ایران - یوریکا

موسسه ایرانی مطالعات اروپا و امریکا

گزارش تحلیلی > بریتانیا > روابط عربستان سعودی و بریتانیا

روابط عربستان سعودی و بریتانیا

تاریخ انتشار: ۱۳۹۴/۵/۲۵ تعداد بازدید: 1144

مقدمه:

محمد بن نواف بن عبدالعزيز آل سعود، سفیر باسابقه عربستان در لندن[1]، 19 خرداد 94 در مصاحبه با روزنامه تلگراف مدعی شد:

          "اگر مذاکرات هسته‌ای کشورهای غربی با ایران نتواند مانع از دستیابی این کشور به سلاح هسته‌ای شود، عربستان خود در مسیری قرار خواهد گرفت که به سلاح هسته‌ای مجهز شود؛ بنابراین امیدواریم مذاکرات دول غربی با ایران به توافق محکمی برسد وگرنه عربستان تمام گزینه‌ها ازجمله تجهیز به سلاح هسته‌ای را در دستور کار قرار خواهد داد. اگر نظارت بر فعالیت‌های هسته‌ای ایران کافی نباشد در منطقه رقابتی تسلیحاتی به وجود خواهد آمد".



این شاهزاده سعودی در خصوص بریتانیا نیز گفت:

"تصور اینکه انگلستان از صحنه بین‌الملل خارج شود می‌تواند تأثیر منفی داشته باشد. انگلستان به دلیل گذشته خود نقش تاریخی در منطقه داشته و جهان عرب را به‌خوبی می‌شناسد و می‌تواند نقش مثبت و محوری داشته باشد. اینکه کشوری مثل انگلستان دیگر نقش مرکزی در منطقه‌ایفاء نکند می‌تواند پیامدهایی را به همراه داشته باشد که مثبت نیست."

معرفی:

انگلستان از روابط گسترده‌ای با بسیاری از کشورهای خاورمیانه و به‌ویژه خلیج‌فارس برخوردار است و پیشینه طولانی حضور آنان در این کشورها و موضع‌گیری‌های مثبتی که لندن در طول تاریخ به نفع این کشورها در سطح منطقه‌ای و جهانی داشته، کمک شایانی به تقویت این روابط کرده است. کشورهای خلیج‌فارس دربردارنده 27 درصد ثروت دولتی جهانی بوده و سرمایه‌گذاری‌های انگلیسی در این کشورها طی سال‌های اخیر افزایش‌یافته است. از دید وزارت خارجه انگلستان  منطقه خلیج‌فارس به دلیل سه هدف کلیدی حفاظت از امنیت بریتانیا، حمایت از شهروندان انگلیسی در خارج و ارتقاء اقتصاد بریتانیا به‌ویژه درزمینه­های دفاعی، مقابله با تروریسم، امنیت انرژی و تجارت و سرمایه‌گذاری بااهمیت می‌باشد.

از سال 2010 که دولت محافظه‌کار به رهبری دیوید کامرون قدرت را در دست گرفته و در انتخابات اخیر نیز مجدداً به سمت نخست‌وزیر انگلستان انتخاب شده است بیش از 230 هیئت در سطوح مختلف به منطقه خلیج‌فارس سفرکرده که حداقل چهار مورد آن مربوط به سفر نخست‌وزیر انگلستان  بوده است. در مقابل آن، بیش از 100 هیئت از مقامات ارشد کشورهای خلیج‌فارس ازجمله سران این کشورها نیز از بریتانیا دیدن نموده‌اند که آخرین مورد آن سفر پادشاه بحرین به انگلستان و شرکت در نمایش اسب بجای شرکت در نشست کمپ دیوید به رهبری باراک اوباما رئیس‌جمهور امریکا بوده است.

