (متولد: ۱۳۱۹ خورشیدی در تهران) حقوق‌دان، از موسسین جمعیت ایرانی دفاع از آزادی و حقوق بشر، رییس کنونی فدراسیون بین‌المللی نهادهای حقوق بشر و نایب‌رییس پیشین آن، مدیر اتحادیه حقوق بشر در ایران و فعال حقوق بشر مقیم پاریس از با سابقه‌ترین فعالان حقوق بشر در ایران است. وی فارغ‌التحصیل دبیرستان دارالفنون است و در سال ۱۹۶۵ مدرک دکترای حقوق خصوصی را از دانشگاه تهران دریافت کرده است.

[17] Comité de Défense des Libertés Démocratiques et des Droits de l'Homme en Syrie (CDF) 

[18] سمیر قصیر خبرنگاری لبنانی و یکی از  از اعضای مؤسس حزب چپگرای دموکرات لبنان که در سال ۲۰۰۵ ترور شد، مطبوعات کمیسیون اروپا  جایزه‌ای به نام او دارد که هر سال به خبرنگار برگزیده‌ا سال اهدا می‌شود.

[19] Jacques Boutault

[20] Reporters sans frontières

[21] Le Comité de la déclaration de Damas

[22] Comité d’Information pour une Syrie Libre et Démocratique (CISLD)

[23] Nouveau Parti Anticapitaliste

[24] Les verts

[25] L'association LIGUE HUMANITAIRE POUR UNE SYRIE LIBRE

[26] Rouen

[27] Reims

[28] Collectif Urgence Solidarité Syrie

[29] COMITE DE DECLARATION DE DAMAS EN FRANCE (CDDF)

[30] L’Assemblée Européenne des Citoyens (AEC)

[31] Forum Palestine Citoyenneté

[32] Mouvement contre le racisme et pour l'amitié entre les peuples

[33] L’Association de développement et d’aide au peuple syrien (ADAPS)

[34] Syndicat national de l'enseignement supérieur

[35] L'Union nationale des étudiants de France (UNEF)

[36] Union Nationale Lycéenne

[37] Association de solidarité internationale Soutien aux victimes de conflits

[38] Émancipation - tendance intersyndicale

[39] Union Syndicale SOLIDAIRES

[40] Chams Collectif Syrie

[41] L'association Alwane

[42] Association Alsace - Syrie

[43] Syrie sans frontières (Bordeaux)

[44] Syrie-Démocratie-33

[45] UNE VAGUE BLANCHE POUR LA SYRIE (PARIS)

[46] Centre Primo Levi

[47] Le Cedetim (Centre d'études et d'initiatives de solidarité internationale)

[48] Confédération générale du travail.

[49] Association du Manifeste des libertés (AML)

[50] COMITÉ DE SECOURS À LA POPULATION SYRIENNE

[51] L'association MEMORIAL98

[52] Jack Lang

[53] Mouvement du 15 mars

[54] Le Comité de Coordination de Paris pour le Soutien à la Révolution Syrienne

[55] Inter-collectif de solidarité avec la lutte des peuples dans le monde arabe (Inter-co)

[56]L’Appel d'Avignon 

  فرستادن مقاله چاپ مقاله
 
مطالب دیگر در این بخش تاریخ انتشار

سیاست انرژی فرانسه در غرب آسیا با تأکید بر جایگاه و نقش ایران

۱۳۹۷/۱/۱۲

دولت‌های جدید آمریکا و فرانسه: تحلیل ابعاد همگرایی‌ها و واگرایی‌های پیش رو با تأکید بر راهکارهای ایران برای بهره‌برداری

۱۳۹۶/۹/۲۹

قدم زنان در شهر تهران

۱۳۹۶/۶/۲۸

پرونده شماره 3 نظامی‌گری فرانسه: حرکت به سمت بازیگری نخست نظامی در غرب آسیا

۱۳۹۶/۳/۱۷

واکاوی سیاست خارجی ماکرون، نامزد منتخب دور اول انتخابات ریاست جمهوری 2017 فرانسه

۱۳۹۶/۲/۱۰

انتخابات ریاست جمهوری 2017 فرانسه: پدیده نوظهور ماکرون

۱۳۹۵/۱۲/۱۷

گزارش دوم انتخابات ریاست جمهوری فرانسه (2017): فرانسوا فیون، دلایل پیروزی و سیاست های پیش‌رو

۱۳۹۵/۱۲/۳

انتخابات ریاست جمهوری 2017 فرانسه

۱۳۹۵/۱۰/۲۸

سیاست خارجی فرانسه در قبال تحولات لبنان

۱۳۹۵/۱۰/۷

معرفی برترین اندیشکده‌های فرانسوی در عرصه‌ی سیاست خارجی

۱۳۹۵/۹/۲۳

بررسی مؤسسات اسلامی در فرانسه

۱۳۹۵/۸/۱۵

لزوم تغییر نگرش فرانسه به لبنان به‌عنوان عامل ثبات‌بخش در منطقه

۱۳۹۵/۵/۱۹

جنبش «ایستـاده در شب» در فرانسه

۱۳۹۵/۵/۳

بررسی سیاست‌ خارجی فرانسه در قبال سوریه از سال 2011

۱۳۹۵/۴/۱۵

بررسی سیاست خارجی فرانسه در قبال عراق

۱۳۹۵/۳/۱۰

چرخش دوباره فرانسه به خاورمیانه

۱۳۹۴/۱۰/۱۳

لزوم توجه ایران به بحران اقتصادی در فرانسه

۱۳۹۴/۹/۲

جزایر پولینزی و رویای استقلال از فرانسه

۱۳۹۴/۸/۱۲

افزایش اغفال شدگان فرانسوی توسط داعش

۱۳۹۴/۶/۸

موضع فرانسه برای مقابله با تروریسم

۱۳۹۴/۵/۱۲

رویکرد نظامی‌گری فرانسه

۱۳۹۴/۴/۱۵

کوبا، سرزمینی نو برای پیشبرد سیاست‌های فرانسه

۱۳۹۴/۲/۲۲