ایران - یوریکا

موسسه ایرانی مطالعات اروپا و امریکا

نوشتار دیگران > آلمان > رقابت فشرده برای تجارت با ایران

رقابت فشرده برای تجارت با ایران

تاریخ انتشار: ۱۳۹۵/۳/۴ تعداد بازدید: 470

در راستای سفر زیگمار گابریل، معاون صدراعظم و وزیر اقتصاد آلمان که قرار بود روز دوشنبه 2 مه 2016 (13 اردیبهشت 1395) در رأس هیئتی بلندپایه متشکل از نخست‌وزیران و وزرای 6 ایالت این کشور به ایران انجام شود، مجله اینترنتی «جرمن-فارن-پالیسی» به تازگی مقاله‌ای را با عنوان «رقابت برای تجارت با ایران» منتشر کرده است. در این مقاله آمده است:
زیگمار گابریل قصد دارد، در راستای هموارسازی مسیر عقد قراردادهای اقتصادی جدید میان ایران و شرکت‌های آلمانی به ایران سفر کند. مناسبت این سفر، نشست مشترک کمیسیون اقتصادی ایران و آلمان است که قرار است بعد از 15 سال، دوباره برگزار شود.گابریل در این سفر نیز همانند دیدار اولش از ایران، توسط تعداد زیادی از صاحبان شرکت‌های آلمانی که به قراردادهای جدید چشم دوخته‌اند، همراهی می‌شود. دیدار وی از ایران در ردیف سفرهای دیگر سیاستمداران بلندپایه اروپایی قرار می‌گیرد که از آن جمله می‌توان به سفر اشتاین مایر، وزیرخارجه آلمان، در اکتبر و فوریه 2014 و همچنین سفر فدریکا موگرینی، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا که در اواسط آوریل 2015 برای مذاکرات بیشتر به ایران سفر کرده بود، اشاره کرد. در این سفر موگرینی تأکید کرده بود: «اتحادیه اروپا خواهان از سرگیری همه‌جانبه همکاری‌های خود با ایران است.» از طرف ایران هم در ماه‌های اخیر آقای حسن روحانی، رئیس جمهور ایران، برای انجام مذاکراتی به ایتالیا و فرانسه سفر کرد که در چارچوب این سفر، قراردادهای مهم میلیاردی میان دو کشور بسته شد، اما این درحالی است که دعوت صدراعظم آلمان از رئیس‌جمهور ایران هچنان مطرح نشده است.



نیاز بزرگ صنایع ایران به جبران سال‌های تحریم

کارشناسان برای اقتصاد آلمان در ایران شانس خوبی قائل هستند. ایران دارای جمعیتی 80 میلیونی است که تعداد زیادی از آنها مشتریانی با قدرت خرید خوب به شمار می‌روند. صنایع ایران به واسطه تحریم‌های طولانی مدت ضعیف شده است و باید نوسازی شود. بنا بر گفته رئیس تجارت خارجی اتاق صنایع و بازرگانی آلمان، «ایران نیاز عظیمی به جبران این سال‌ها دارد.» پروفسور فولکر پرتس (Volker Perthes)، همچنین رئیس بنیاد علم و سیاست آلمان و کارشناس مسائل خاورمیانه بر این باور است که «آلمان به همراه فرانسه و ایتالیا جزء کشورهایی محسوب می‌شوند که در مقایسه با دیگر کشورها، از توافق هسته‌ای ایران بیشتر بهرمند می‌شوند.» دلیل این موضوع می‌تواند از طرفی به روابط اقتصادی خوب و سنتی آلمان و ایران برگردد و از طرف دیگر شاید به این خاطر باشد که شرکت‌های آلمانی در زمان تحریم‌ها نیز رابطه خود را با ایران به طور کامل قطع نکردند. در این ارتباط رئیس شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران بیان داشته است: «امیدواریم همکاری‌های خوب و بلند مدت ما با شرکت‌های آلمانی، هرچه سریع‌تر از سرگرفته شوند.» 

