ایران - یوریکا

موسسه ایرانی مطالعات اروپا و امریکا

نوشتار دیگران > بریتانیا > باور و نگرش دینی در میان مسیحیان بریتانیا

باور و نگرش دینی در میان مسیحیان بریتانیا

تاریخ انتشار: ۱۳۹۵/۳/۲۳ تعداد بازدید: 476

ایران یوریکا- آیا کسی ایمان خود به مسیحیت را نگاه داشته است؟

گزارشی جدید می‌گوید در بریتانیا کسانی که خود را به بی‌دین ('Nones') قلمداد می‌کنند از تعداد مسیحیان در انگلستان و ولز بیشتر است. در حالی که مسیحیان (انگلیکن، کاتولیک‌ها و غیره) 43 درصد از جمعیت را تشکیل داده‌اند.



انگلیکانیسم از جمله شاخه‌های مسیحیت است که با مرجعیت کلیسای بریتانیا اداره می‌شود. این فرقه مجزا و مستقل در واقع جزء هیچ‌یک از فرقه‌های دیگر همچون کاتولیک، پروتستان و ارتدکس نیست. تعداد پیروان کلیساهای انگلیکن از هفتاد میلیون نفر بیشتر است و در بسیاری از نقاط دنیا با کلیساهای لیبرال پروتستان ترکیب شده‌اند، با این حال و بر طبق گزارش‌های اخیر تعداد آنان نیز رو به کاهش گذاشته است.

گروه بی‌دین به 47 درصد یعنی تقریباً دو برابر 25 درصد کسانی که خود را در سرشماری سال 2011 بی‌دین قلمداد کرده بودند، رسیده است. این گزارش (کاتولیک معاصر در انگلستان و ولز' توسط استفان بولیوانت) در مجلس عوام قرائت خواهد شد. گزارش حاکی از بی‌تفاوتی گسترده نسبت به مسیحیت است؛ بنابراین نشان از شکست کلیساها نیز دارد. این تغییر آماری از افراد لامذهب در اسکاتلند و به میزان کمتر در ایرلند شمالی نیز به چشم می‌خورد.

در انگلستان از هر 12 نفری که آیین آنگلیکان و از هر 10 نفری که فرقه کاتولیک را ترک می‌کنند، صرفاً یک نفر به دین مسیحیت روی می‌آورد. همچنین 52 درصد از مردم اسکاتلند اعلام کردند که آنان نیز هیچ مذهبی ندارند؛ آمار مشابه در سال 1999 در اسکاتلند 40 درصد بود.

بنابراین در ده سال اخیر، شمار مسیحی‌ها در انگلستان بیش از ۴ میلیون نفر کاهش داشته است. هم اکنون در انگلستان از هر ۱۰ نفر، کمتر از ۶ نفر مسیحی هستند. در ولز این رقم ۵۹ درصد از جمعیت چهار میلیونی آن جا را شامل می‌شود. در حالی که در آمار ده سال پیش، ۷۲ درصد از ساکنان خود را مسیحی دانسته بودند.

به‌صورت مشخص، افراد بی‌دین (به‌زعم و اعتراف خود آن افراد)، در سال ۲۰۰۱، ۷ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر بوده است که در سال 2015 به ۱۴ میلیون و ۱۰۰ هزار نفر رسیده است. در شهر لندن نیز، ۴۸ درصد ساکنان خود را بی‌دین معرفی کرده‌اند.

آندر کوبسون، از اعضای جمعیت انسان‌گرایان[1] بریتانیا معتقد است تعداد مسیحیان انگلستان از این هم کمتر است، چرا که به‌راستی اکثر آن‌ها از انجام اعمال دینی خود داری می‌کنند.

