ایران - یوریکا

موسسه ایرانی مطالعات اروپا و امریکا

گزارش تحلیلی > فرانسه > موضع فرانسه برای مقابله با تروریسم

موضع فرانسه برای مقابله با تروریسم

تاریخ انتشار: ۱۳۹۴/۵/۱۲ تعداد بازدید: 1067

مقدمه

در دنیای جهانی شده، نامطمئن و پیچیده امروزه، فرانسه ازجمله کشورهای مواجه با تهدید تروریستی است. درواقع می‌توان گفت که فرانسه در مقایسه با سایر کشورهای اروپایی به‌نوعی در قلب عملیات تروریستی قرار دارد. اتفاقات تروریستی اخیر در این کشور ازجمله حمله به شارلی ابدو در 7 ژانویه 2015 یا حمله تروریستی به کارخانه‌ی تأسیسات گاز در لیون فرانسه در 26 ژوئن 2015، همچنان دولت فرانسه را در تکاپوی مبارزه علیه تروریسم نگه داشته است.

 به نظر می‌رسد که با اتفاقات اخیر در فرانسه و ادامه‌ی حملات تروریستی در این کشور راهبرد کاربردی و پیشگیرانه‌ای به‌طور مؤثر در قبال تروریسم نوظهور افراطی وجود نداشته، حال آن‌که لزوم این راهبرد امروزه بیشتر احساس می‌شود؛ چنانچه بعد از حملات تروریستی در لندن و مادرید، خطر تروریسم در اروپا موردتوجه قرار گرفت و همه‌ی کشورهای اروپایی ازجمله فرانسه، لزوم مقابله با این‌گونه حملات را احساس کردند؛ اما به‌راستی چرا فرانسه در میان سایر کشورهای غربی بیشتر موردحمله تروریستی قرار می‌گیرد و درعین‌حال فرانسه به‌عنوان داعی مبارزه با تروریسم و حقوق بشر، چرا اقدام اساسی برای ریشه‌کنی و مقابله با تروریسم انجام نمی‌دهد؟



تروریسم جهانی شده در فرانسه

فرانسه در نیمه دوم قرن بیستم هدف حملات گروه‌های تروریستی بوده است. حملاتی که مرتبط به سیاست‌های داخلی بوده و یا در قالب جنگ الجزایر و خواسته‌های منطقه‌ای یا ایدئولوژیکی صورت گرفته‌اند؛ اما امروزه با نزدیک شدن روابط خارجی کشورها و جهانی‌شدن همه‌ی پدیده‌ها، نوعی از خشونت تروریستی که وابسته به سیاست‌های خارجی است در حال وقوع است. درواقع تروریسم از حالت منطقه‌ای و ایدئولوژیک خارج‌شده و جنبه‌ای جهانی پیداکرده است. به‌طوری‌که آثار مخرب تروریسم در همه‌ی نقاط جهان قابل‌مشاهده است. بمب‌گذاری در مرکز تجارت جهانی در 1993، حمله 11 سپتامبر 2001 در آمریکا، گروگان‌گیری در اوگاندا در 2 اوت 2013، حمله به فرودگاه رم در ایتالیا در 7 می 2015، همه نشان از جهانی‌شدن پدیده تروریست دارند. درواقع طبق نظریه‌ی والتر لکوئر[1] تروریسم از سال 1990 به بعد دچار تحول شده و گروه‌های آنارشیست این دوره جای خود را به گروه‌های بنیادگرا و ناسیونالیست‌ها داده‌اند.

در مورد فرانسه نیز بزرگ‌ترین حملات تروریستی مربوط به سال‌های 1995 و 1996 است. حملات به ایستگاه‌های مترو پاریس یا سنت میشل از نمونه‌های آن است. از دید فرانسوی‌ها این حملات نه به جنگ الجزایر و نه به سایر مسائل منطقه‌ای که با فعالیت‌های اسلام‌گرایان مرتبط بوده است. این تروریسم جدید که توسط القاعده شکل گرفت؛ از سال 1998 به بعد و با چند حمله‌ی بزرگ در طی یک سال شکلی جهانی به خود گرفت و در میان سایر کشورهای اروپایی فرانسه را به پایتخت حملات تروریستی تبدیل نمود.

 

فرانسه مرکز توجه حملات تروریستی در اروپا

با توجه به آمار موجود، فرانسه در میان سایر کشورهای اروپایی بیشتر از سایرین موردتوجه حملات تروریستی واقع‌شده است.