همکاری‌های بلند مدت

یک نمونه از همکاری‌های میان ایران و آلمان که نشان‌دهنده شانس بالای شرکت‌های آلمانی برای تجارت با ایران است، قراردادهای بزرگ و سودمندی هستتند که شرکت زیمنس با راه آهن ایران به امضاء رسانده است. در اوایل ژانویه سال جاری میلادی گزارشی از یک تفاهم‌نامه همکاری میان زیمنس و راه‌آهن ایران منتشر شد که بر این اساس، شرکت زیمنس قرار است علاوه بر تحویل 500 قطار مسافربری به ایران، در برقی کردن خط ریلی تهران-مشهد و ساخت خط ریلی سریع‌السیر تهران-اصفهان  با ایران همکاری کند. در اوایل ماه مارس،  شرکت زیمنس همچنین اعلام کرد که این شرکت به طور مشترک با شرکت مپنا، توربین‌های گازی در ایران تولید خواهد کرد. افزون بر آن، قراردادی نیز در زمینه ساخت نیروگاهی در بندرعباس و همچنین تفاهم‌نامه‌ای در خصوص نوسازی صنایع برق ایران با این شرکت آلمانی به امضاء رسیده است. جو کِزر (Joe Kaeser)، مدیرعامل شرکت زیمنس در این رابطه گفته است: «با این توافقات، همکاری‌های دیرینه میان مپنا و زیمنس در زمینه انرژی دوباره احیاء می‌شود.»Siemens

رقبای تجاری قدرتمند

ایران می‌خواهد نوسازی صنایعش را پس از سال‌های سخت تحریم، هرچه سریع‌تر به پیش ببرد و برای نیل به این هدف تنها به واردات از یک کشور بسنده نخواهد کرد. در سال‌های اخیر به خصوص رقابت میان کشورهای آسیایی بسیار افزایش یافته‌ است. در سال 2014، چین با اکتساب سهم  4/23 درصدی از واردات ایران، بزرگترین واردکننده به این کشور بوده است. کره‌جنوبی و هند نیز به طور مشترک با در دست داشتن سهم 7/7 درصدی از بازار وارداتی ایران، در جایگاه سوم قرار گرفتند. ترکیه هم با سهمی 2/7 درصدی از واردات ایران، به طور قابل ملاحظه‌ای بالاتر از آلمان (با سهم 7/4 درصد) قرار داشته است. هرچند که به طور دقیق مشخص نیست، چند درصد از 22 درصد وارداتی که از طریق امارات متحده عربی به ایران صورت گرفته است، از کشورهای غربی بوده است و فقط صرفاً به‌خاطر دور زدن تحریم‌ها از طریق این کشور انجام شده است، لیکن آلمان در جایگاه پایینی قرار دارد که به سادگی قابل جبران نیست. پروفسور فولکر پرتس، رئیس بنیاد علم و سیاست آلمان در این ارتباط بر این باور است که ایرانی‌ها «اجناس چینی را می‌خریدند، نه به این خاطر که می‌خواستند، بلکه چون جایگزینی برای آن وجود نداشته است.» با این وجود، محافل اقتصادی معتقدند که آلمان نمی‌تواند سهم 30 درصدی‌ای را که روزی از واردات ماشین آلات و تأسیسات به ایران به خود اختصاص داده بود، باز پس گیرد. به باور انجمن سازندگان ماشین‌آلات و تجهیزات صنعتی آلمان (VDMA)، در حالت خوشبینانه، ماشین‌آلات چین بیش از 10 درصد واردات به ایران را از آن خود نگه خواهند داشت. کره جنوبی نیز از سهمش در واردات به ایران دفاع خواهد کرد و البته نباید فراموش کرد که ایالات متحده نیز در این میان تأثیرگذار است. بنابراین سهمی 15 و یا 20 درصدی از واردات به ایران می‌تواند موفقیت بزرگی برای آلمان محسوب شود.