نویسنده مقاله خاطر نشان می‌کند که من خود هیچ‌گاه مذهبی نبوده‌ام، اما در عین حال یک منکر افراطی دین و مذهب نیز نبوده‌ام. تنها در آنجا موضع من مخالفت و انکار جدی به خود گرفته که با اعمال مذهبی سختگیرانِه مواجه بوده‌ام. زمانی که جاستین ولبی[2] (اسقف اعظم بریتانیا) با فقرا و یا در خصوص مهار ایدز سخن می‌گوید، برای من جالب است و اما آن را نوعی گرایش رسمی به دین نمی‌شمارم.

پیش‌تر کمیسیونی دو ساله به ریاست قاضی سابق، بارونس باتلر اسلوز و شامل رهبران مذهبی برجسته از تمامی مذاهب و با موضوع زندگی عمومی در بریتانیا به نتایج جدیدی از تغییر وضعیت دین رسمی در بریتانیا رسیده بود. چنانچه کاهش فرهنگ کلیسایی و ظهور اسلام و ادیان دیگر به معنی یک "وضعیت جدید" از دین در انگلستان است که ضرورت دارد اکنون به صدای غیرمذهبی‌ها و دیگر افراد از ادیان غیر مسیحی بیشتر گوش سپرد. این گزارش یادآور می‌شد که دیگر دسته‌بندی دانش آموزان برحسب مذهب امری بی‌معناست و ضرورت دارد که بعضی سرفصل‌ها و رئوس درسی تغییر یابد و بعضی اعمال روزانه اجباری و یا مراسم‌ها و عبادت‌های خاص در اجتماعات و نیز مدارس باید برچیده شود.

این گزارش 150 صفحه‌ای مجموعه از تغییرات عمده مذهبی در انگلستان را گوشزد کرده بود. چنانچه اکنون تعداد بیشتری از مردم خود را بی‌دین می‌دانند. تعداد مسلمانان و دیگر مذاهب رو به فزونی است. حتی در میان مسیحیان، دیگر گرایش‌ها همچون نیو انجلیکن ها و پنطیکاستی ها رو به افزایش است که آنان چندان علاقه‌مند به رعایت آیین سنتی مسیحیت نیستند.

 این گزارش از روند رو به کاهش تعداد کلیسای انگلیکن، اسقف‌ها، خاخام‌ها و افزایش دیگر روحانیون غیر مسیحی خبر می‌دهد.

کمیسیون ایمان و مذهب در زندگی عمومی به دلیل وجود طرفداران و مخالفان خاص، بحث و جنجال خاصی را برانگیخته بود. روان ویلیامز، اسقف اعظم سابق کانتربری، لرد و ولف قاضی سابق و سر اقبال ساکرین دبیر کل سابق شورای مسلمانان بریتانیا از طرفداران آن هستند. درحالی‌که کلیسای انگلستان این گزارش را " چرندیاتی ملال انگیز" دانسته که اسیر عقل لیبرال مآب شده است.

گاردین در ادامه استدلال می‌کند که شاید بارها ذکر شده که کارکرد مسیحیت در جامعه مهم است و در واقع مسیحیت برای جامعه خود ارمغان‌هایی به همراه دارد؛ مثلاً اینکه مسیحیت موجب می‌گردد که در جامعه نوعی اشتراک و یگانگی شکل بگیرد. آری، حتی اگر چنین باشد به نظر من در جامعه امروز ما، دیگر این کارکرد را نیز ندارد. جای انکار نیست که هم اکنون افراد مشغول و تنها در برنامه‌های تلویزیونی، اینترنت و تلفن خود نوعی انزوا گرایی پیشه کرده‌اند و دیگر خبری از آن جامعه یگانه که مثلاً مسیحیت بخواهد به بار آورد، نیست.

حتی در مواقعی موجب جدایی و دوری افراد نیز شده است. برای مثال دین در ایرلند شمالی چنین نتایجی به بار آورده است؛ مثلاً ناآرامی‌ها در ایرلند شمالی بین سال‌های 1968 تا 1998، زمانی که اتحادیه‌های پروتستان این کشور تمایل به استقلال نداشتند، به وقوع پیوست، در مقابل جمهوری خواهان کاتولیک و ملی‌گرایان به دنبال پیوستن به جمهوری ایرلند بودند. در طول این زمان بیش از 3600 نفر کشته و 50000 هزار نفر در سراسر بریتانیا مجروح شدند. اخیراً دیلی میل نیز در گزارشی اذعان داشته بود که مسیحیت، دین گذشته بریتانیا است و اسلام، دینی برای آینده آن خواهد بود.