کشورهای حاشیه جنوبی خلیج‌فارس در کنار سفارت و کنسولگری خود در انگلستان  دارای دفاتری می‌باشند که مشخصاً امور پادشاهان و خانواده سلطنتی این کشورها را در انگلستان جدای از کار سفارتخانه‌ها دنبال می‌نمایند. در مقابل انگلستان  نیز دارای سفارتخانه‌ها و کنسولگری‌های فعالی در این کشورها بوده و تنها در کشور امارات دارای دو سفارت همزمان در شهرهای ابوظبی و دوبی می‌باشد. تعداد شهروندان انگلیسی ساکن در خاورمیانه 160 هزار نفر می‌باشد که امارات به‌تنهایی بیش از 100 هزار نفر را در خود جای‌داده است و 626 هزار انگلیسی نیز از امارات در طی سال گذشته بازدید نموده‌اند که در زیر به دلیل اهمیت منافع راهبردی مشترک سعودی – بریتانیا  به‌ویژه در زمینه‌های سیاسی، تجاری و دفاعی و تعهد سعودی‌ها  به غرب و به‌ویژه انگلستان  در قبال امنیت و ثبات در خاورمیانه این روابط در بخش‌های مختلف مورد ارزیابی قرار می‌گیرد.

روابط سیاسی :

روابط عربستان (و تا حدودی بحرین )  با انگلستان  در طول تاریخ بسیار گسترده و عمیق و تا حدودی شخصی و نیز از زمان بازگشت ملک عبدالعزیز از تبعید در سال 1902، امضای پیمان جده در سال 1927 و نیز شکل‌گیری پادشاهی سعودی در سال 1932 خاص بوده است.

ویلیام هیگ، وزیر خارجه سابق انگلستان،  بهبود روابط و ارتقاء آن با کشورهای خلیج‌فارس را یک هدف شخصی و دولتی برشمرده و در سال 2010 ابتکار خلیج (فارس)[1] را برای بهبود بیشتر روابط با کشورهای حاشیه خلیج‌فارس آغاز نمود و این کشور درصدد کار بیشتر برای حفظ نفوذ و امنیت منافع خود در آینده  بوده و در این راه به دنبال افزایش نیرو و منابع در این منطقه مهم است.

سعودی‌ها زمانی به بهانه اینکه شوروی در تلاش راهبردی به‌منظور محاصره مناطق نفت‌خیز خلیج‌فارس و عربستان است و حال به بهانه نفوذ روزافزون جمهوری اسلامی ایران حمایت از دولت‌های مخالف و گروه‌های تروریستی را به اوج خود رسانیده‌اند.

عربستان با بسیاری از اهداف انگلستان در منطقه ازجمله برنامه هسته‌ای کشورمان و نیز حوادث عراق و سوریه، یمن و به‌ویژه بحرین کاملاً همسو می‌باشد و این همسویی منجر به حمایت گسترده بریتانیا از سعودی در محافل مهم بین‌المللی ازجمله گروه 20 شده است به‌طوری‌که عربستان تنها کشور عرب حاضر در گروه 20 است.

در گزارش مجلس عوام انگلستان  (14-2013)  شده است که "اگرچه هنوز راه درازی تا ایجاد ثبات در یمن  (که در سیاست خارجی انگلستان  برای مقابله با تروریسم و بشردوستانه از اولویت برخوردار است) فاصله‌داریم اما این نمونه‌ای از همکاری خوب انگلستان و عربستان در جهت تلاش برای ایجاد ثبات و ارتقاء توسعه در کشوری است که برای منافع عربستان سعودی حیاتی می‌باشد. در چنین شرایطی این مسئله می‌تواند به الگویی از حمایت عالی و اساسی برای حل‌وفصل محلی در قبال مشکلات منطقه‌ای عمل نماید.

در حملات عربستان به یمن وزرای خارجه و دفاع انگلستان نیز بارها از عربستان حمایت و طی صحبت‌هایی اعلام داشته‌اند که سعودی‌ها نمی‌توانند یک حکومت موردحمایت ایران در یمن را تحمل کنند و ما از مداخله عربستان در این درگیری‌ها حمایت می‌کنیم.