ترور1

دلایل زیادی در این زمینه وجود دارد. کشور فرانسه با داشتن سابقه‌ای طولانی در لائیسیته در سال 1905 خواستار جدایی کلیساها و دین از دولت شد. درواقع در میان تمام قوانين اساسی موجود در جهان تنها در قانون اساسی فرانسه است كه به لائيك بودن نظام تحت اين عنوان اشاره می‌شود. همچنین محدودیت‌های صورت گرفته درزمینه‌ی حجاب و یا پخش کاریکاتورهای ضد اسلامی، سازمان‌دهی اسلام در قالبی ملی با ایجاد شورای فرانسوی مسلمانان در سال 2003 در زمره‌ی کشورهای موردتوجه تروریست قرارگرفته است. همچنین با توجه به قانون 15 مارس 2004 درباره‌ی منع استفاده از نشانه‌های مذهبی در مدارس و مشارکت نیروهای فرانسوی در جنگ افغانستان در آوریل 2008، فرانسه به‌طور مستقیم مورد خطاب واعظان گروه‌های اسلام‌گرا قرار گرفت.

علی‌رغم همه‌ی این مسائل، فرانسه بیشترین جمعیت مسلمان را در میان سایر کشورها داراست، جمعیتی که تبعیضات زیادی را در این کشور متحمل شده است و همین مسئله عامل عمده بروز اقدامات افراط‌گرایانه در میان فرانسویان است. بنا بر گزارش روزنامه لوفیگارو، در سال 2015 بیش از 1750 نفر فرانسوی به جمع مبارزه گران داعش پیوستند که از این میان 700 نفر در سوریه مشغول به فعالیت‌اند. 100 نفر از آن‌ها کشته‌شده و 200 نفر دیگر در حال بازگشت به فرانسه هستند. از سوی دیگر طبق آمارهای منتشرشده توسط شبکه‌ی خبری BFM TV[2] فرانسه، شمار دختران جوان فرانسوی داعشی از مردان جوان پیشی گرفته است و در ماه مارس 2015، 136 زن فرانسوی در مقابل 125 مرد در عملیات داعش شرکت کرده‌اند.

از سوی دیگر همسویی سیاست خارجه فرانسه باسیاست آمریکا و انگلستان در حمایت از گروه‌های تروریستی در سوریه در قالب حمایت‌های مالی و ایدئولوژیکی به افراط گری و تروریسم دامن زده است که پیامد آن در خود فرانسه نیز احساس می‌شود. پیروی و حمایت فرانسه از سیاست‌های آمریکایی یکی از دلایل فرانسویان در شرکت در گروه‌های داعش است. برای مثال گروه تروریستی داعش اخیراً (13 جولای 2015) فیلمی را منتشر کرده که در آن‌یکی از اعضای فرانسوی این گروه پیش از انجام عملیات انتحاری در عراق، رئیس‌جمهوری فرانسه را تهدید می‌کند درصورتی‌که فرانسه از ائتلاف آمریکا خارج نشود، عملیات داعش در فرانسه تشدید خواهد شد.

برخی دیگر از کارشناسان دولت‌های ورشکسته و ناکام را خصوصاً پس از حوادث 11 سپتامبر، عامل مهم شکل‌گیری تروریسم جدید می‌دانند. با نگاهی اجمالی به مجموعه‌ی اقدامات تروریستی صورت گرفته پس از واقعه‌ی 11 سپتامبر به اهمیت این واقعه و آثاری که بر فرانسه و فرانسویان داشته می‌توان پی برد.

 مهم‌ترین وقایع تروریستی یا اقدامات مقدماتی ترور در داخل فرانسه (از سال 2011 تا 2015):

-         20 سپتامبر 2001: آماده‌سازی حمله‌ای انتحاری توسط القاعده علیه سفارت آمریکا در پاریس؛

-         5 اکتبر 2001: حمله تروریستی توسط گروه اسلام‌گرای الجزایری به بهانه‌ی مسابقه فوتبال فرانسه-الجزایر؛

-         17 اکتبر 2001: نامه تهدیدی به فرانسه توسط گروه محافظه‌کاران سلفی؛

-         22 دسامبر 2001: حمله منسوب به القاعده علیه پرواز ایرفرانس از پاریس به میامی؛