دیلی میل می‌افزاید: زمانی که ما مکان‌های عبادی در شرق لندن را با هم مقایسه می‌کنیم، متوجه واقعیت موضوع و تفاوت جدی در رشد دو دین خواهیم شد. برای مثال در کلیسای قدیس جورج[3] عبادت کنندگان معمولاً از ۱۲ نفر تجاوز نمی‌کند، درحالی‌که این بنای قدیمی قرن هجدهم و یک هزار و ۲۳۰ کرسی برای عبادت کنندگان دارد و یا مثلاً تعداد عبادت کنندگان در کلیسای قدیس ماری ۲۰ نفر بیشتر نیست، ولی این کلیسا گنجایش ۹ هزار نفر را دارد؛ اما وقتی مساجد را بنگریم، متوجه تفاوت‌ها می‌شویم. یک مسجد کوچک که بعضاً مملو از عبادت کننده می‌شود.

حتی در این اواخر زمزمه‌هایی هست که بعض افراد مذهبی منسوب در کلیساها در باب عقیده خود در تردید هستند. من نمی‌خواهم قضاوت کنم اما حقیقتاً چنین چیزی دیگر مایه تأسف و البته تعجب است.

باید پذیرفت که مسیحیت در بحران است. مگر نه آنکه امروزه این دین و آیین خلاصه شده است در بعضی اعمال معمول و نمایشی، همچون اعمال تولد یک کودک و یا برگزاری ازدواج در کلیسا.

گاردین در پایان می‌نویسد، این گزارش حقیقتاً نمایانگر آن است که کلیسای انگلستان پیوند خود با مردم را از دست داده است. دیگر در زندگی روزمره مردم، خبری از نقش کلیسا و مسیحیت نیست./2

گاردین، دیلی میل   29 می 2015



[1] واژه اُمانیسم، نهضت فرهنگی فکری است که در خلال دوران تجدید حیات فرهنگی (رنسانس) به دنبال ایجاد رغبت و تمایل جدید نسبت به آثار برجسته یونانی و رومی پدید آمده‌ است. این لغت از واژه لاتینی Humus به معنی خاک یا زمین اخذ شده‌است.

انسان‌گرایان میان مجردات در انتهای دوران باستان و در قرون وسطا، محققان و روحانیون، میان divinitas به معنی حوزه‌هایی از معرفت و فعالیت که از کتاب مقدس نشأت می‌گرفت و humanitas یعنی حوزه‌هایی که به قضایای عملی زندگی دنیوی مربوط می‌شده‌است، فرق گذاشتند؛ و از آنجا که حوزه دوم، بخش اعظم الهام و مواد خام خود را از نوشته‌های رومی و به طور فزاینده یونان باستان می‌گرفت، مترجمان و آموزگاران این آثار که معمولاً ایتالیایی بودند خود را umanisti یا humanists نامیدند.(https://www.nonehub.com/tag)

[2] جاستین ولبی (انگلیسی: Justin Portal Welby؛ زاده ۶ ژانویه ۱۹۵۶) یکصد و پنجمین اسقف اعظم کانتربری عالی‌ترین مقام روحانی در کلیسای رسمی انگلستان است که همزمان با ریاست حوزه اسقفی کانتربری در جنوب انگلستان، رئیس روحانی پیروان کلیسای انگلیکن در انگلستان و به طور سنتی رهبر معنوی پیروان این کلیسا در سراسر جهان است.