از دید انگلیسی‌ها جمهوری اسلامی ایران اولین تهدید راهبردی سیاست خارجی عربستان بوده و بدون شک عربستان احساس مورد تهدید قرار گرفتن داشته و درواقع ازآنچه فکر می‌کنند ایران مترصد انجام آن است هراس داشته و "منافع انگلستان (در عربستان و منطقه) با توجه به ایران تنظیم‌شده است"[2].

از طرفی بریتانیا عربستان را شریک کلیدی عملیاتی خود در بحث به‌اصطلاح مبارزه با تروریسم در منطقه و شریک راهبردی در اقدامات جهانی است. عربستان در عین اینکه بخشی از مشکل است بخشی از راه‌حل نیز می‌باشد و بخشی از تسلیحات خریداری‌شده را به گروه‌های مختلف تروریستی در سوریه ارسال می‌کند. بر اساس سند منتشره ویکی­لیکس در سال 2010 که وزیر خارجه وقت امریکا خانم هیلاری کلینتون نیز به آن استناد نموده است کمک دهندگان خصوصی و مؤسسات خیریه سعودی مهم‌ترین منبع مالی گروه‌های تروریستی سنی در جهان می‌باشند.

روابط اقتصادی:

عربستان به‌عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده انرژی منطقه بزرگ‌ترین بازار انگلستان در خاورمیانه را به خود اختصاص داده و 20 درصد از کالا و خدمات این کشور به منطقه در سال 2011 در رابطه با این کشور بوده است. بریتانیا 5/7 میلیارد پوند کالا و خدمات در سال 2012  به این کشور صادر کرده و صادرات کالا با 29 درصد افزایش در 2013 به 2/4 پوند رسیده و این کشور همچنین هجدهمین بازار انگلستان  را به خود اختصاص داده است.

بیش از 6 هزار شرکت انگلیسی ازجمله 200 شرکت مشترک انگلیسی–سعودی در عربستان فعال بوده و انگلستان با 5/11 میلیارد پوند پس از امریکا دومین سرمایه‌گذار در عربستان است. عربستان نیز در مقابل در حدود 62 میلیارد پوند در اقتصاد انگلستان  سرمایه‌گذاری نموده است.

بر اساس گزارش شورای بازرگانی مشترک سعودی-انگلستان نیز پروژه‌های مهمی در زمینه‌های برق، آب، مخابرات، حمل‌ونقل و زیرساخت‌های اجتماعی در عربستان وجود دارد که در کل ارزش این سرمایه‌گذاری حدود 440 میلیارد دلار می‌باشد که فرصت‌های قابل‌توجهی برای شرکت‌های انگلیسی در این رابطه فراهم می‌باشد.

روابط نظامی:

ارسال تجهیزات دفاعی و امنیتی از سوی شرکت‌های انگلیسی به عربستان قابل‌توجه بوده و این کشور یکی از بزرگ‌ترین بازارهای جنگ‌افزار نظامی انگلستان  می‌باشد. بریتانیا در پروژه‌های متعدد نظامی عربستان مشارکت داشته است. یکی از معروف‌ترین این پروژه‌ها قرارداد " الیمامه[3]" 1 و 2 است که در سال 1985 (اوج جنگ تحمیلی عراق علیه جمهوری اسلامی ایران) میان دولت انگلستان و عربستان برای یک مجموعه جنگ‌افزار نظامی شامل جت‌های تورنادو و هاوک با شرکت بی‌ای‌ئی سیستمز[4]  به ارزش 43 میلیارد پوند تا سال 2004  (در مقابل تحویل 600 هزار بشکه نفت در روز) به امضاء رسید که به دلیل طرح مباحثی در خصوص پرداخت رشوه و پیگیری موضوع از سوی اداره جرائم خطرناک انگلستان به این پروژه در سال 2006 خاتمه داده شد.