رقبا بیکار ننشسته‌اند

اقتصاد آلمان در پی آن است تا بتواند آخرین موانعی که بر سر راه تجارت با ایران وجود دارد را به سرعت از میان بردارد. علاوه بر تحریم‌های گذشته، این موانع بیش از هر چیز مربوط به نبود ضمانت‌های بانکی است، زیرا بانک‌ها می‌ترسند در صورت تأمین سپرده مالی برای مناسبات تجاری با ایران مشمول جریمه‌های سنگینی از سوی ایالات‌متحده شوند. از این‌رو باید در این خصوص اطمینان کامل حاصل شود.
با این وجود تا کنون تعداد زیادی از نخست وزیران و وزرای اقتصاد چندین ایالت آلمان به ایران سفر کرده و یا در آینده‌ای نه چندان دور به این کشور سفر خواهند کرد تا بیش از هرچیز بتوانند مناسبات تجاری مناسبی را میان شرکت‌های ایرانی و شرکت‌های متوسط آلمانی ایجاد کنند. تاکنون وزرایی از چند ایالت بایرن (Bayern)، بادن-‌وورتمبرگ (Baden Württemberg)، نیدرزاکسن (Niedersachen) و برمن (Bremen) در رأس هیئت‌های بزرگ اقتصادی به ایران سفر کرده‌اند. چندی پیش نیز اعضای دولت ایالت زاکسن (Sachsen) سفری به تهران داشتند و در چند روز پیش هم وزیر اقتصاد ایالت تورینگن (Thüringen) در رأس یک هیئت اقتصادی وارد تهران شد.
اشتفان وایل (Stephan Weil)، نخست‌وزیر ایالت نیدرزاکسن پس از سفر خود به ایران گفت: «اگرچه هم آلمان و هم محصولات و تولیدات آلمانی، به طور سنتی در ایران از اعتبار خوبی برخوردار هستند، اما با این وجود همه کسانی که می‌خواهند وارد این بازار شوند و در آن سرمایه‌گذاری کنند باید بدانند که کسی در این بازار در انتظار آنها نیست. کشورهای صنعتی دیگر هم بیکار ننشسته‌اند و چه بسا تاحد زیادی هم در این بازار از آلمان فعال‌ترند و این مسئله‌ای است که بعضا در مذاکرات سیاسی  به‌خاطر آن مورد انتقاد  قرار گرفته‌ایم.»/1

 

جرمن فارن پالیسی 29 آوریل 2016

  فرستادن مقاله چاپ مقاله
 
مطالب دیگر در این بخش تاریخ انتشار

مصاحبه مهم فولکر پرتس رییس اندیشکده مهم آلمانی در باره مسائل سوریه

۱۳۹۶/۲/۱۰

شواهدی در ردّ ادعاهای غرب و کاربرد سلاح‌های شیمیایی در سوریه و دیدگاه کارشناس آلمانی

۱۳۹۶/۱/۲۱

رکورد رشد اقتصادی آلمان

۱۳۹۵/۱۲/۸

سه کشور نروژ، سوئیس و سوئد باثبات‌تر از آلمان

۱۳۹۵/۱۱/۲۳

عدم نیاز آلمان به سلاح هسته ای

۱۳۹۵/۹/۲۴

شکست اطلاعاتی آمریکا در بحران‌های اخیر آلمان

۱۳۹۵/۸/۱۱

آلمان : منافع غرب در بقای داعش

۱۳۹۵/۸/۱

تهاجم تسلیحاتی غرب

۱۳۹۵/۴/۲۰

رایزنی‌های تهران و برلین درباره تحولات منطقه

۱۳۹۵/۳/۲۶

رقابت فشرده برای تجارت با ایران

۱۳۹۵/۳/۴

فساد مالیاتی در کلیسای کاتولیک آلمان

۱۳۹۴/۹/۲۵

دلایل مداخله نظامی آلمان در سوریه: از سیاست داخلی تا سیاست خارجی

۱۳۹۴/۹/۲۵

آلمان، فرماندهی که فرمان‌بردار شد

۱۳۹۴/۹/۱۸

آیا دوره طلایی مرکل به پایان رسیده است؟

۱۳۹۴/۸/۳۰

حمایت نظامی روسیه از سوریه و موضع‌گیری آلمان

۱۳۹۴/۸/۱۹

بحران پناهندگان و تغییر رفتار ناگهانی خانم صدراعظم

۱۳۹۴/۶/۲۶

اتحادیه اروپا از نگاه مردم و احزاب آلمان

۱۳۹۴/۶/۳

تغییرات جمعیتی آلمان در 85 سال آینده

۱۳۹۴/۵/۱۴

ارزیابی دویچه بانک از تاثیر توافقنامه هسته‌ای بر اقتصاد آلمان

۱۳۹۴/۵/۱۰

اهمیت نقش آلمان در مذاکرات هسته‌ای با ایران

۱۳۹۴/۴/۲۵

دیدگاه مردم و احزاب آلمان در خصوص پوشش خبری بحران اکراین در رسانه‌های این کشور

۱۳۹۴/۲/۲۲

توهین به ادیان یا آزادی عقیده؟

۱۳۹۴/۲/۱۴

دیدگاه مردم و احزاب آلمان نسبت به برخورد دولت این کشور با "داعش"

۱۳۹۴/۲/۸

سفرهای دو جانبه مقامات ایرانی و آلمانی از سال 2000 تا 2011

۱۳۹۴/۱/۱۵