[3] قدیس جورج تعلیمات حضرت مسیح را به مردم می اموخت تا در سال 303 که به شهادت رسید. در زمان پادشاهی نورمان ها بر انگلستان قدیس جورج به عنوان (قدیس حامی) برای ان کشور تعیین شد. بر مدالی که به گردن اویزان می کردند تصویر وی نقش بسته بود. چند سال بعد معبد قدیس جورج نیز به دستور ادوارد دوم در ونیزر بنا شد. در همین جا بود که هنری پنجم قلبی را به نشان انکه قلب قدیس جورج است به یادگار نهاد. مردم بریتانیا روز 23 اوریل را روز یاد بود وی می گیرند و پرچم های سرخ و سفید بر فراز کلیساهای انگلیکنی به اهتراز در می اید. البته قدیس جورج منحصر به انگلیس نیست زیرا برای کشور پرتغال نیز قدیس حامی به شمار می آید. (tellmewhy.baido)

  فرستادن مقاله چاپ مقاله
 
مطالب دیگر در این بخش تاریخ انتشار

برکسیت ناشی از سطح پایین تحصیلات

۱۳۹۶/۵/۱۸

بریتانیا در هنگامه بحران‌ها و ضرورت تشکیل دولت ملی

۱۳۹۶/۴/۲۴

چگونه اروپا می‌تواند خود را از افتادن در دام ترامپ نجات دهد؟

۱۳۹۵/۱۱/۱۳

سفر ترزا می به آمریکا و دیدار با دونالد ترامپ

۱۳۹۵/۱۱/۹

چالش آقای ترامپ برای خانم ترزا مِی

۱۳۹۵/۱۰/۲۰

توافقات تجاری گزینشی و تبادلی، جایگزین لیبرالیسم آنگلو-ساکسونی

۱۳۹۵/۱۰/۷

تمدید بیست‌ساله پایگاه نظامی آمریکا در دیگو گارسیا

۱۳۹۵/۱۰/۶

بریتانیا چگونه اتحادیه اروپا را ترک خواهد کرد: "خروج سخت" یا "خروج نرم"؟

۱۳۹۵/۱۰/۴

خطر تاکتیکی و افتضاح راهبردی کامرون در ماجرای برکسیت

۱۳۹۵/۹/۲۹

لزوم بازنویسی قانون جدیدی برای انتخاب نوع اتحاد درون بریتانیا

۱۳۹۵/۹/۱۷

روابط ویژه بریتانیا و آمریکا در دوران پسابرکسیت و تصدی ترامپ

۱۳۹۵/۹/۱۴

پیامد های اقتصادی برکسیت برای شهرهای مرزی ایرلند

۱۳۹۵/۹/۶

نگرانی بریتانیا از آینده روابط راهبردی با امریکا

۱۳۹۵/۸/۲۶

هزارتوی خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا

۱۳۹۵/۷/۱۴

آیا بریتانیا در شرایط مبهم پیش رو می‌تواند به بهترین توافق درباره برکسیت دست یابد؟

۱۳۹۵/۷/۵

از چرچیل تا بلر؛ چگونه عراق را نابود کردند

۱۳۹۵/۴/۲۶

ریاضت اقتصادی و شکاف طبقاتی؛ عوامل احتمالی برکسیت طبق گزارش ناتسن

۱۳۹۵/۴/۱۲

صنعت نظرسنجی و بازار شرط‌بندی در همه‌پرسی برکسیت

۱۳۹۵/۳/۲۳

باور و نگرش دینی در میان مسیحیان بریتانیا

۱۳۹۵/۳/۲۳

نکات کلیدی مخالفین و موافقین ابقاء عضویت بریتانیا در اتحادیه اروپا

۱۳۹۵/۳/۲۲

روابط تجاری و سیاسی علت همراهی کشورهای غربی با عربستان در جنگ یمن

۱۳۹۵/۳/۲۲

تهدیدهای خروج و فرصت‌های باقی ماندن در اتحادیه برای دفاع بریتانیا

۱۳۹۵/۲/۱۱

آشفتگی بین کشورهای انگلیسی‌زبان و تلاش برای سبقت در چرخش به آسیا

۱۳۹۵/۲/۸

در جستجوی رویای امپراتوری با خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا

۱۳۹۵/۲/۴

ورود اروپا به عصر واگرائی

۱۳۹۴/۱۲/۱۵

معافیت برای حفظ بریتانیا در اتحادیه، توافق بر سر اروپای دوسطحی است

۱۳۹۴/۱۲/۳

شکست قهرمانانه بریتانیا یا سیاست واقعی امروز این کشور

۱۳۹۴/۱۱/۲۴

فرانسه و استرالیا به‌جای بریتانیا و رژیم صهیونیستی در اتحاد با آمریکا

۱۳۹۴/۱۱/۳

4 اتفاق مهم سیاست بریتانیا در سال 2016

۱۳۹۴/۱۰/۱۳

گزارشی از مداخله بریتانیا در لیبی و سقوط معمر قذافی

۱۳۹۴/۹/۱۷

بریتانیا در جنگ سوریه به دنبال امنیت ملی یا مطرح‌شدن در صحنه جهانی؟

۱۳۹۴/۹/۷

از تغییر رویکرد راهبردی ملی تا راهبرد منطقه‌ای بریتانیا

۱۳۹۴/۸/۲۶

هشدار مسلمانان انگلیس درباره قوانین جدید مبارزه با تروریسم

۱۳۹۴/۸/۲۳

نقش بریتانیا و آمریکا در بحران مهاجرت

۱۳۹۴/۸/۱۰

پارادوکس در روابط بریتانیا و عربستان سعودی

۱۳۹۴/۷/۲۶

دوران طلایی روابط چین و بریتانیا زیر سایه مسائل حقوق بشری

۱۳۹۴/۷/۲۵

اختلاف‌نظر در میان رهبران بریتانیا؛ ماندن یا ترک اتحادیه اروپا

۱۳۹۴/۷/۱۹

رویکرد ساده‌لوحانه و دوگانه بریتانیا در یمن

۱۳۹۴/۷/۱۵

تحلیل متفاوت روزنامه «اسرائیل هایوم» از موفقیت ایران در مذاکرات

۱۳۹۴/۷/۵

گزارش تحلیلی: ترجمه و نقدی بر نوشتار پدی اشتون در روزنامه ایندیپندنت

۱۳۹۴/۶/۱۰

آمار و ارقام مهاجرت به انگلستان در سال گذشته

۱۳۹۴/۶/۸

درخواست هندی ها برای جبران تظلم دویست ساله بریتانیا

۱۳۹۴/۵/۵

چالش بریتانیا در مقابله با افراط‌گرایی و داعش

۱۳۹۴/۴/۳۰

بررسی موضع بریتانیا در قبال سوریه، دولت اسد و طرح حمله هوایی به داعش

۱۳۹۴/۴/۲۱

دیدگاه‌ متفاوت بریتانیا و اسرائیل در خصوص منطقه و داعش

۱۳۹۴/۴/۲۰

پیام طرح حمله هوایی بریتانیا به سوریه: عملیاتی یا سیاسی؟

۱۳۹۴/۴/۱۴

دگرگونی تروریسم: حرکت از شبکه‌ سخت ترور به جنبش‌ اثرگذار کاریزماتیک

۱۳۹۴/۴/۱۳

بررسی روسای منتخب کمیته‌های انتخابی مجلس عوام انگلستان

۱۳۹۴/۴/۱۰

دیوید کامرون: این جنگ بین اسلام و غرب نیست

۱۳۹۴/۴/۸

تلاش تونی بلر در توجیه اشغال عراق و رد دخالت در شکل‌گیری داعش

۱۳۹۴/۳/۱۸

کناره‌گیری تونی بلر از گروه ناکارآمد کوارتت

۱۳۹۴/۳/۹

حزب ملی اسکاتلند براساس سنگ محک جو بایدن

۱۳۹۴/۲/۱۵

تنش سرزمینی انگلستان و آرژانتین

۱۳۹۴/۲/۹