در قرارداد الیمامه، پلیس (انگلستان) محاسبه کرده است که بیش از 6 میلیارد پوند از سوی بی‌ای‌ئی سیستمز به کمیسیون‌های فساد از طریق برخی واسطه‌ها پرداخت‌شده است که به گفته منابع آمریکایی تنها 30 میلیون پوند به شاهزاده بندر به‌حساب دلاری وی در نزد بانک "Riggs" در واشنگتن پرداخت‌شده است. تعدادی دیگر از شاهزاده‌ها ازجمله شاهزاده ترکی بن ناصر مسئول نیروی هوایی وقت سعودی (60 میلیون پوند) رشوه‌هایی در این رابطه دریافت نموده بودند. در پی تهدیداتی از سوی حکام سعودی و به‌ویژه شاهزاده بندر، تونی بلر نخست‌وزیر وقت انگلستان  در 5 دسامبر 2006 با ارسال یادداشت شخصی به لرد گلد اسمیت دادستان کل انگلستان ضمن اشاره به خطرات فوری و واقعی شکست همکاری‌های امنیتی، اطلاعاتی و دیپلماتیک انگلستان و سعودی خواستار متوقف شدن تحقیقات چندساله در این خصوص شد. تونی بلر در صحبت‌هایی در نشست بروکسل گفت که ادامه پیگیری این مسئله می‌تواند منجر به از دست رفتن شغل هزاران انگلیسی و میلیاردها پوند از صنایع این کشور شود.

پروژه دیگری نیز به نام "سلام[5]" برای تأمین جنگنده و خدمه نیروی هوایی عربستان در سال 2009 منعقد گردید که آغاز آن با مبلغ 4/4 میلیارد پوند بوده و تخمین زده می‌شود که ارزش آن به 20 میلیارد پوند افزایش پیداکرده است. حتی دیوید کامرون در سفر خود در نوامبر 2014 به عربستان درصدد تقویت توافق فروش جنگنده‌های یوروفایتر تایفون بوده است.

جنگنده‌های تورنادو و یوروفایتر خریداری‌شده از انگلستان  نقش اصلی را در بمباران‌های یمن ایفا می‌نمایند و منابع نظامی سعودی می‌گویند که نیمی از 100 جنگنده که در عملیات هرروزه علیه یمن شرکت دارند جنگنده‌های خریداری‌شده از انگلستان  می‌باشند.

مدرسه نظامی سلطنتی سندهرست[6] در انگلستان نیز همه‌ساله به ثبت‌نام کنندگان عرب آموزش نظامی می‌دهد. این مدرسه همچنین از دریافت‌کنندگان کمک‌های مالی کشورهای عربی ازجمله بحرین و امارات است. از دانش‌آموختگان سعودی مطرح این مدرسه نظامی می‌توان به رییس اطلاعات عربستان، شاهزاده خالد بن بندر، عبدالعزیز بن طلال و سلطان بن فهد اشاره کرد.

روابط فرهنگی و رسانه‌ای:

با توجه به اینکه 60 درصد جمعیت سعودی (29/28 میلیون نفر که در سال 2050 به 24/58 میلیون نفر می‌رسد) زیر 30 سال می‌باشد نقش انجمن بریتانیایی[7] در عربستان بسیار بااهمیت می‌باشد و بیش از 20 هزار دانشجوی سعودی در انگلستان مشغول به تحصیل بوده که بر اساس ارزیابی انجمن بریتانیایی هزینه آنان در سال بالغ‌بر 700 میلیون پوند می‌باشد.

سعودی‌ها بیش از هر کشور اروپایی به انگلستان  سفر نموده و در سال 2012 بیش از 100 هزار جهانگرد سعودی از انگلستان  دیدن نموده‌اند. همچنین بیش از 34 هزار سعودی مقیم انگلستان  بوده و 20 هزار انگلیسی نیز تا سال 2012 ساکن عربستان بوده‌اند و هرساله 70 هزار مسلمان انگلیسی اعمال حج خود را در عربستان انجام می‌دهند.