-         ژوئن 2005: سوءقصد علیه سفیر فرانسه در بغداد؛

-         7 ژانویه 2015: تیراندازی به دفتر شارلی ابدو در پاریس؛

-         26 ژوئن 2015: حمله تروریستی به کارخانه تأسیسات گاز در شرق فرانسه؛

متیوگیدر[3] اسلام‌شناس فرانسوی نیز در کتاب ترور، عصر جدید، برج‌های دوقلو در شارلی ابدو بیان می‌کند که از واقعه‌ی 11 سپتامبر به بعد تا حمله به روزنامه‌ی شارلی ابدو می‌توان گفت که تروریسم دچار تغییر و تحولاتی شده است.

با نگاهی دقیق به سیر تحول ایدئولوژیک در میان گروه‌های تروریستی، تروریسم در حال گذار از جنبش تکفیری جامعه اسلامی الجزیره در سال 1990، به جنبش جهادگرایی القاعده در سال 2000 و حالا به جنبش خلافت گرایی داعش رسیده است. در مورد اول مسلمانان دیگر کشورها، کافر در نظر گرفته‌شده و مبارزه با آنان هدف اصلی این گروه تروریستی بود. در مورد دوم، هدف اصلی مبارزه با دشمن دوردست غربی به نام ائتلاف یهودی بود؛ و در مورد داعش هدف اصلی کنترل «خاک» به‌عنوان یک پیش‌نیاز برای هر پروژه سیاسی است، این یعنی هدف تروریسم از مبارزه‌ی بدون هدف قلمرو گرایی به مبارزه برای ایجاد قلمرو اسلامی تغییر کرده است. ایدئولوژی که در حال حاضر فراتر از سوریه و عراق گسترش پیداکرده است و با تعلقات متعدد در دیگر کشورهای عرب و مسلمان و درعین‌حال کشورهای غربی ازجمله فرانسه درحال‌توسعه است.

در این میان باید توجه داشت که تروریسم در فرانسه تنها در میان سایر کشورهای اروپایی، پررنگ جلوه می‌کند. این در حالی است که با گسترش قلمرو تروریسم در کشورهای مسلمان و خاورمیانه و شمار قربانیان حوادث تروریستی در این مناطق می‌توان به ناچیز بودن قربانیان تروریسم در فرانسه در مقایسه با خاورمیانه اشاره نمود. تعداد انگشت‌شمار حوادث تروریستی در فرانسه به‌شدت در سطح جهانی محکوم می‌شود اما تعداد تلفات بی‌شمار انسانی در عراق و سوریه و لبنان و فلسطین نادیده گرفته می‌شود.

ترور2

 

با نگاهی به آمار حملات تروریستی در سطح جهان و تعداد قربانیان آن به‌روشنی می‌توان بزرگ بودن فاجعه تروریستی را در این کشورها به نسبت غرب و فرانسه درک کرد. طبق آمار در دسترس در سال 2013 تنها 3 حمله‌ی تروریستی در اروپا در مقابل 32 حمله تروریستی در آسیا و خاورمیانه صورت گرفته است؛ که این رقم قطعاً تا سال 2015 افزایش داشته و اختلاف زیادی با حملات در اروپا دارد.

ترور3

 فعالیت‌های ضد تروریستی فرانسه

برای مبارزه با تروریسم؛ شناخت عملکرد گروه‌های تروریستی می‌تواند مهم باشد. فعالیت گروه‌های تروریستی در اروپا بیشتر از طریق جذب جوانان اروپایی به گروه‌های افراطی صورت می‌گیرد که در حملات و بمب‌گذاری‌ها از آن‌ها استفاده می‌شود. درواقع با جهانی‌شدن فعالیت‌های تروریستی و گسترش ارتباطات در جهان، فرانسه نیز لزوم مشارکت با دیگر کشورها در مقابله با تروریسم را امری ضروری دانست. برای مثال در اتحادیه اروپا و پس از حملات تروریستی ایجادشده در مادرید در سال 2004، مرکزی برای تحلیل حملات تروریستی زیر نظر نماینده عالی وزارت امور خارجه و امنیت مشترک ایجاد شد و فرانسه به‌طور فعال با ارائه‌ی خدمات اطلاعاتی و نظامی با این مرکز همکاری داشت. از سوی دیگر با پیشرفت اینترنت و سرویس‌های اطلاع‌رسانی نیاز به کنترل اطلاعات بیش از پیش احساس می‌شود که سایر کشورها با تکیه‌بر نظارت شورای امنیت ملی در آمریکا به همکاری با این سازمان پرداخته‌اند. در سال 1998 کمتر از نیمی از سازمان‌های تروریستی شناخته‌شده توسط آمریکا داری پایگاه اینترنتی بودند و تقریباً تمامی این گروه‌ها تا سال 1999، در اینترنت حضور پیداکرده بودند. بدین ترتیب ایجاد قوانینی برای کنترل داده‌های الکترونیکی و اینترنتی نیز به‌شدت در برنامه‌های قانونی فرانسه وجود دارد.