در سال‌های 13-2012 بخش عربی بی‌بی‌سی جهانی به بالاتر از اهداف خود دست‌یافته و بیش از 5/32 میلیون نفر از بخش عربی استفاده کرده‌اند. بر اساس ارزیابی انجام‌شده،  بی‌بی‌سی همچنان مورد اعتماد تر از شبکه‌هایی همچون العربیه و الجزیره در نزد بینندگان سعودی بوده است و بر اساس ارزیابی انگلیسی‌ها  70-60 درصد از سعودی‌ها محافظه‌کار بوده و خواهان تغییر در کشور خود نمی‌باشند.

ولید بن طلال بن عبدالعزیز، ثروتمندترین فرد جهان عرب، نیز مالک "شرکت هلدینگ کینگدام[8]" می‌باشد و ازجمله سهامداران عمده در امپراتوری رسانه‌ای روپرت مرداک در بریتانیا می‌باشد. به سبب نفوذ رسانه‌ای این شاهزاده سعودی، وی در انگلستان دارای نفوذ بسیار است.

جمع‌بندی و نظریه :

  1. امروزه یک‌صد سال از پیمان دارین[9] و بیش از 80  سال از روی کار آمدن پادشاهی سعودی می‌گذرد. کشور عربستان همچنان در دهه دوم قرن بیست و یکم با ساختار و ترکیب سنتی بر مبنای وفاداری قبیله‌ای ـ طایفه‌ای و عمدتاً در اتصال به خاندان سلطنتی که دربرگیرنده حدود 15 هزار شاه، شاهزاده و بستگان آنان می‌باشد اداره می‌شود. در این میان قدرت اصلی در دست حدود 2 هزار نفر از خاندان سلطنتی با اتکای ایدئولوژیک به آیین وهابیت قرار دارد. مهم‌ترین حامیان این رژیم سیاسی نیز کشور ایالات‌متحده امریکا، انگلستان و فرانسه هستند که در نقش ناظم و مدیر هرچه بهتر مدل حکمرانی لیبرال دموکراسی در سطح جهان عمل می‌کنند. این کشورها درحالی‌که برای دولت‌های خود درصدد انتخاب رهبران جوان و پویا می‌باشند در قبال عربستان نسخه متفاوتی را دنبال و با درگذشت هر پادشاه بیمار و کهن‌سال سعودی رهبران این کشورها در عالی‌ترین سطح در ریاض حاضرشده و حمایت خود را از  پادشاه جدید اعلام می‌نمایند .
  2. حمایت ملکه، دولت و مجلس انگلستان، به‌عنوان قدیمی‌ترین پارلمان جهان، از عربستان، قدیمی‌ترین دولت غیر منتخب و غیر دموکراتیک جهان، و نادیده گرفتن تضییع حقوق بشر در عربستان به دلیل منافع مالی حاصله از خاندان آل سعود برای بریتانیا می‌باشد و همچنین به لحاظ سیاسی این دو کشور با ساختار مشابه سلطنتی نیازمند کمک به یکدیگر می‌باشند تا سلطنت خود را حفظ نمایند. شواهد گویای آن است که روابط تاریخی انگلستان  و پادشاهی عربستان و متعاقب آن بحرین روابطی ویژه و منحصربه‌فرد است و با حذف شاه معدوم از منطقه، نقش سعودی‌ها در اجرای سیاست‌های غرب و در رأس آن امریکا و انگلستان  دوچندان شده و به گفته آلن منرو[10]  سفیر انگلستان  در سال‌های 1980 روابط از آن زمان گرم‌تر و روابط فوق‌العاده نزدیک‌تر میان  ملک فهد و دیگر رهبران انگلستان  برقرار گردیده است.
  3. اقتصاد عربستان متکی به صادرات نفت و خرید‌های نجومی تسلیحات نظامی است و سه کشور امریکا، انگلستان  و فرانسه بزرگ‌ترین کشورهای ذینفع از این مبادلات بوده و علی‌رغم صرف ده‌ها میلیارد دلار برای خرید صدها فروند جنگنده و تجهیزات مدرن و پیشرفته نظامی ارتش این کشور و دیگر کشورهای حاشیه جنوبی خلیج‌فارس قبل از هر چیز تنها نقش بازدارنده را ایفا می‌کنند. به این معنا که وظیفه قوای مسلح این کشورها و در رأس آن عربستان  ایجاد موانع عمده در مسیر حمله احتمالی نظامی دشمن تا زمانی است که نیروهای خارجی و در رأس آن امریکا، انگلستان  و فرانسه که دارای پایگاه‌های متعدد در مجاورت مرزهای ایران می‌باشند به یاری این کشور بشتابند.
  4. در سال‌های پس از انقلاب اسلامی عربستان نقش خاصی را در اجرای سیاست‌های راهبردی قدرت‌های غربی در بحران‌های منطقه و حمایت از سیاست‌های کلیدی آنان ایفا نموده است که به‌صورت گذرا می‌توان به نقش این کشور در هنگام تجاوز شوروی به افغانستان در اواخر دهه 1970، توافق کمپ دیوید (1978)، حمایت از صدام در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، جنگ اول خلیج‌فارس، حملات 11 سپتامبر، عراق(2003)، سوریه، بحرین، یمن و کاهش قیمت نفت و واکنش ناهمگون در اوپک در ابتدای دهه دوم هزاره سوم، موضوع هسته‌ای ایران و نقش فعال در مقابله با حامیان انقلاب اسلامی در کشورهای مختلف و به‌ویژه بیداری اسلامی و دامن زدن به جنگ شیعه و سنی اشاره نمود .
  5. سعودی‌ها تنها از هنگام شروع بیداری اسلامی در سال 2012 قول پرداخت کمک‌های مالی به مبلغ 9/17 میلیارد دلار به کشورهایی که تحت این ناآرامی‌ها قرارگرفته‌اند را داده‌اند و از طرف دیگر این کشور به بهانه مقابله با برخی از دولت‌های منطقه حمایت‌های مالی و تسلیحاتی را از  گروه‌های متعدد تروریستی در مناطق مختلف سرلوحه خود قرار داده و حتی گفته می‌شود که شاهزاده بندر بن سلطان رئیس سابق سازمان امنیت عربستان رشوه چندمیلیاردی در جریان قرارداد  الیمامه با انگلستان  را صرف حمایت از القاعده به رهبری بن‌لادن عربستان در افغانستان نموده است.
  6. اینک روابط انگلستان با عربستان با سفر سال 2012 دیوید کامرون نخست‌وزیر انگلستان  به ریاض برای ایجاد روابط شخصی میان نخست‌وزیر و پادشاهی وارد مرحله جدیدی شده است به‌طوری‌که همزمان با درگذشت ملک عبدالله در سال 2015 نیز بسیاری از مراکز سلطنتی، دولتی و نیز مجلس انگلستان  پرچم خود را نیمه‌افراشته کردند. علاوه بر پیگیری روابط توسط شخص نخست‌وزیر، در خانواده سلطنتی انگلستان  نیز شاهزاده چارلز نقش رابط را با پادشاهی سعودی در اختیار دارد و در مناسبت‌های مختلف به آن کشور و کشورهای منطقه خلیج‌فارس سفر می‌نماید.
  7. عربستان با در اختیار داشتن مهم‌ترین اماکن دینی جهان اسلام یعنی مکه و مدینه و در کنار مرکزیت سازمان همکاری اسلامی در جده نقش تعدیل‌کننده مواضع کشورهای اسلامی را در موضوعاتی متعدد ازجمله سلمان رشدی، بوسنی و افغانستان ایفا نموده و در موضوع هسته‌ای کشورمان نیز یکسان بودن مواضع عربستان و غربی ها کاملاً مشخص می‌باشد. برخی از اشتباهات سعودی‌ها به‌عنوان دومین دارنده ذخیره نفت و اولین صادرکننده نفت جهان همچون مشارکت 15 نفر از شهروندان آن کشور در حمله 11 سپتامبر و یا سربریدن تعدادی از اتباع بی‌گناه غربی‌ها توسط داعش مانع از کنار گذاشتن این منافع بیکران در عربستان و منطقه نمی‌شود.
  8. رهبران جدید سعودی می‌بایست تفکر جدیدی در مورد واقعیت‌های منطقه و جهان داشته و از روابط با جمهوری اسلامی قدرتمند و دلسوز مسلمانان و همسایگان خود درک بهتری داشته باشند. حاکمان جدید این کشور با پیگیری سیاست‌های مستقل‌تر و مردمی‌تر، شیوه تداوم سیاست‌های خصمانه توسط فردی که 40 سال در رأس وزارت خارجه قرار داشته و اخیراً از قدرت کنار گذاشته‌شده است را رها نمایند. چنین موضوعی در قرن 21 امری خارق‌العاده و غیرمعمول در جهان می‌باشد. حاکمان این کشور می‌توانند از ثروت انبوه و بیکران خود و حامیان در جهت بهبود هرچه بیشتر روابط میان کشورهای اسلامی و ساختن خاورمیانه بهتر حرکت نمایند.
  9. بخش‌های دولتی و غیردولتی کشورهای اسلامی نیز در قبال برخی به‌ظاهر افشاگری‌ها همچون ادوارد اسنودن و یا جولیان آسانژ در ویکی‌لیکس (که در آرم خود نیز قلب خاورمیانه را هدف قرار داده است) که روند آن با بیداری اسلامی آغاز و جدیدترین مورد آن از روز ( 29 خرداد) با حداقل نیم میلیون سند به‌اصطلاح طبقه‌بندی‌شده و به‌کلی سری در مورد عربستان سعودی ادامه دارد لازم است هوشیاری بیشتری نشان دهند. به نظر می‌رسد که هدف اصلی از  انتشار چنین اسنادی که عمدتاً در مقاطع خاصی صورت می‌گیرد دامن زدن هرچه بیشتر به اختلافات و درگیری‌ها میان ملت‌های مسلمان و نابودی هرچه بیشتر منابع مادی و معنوی آنان است چراکه پس از مقطعی این بازی زیرکانه در دستگاه‌های اطلاعاتی غرب یا حرکت ننویی (گهواره‌ای) به شکل دیگری در مورد سایر کشورهای  اسلامی تداوم خواهد یافت.