  • در سال 2012 دولت فرانسه لایحه‌ی جدیدی را برای مبارزه با تروریسم به تصویب رساند که شامل موارد زیر می‌باشد:

-         انجام فعالیت‌های پیشگیرانه در مبارزه با تروریسم به‌وسیله‌ی دسترسی به داده‌های الکترونیکی

-         کنترل مبادلات الکترونیکی و تلفنی افراد مظنون به شرکت در فعالیت‌های تروریستی

-         احراز هویت شهروندان در قطارهای مسافرتی و خودروهای شخصی

-         اجازه‌ی تعقیب و مجازات افراد پناهنده در خارج از فرانسه که در گروه‌های تروریستی مربوط به فرانسه فعالیت داشته‌اند، حتی اگر هیچ جرمی را در خاک فرانسه مرتکب نشده باشند.

  •  یکی دیگر از فعالیت‌های ضد تروریستی جدید دولت فرانسه برای تأمین امنیت کشور فرانسه، ارائه‌ی قانونی تکمیلی در مقابله با تروریسم به تاریخ 13 نوامبر 2014 است که در تاریخ 5 می 2015 در مجلس ملی به تصویب رسید. با توجه به آن، کشور فرانسه ظرفیت سرویس‌های اطلاعاتی خود را با احترام گذاشتن به آزادی‌های مردمی افزایش خواهد داد. این قانون بیشتر بر سیاست داخلی فرانسه برای مبارزه با تروریسم تکیه دارد. روند تصویب این طرح به شرح زیر است:

1)ارائه‌ی طرح: در 23 آوریل 2014، وزیر داخلی فرانسه، طرحی را برای مقابله با افراط‌گرایی خشونت‌آمیز و شبکه‌های تروریستی به شورای وزیران ارائه کرد.

2) قانون: در این طرح مقررات مقابله با تروریسم تقویت‌شده و بنا به توافق نمایندگان در تاریخ 13 نوامبر 2014 با 86 رأی موافق در مقابل 46 رأی مخالف، به تصویب رسید.

3) احکام: یکی از احکام این قانون، ممنوعیت خروج اتباع فرانسوی است که در فعالیت‌های تروریستی خارج از کشور شرکت داشته‌اند برای جلوگیری از پیوستن آن‌ها به گروه‌های جهادی سوریه است. این مصوبه همچنین به وزیر داخلی این اختیار را می‌دهد که اجازه‌ی بازگشت به افرادی که ممنوعیت اداری ورود به خاک فرانسه رادارند صادر کنند. بر طبق این قانون سایت‌های مشکوک به فعالیت‌های تروریستی هم به‌سرعت مسدود خواهند شد.

  • اقدامات: ازجمله اقدامات لازم، در جهت این قانون، تقویت بی‌سابقه منابع انسانی و تجهیزات در وزارتخانه‌های داخلی، دادگستری، دفاع و امور مالی است. این اقدامات که در تاریخ 21 ژانویه 2015، انجام پذیرفته، چشم‌اندازی سه‌ساله باهدف ایجاد 2680 شغل برای مبارزه با تروریسم دارد؛ که از میان آن‌ها، 1100 شغل به سرویس‌های اطلاعاتی داخلی مسئول مبارزه با تروریسم، 500 شغل مربوط به سرویس مرکزی اطلاعات ارضی و 100 شغل به رهبری اطلاعاتی رئیس پلیس فرانسه اختصاص خواهد یافت. برای انجام چنین برنامه‌ای بودجه‌ای بالغ‌بر 425 میلیون یورو اختصاص‌یافته است. راه‌اندازی سایت «جهادگرایی را متوقف کنید»[4] برای مقابله‌ی مستقیم با گروه‌های داعش از دیگر اقدامات عملی این کشور به‌حساب می‌آید.
  • به‌غیراز اقدامات قانونی، از اقدامات عملی فرانسه در جهت مقابله با تروریست دخالت نظامی در کشور مالی بوده است. در پی ناآرامی و اختلاف گروه‌های افراطی جهادی اسلامی به‌ویژه القاعده و بوکوحرام، با دولت مالی، این کشور تقاضای کمک نظامی به فرانسه برای برگرداندن صلح کرد. فرانسه نیز در 11 ژانویه 2013 اقدام به دخالت نظامی در این کشور آفریقایی نمود. مقامات کاخ الیزه توقف پیشروی شورشیان اسلامی را هدف مداخله اعلام نمودند. حمایت و حفاظت از شهروندان فرانسوی که در منازعات داخلی آفریقا در معرض تهدید هستند و کمک به حفظ صلح در چارچوب سازمان ملل متحد از دیگر اهداف فرانسه در دخالت در این کشور اعلام شد.