 

 

گروه تخصصی بریتانیا (1/3) –  7 /4/ 1394



[1] وی از سال 2005 تا کنون در سمت سفیر عربستان در لندن مشغول خدمت است. پیش از آن نیز از سال 1995 تا پایان 2004 سفیر عربستان در ایتالیا بوده است.

[2] Gulf Initiative

[3] به گفته Alistair Burt معاون خاورمیانه‌ای وقت انگلستان  و مقام طرف مذاکره با وزرای عربستان،

[4] کبوتر

[5] BAE systems

[6] Peace

[7] Royal Military Academy Sandhurst

[8] British Council

[9]  Kingdom Holding Company

[10] این پیمان در سال 1915 میان ملک عبدالعزیز و سرلشگر پرسی کاکس سرکنسول انگلستان در فارس، لرستان و خوزستان که بعداً به سمت کفیل سفارت انگلستان  در تهران ارتقا یافت به امضا رسید.

[11] Alan Munroe

  فرستادن مقاله چاپ مقاله
 
مطالب دیگر در این بخش تاریخ انتشار

گزارش موارد نقض حقوق بشر توسط بریتانیا

۱۳۹۷/۱/۱۲

بررسی عملکرد موسسه ایران‌شناسی بریتانیا (BIPS)

۱۳۹۶/۶/۱۳

متغیرتقسیم، تفوق و فرقه سازی جمعیت مسلمان در سیاست خارجی بریتانیا

۱۳۹۶/۳/۲۴

جدایی احتمالی ایرلند شمالی از بریتانیا؛ ابعاد و عواقب احتمالی آن برای بریتانیا و اتحادیه اروپا

۱۳۹۶/۲/۳۱

پایگاه‌های نظامی و اطلاعاتی انگلستان در قبرس و نقش آن در تحولات منطقه

۱۳۹۵/۱۲/۷

اسلام سیاسی در خاورمیانه از نگاه بریتانیا؛ با محوریت فعالیت‏های اخوان‌المسلمین

۱۳۹۵/۱۲/۳

بریتانیای خارج از اتحادیه اروپا و ترامپ:ازدواج مصلحتی و ضرورت ناگزیر بازنگری در روابط ویژه فرا آتلانتیک

۱۳۹۵/۱۲/۳

مواضع متناقض دولت بریتانیا در قبال انتخابات اخیر امریکا

۱۳۹۵/۹/۳

ملاحظاتی در خصوص نقش بریتانیا در جنگ اقتصادی علیه داعش

۱۳۹۵/۸/۱

خلاصه گزارش چشم‌انداز وزارت امور خارجه بریتانیا

۱۳۹۵/۷/۳

نگاهی به انجمن بریتانیایی فابیان و فعالیت های آن در ارتباط با خاورمیانه

۱۳۹۵/۶/۱۷

خروج بریتانیا: بازی با حاصل جمع صفر یا بازی باخت – باخت

۱۳۹۵/۶/۸

تأثیر سیاست خارجی روسیه بر امنیت بریتانیا و متحدان آن

۱۳۹۵/۶/۶

چرایی برکسیت و آینده بریتانیا در نظام بین الملل: نگاهی اکتشافی

۱۳۹۵/۵/۶

خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا: تأثیرات جهانی و منطقه‌ای و روابط با جمهوری اسلامی ایران

۱۳۹۵/۴/۲۶

گزارش چیلکات یا لاپوشانی جرایم جنگی بریتانیا در عراق

۱۳۹۵/۴/۲۳

بهار بریتانیایی اتحادیه اروپا

۱۳۹۵/۴/۵

بررسی موقعیت و نقش جزیره دیگو گارسیا

۱۳۹۵/۳/۱

زوال سیاست خارجی اخلاقی در دولت بریتانیا

۱۳۹۴/۱۱/۱۳

واکاوی نقش بریتیش کانسیل به عنوان بازوی فرهنگی بریتانیا در جهان و ایران

۱۳۹۴/۱۰/۲۰

انتخابات ریاست حزب کارگر بریتانیا

۱۳۹۴/۷/۱۹

تحلیلی بر گزارش ایندیپندنت از "مبارزه تا تظاهر" غربی‌ها در قبال داعش

۱۳۹۴/۷/۱۱

مجادلات جدید بریتانیا و اسپانیا بر سر جبل الطارق

۱۳۹۴/۶/۱۱

ابعاد و عواقب جدایی احتمالی اسکاتلند برای بریتانیا و اتحادیه اروپا و حساسیت موضوع برای جمهوری اسلامی ایران

۱۳۹۴/۶/۱۰

بررسی مشارکت رأی‌دهندگان اسکاتلندی در انتخابات گوناگون بریتانیا

۱۳۹۴/۵/۲۵

روابط عربستان سعودی و بریتانیا

۱۳۹۴/۵/۲۵

بررسی افراط‌گرایی و پراکندگی تروریسم 10 سال پس از بمب گذاری لندن

۱۳۹۴/۴/۱۶

پدیده داعش و سیاست خارجی بریتانیا

۱۳۹۴/۴/۱۵

کاهش رو به رشد نقش ملموس بریتانیا در جهان

۱۳۹۴/۳/۲

روابط دوجانبه بریتانیا و بحرین در پرتوی سفر پادشاه بحرین به بریتانیا

۱۳۹۴/۲/۳۰

انتخابات بریتانیا و عملکرد حزب ملی اسکاتلند

۱۳۹۴/۲/۲۲

معضلات همه‌پرسی برای انگلستان

۱۳۹۴/۲/۲۱

فرصت طلبی فرانسه و قرار گرفتن به جای انگلیس به عنوان نزدیک ترین متحد کشورهای خلیج فارس

۱۳۹۴/۲/۱۶