 

موضع دوگانه فرانسه علیه تروریسم

در ابتدای گزارش به این نکته اشاره شد که با توجه به حملات اخیر تروریستی در فرانسه، این کشور بیشتر از سایر کشورهای اروپایی موردتوجه تروریسم قرارگرفته است و در پی آن با وضع قوانین مختلف و انجام عملیات در ظاهر به مقابله با تروریسم می‌پردازد؛ اما شواهد حاکی از آن است که فرانسه سیاستی گزینشی برای مبارزه با تروریسم در پیش‌گرفته است. گویی که وقوع حملات تروریستی در فرانسه منافعی را هم برای این دولت لائیک در برداشته است و با پیدایش گروه‌های اسلام‌گرای افراطی ازجمله داعش نسبت دادن فعالیت‌های تروریستی به مسلمانان بیش از قبل صورت می‌گیرد. بدین ترتیب دولت فرانسه ترجیح داده از فرصت پیش آمده آسوده خاطر به ترویج اسلام هراسی بپردازد.

در ماه گذشته یعنی 27 ژوئن 2015 و در پی حمله به کارخانه در شهر ایزر، ماری لوپن[5]، رهبر جبهه ملی فرانسه خواستار بستن مساجد در فرانسه شد. وی اعلام کرد: «باید کسانی را که مشکوک به اسلام تندرو و بی‌منطق هستند، از سرزمینمان خارج کنیم و از بازسازی و ساختن مساجد جدید جلوگیری شود. ما باید مساجد سلفی فرانسه را تعطیل کنیم. همان‌طور که در مصر و تونس این کار را کردیم. مارین لوپن از سیاست‌های اولاند و سارکوزی (رقبای اصلی او در انتخابات 2017 ریاست جمهوری) این‌گونه انتقاد می‌کند: کشور ما بار دیگر شاهد حملات تروریست‌های اسلام‌گرا شده است. اسلام‌گراها! تأکید می‌کنم اسلام‌گراها! چراکه نیکولا سارکوزی و فرانسوا اولاند در صحبت‌هایشان و سخنانشان از به کار بردن این واژه (اسلام‌گراها) خودداری می‌کنند.»

جالب‌توجه آن‌که طبق گزارش رادیو RTL فرانسه 16 فوریه 2015، بعد از حمله به روزنامه شارلی ابدو شمار تازه‌مسلمان شده‌ها در بزرگ‌ترین شهرهای فرانسه مانند لیون و استراسبورگ افزایش‌یافته است. در این میان شمار فروش نسخه‌های قرآن نیز افزایش بی‌سابقه‌ای داشته است.

این سخت گیری های علیه آزادی عقیده در فرانسه، در حالی است که طبق سایت وزارت امور خارجه فرانسه رعایت حقوق بشر برای جمهوری فرانسه از اولویت‌های سیاست خارجی این کشور است. حقوق بشری که تنها دست‌آویزی است تا فرانسه را در سطح جهان موجه جلوه دهد.

نگاه گزینشی و منفعت طلبانه فرانسه در برابر تروریسم تنها به این موارد خلاصه نمی‌شود. در تابستان سال 2013، فرانسه به بهانه‌ی تنبیه بشار اسد برای استفاده از بمب‌های شیمیایی علیه مردم سوریه، بدون پشتیبانی سازمان ملل متحد وارد جنگ با این کشور شد و درنهایت نه موفق به جذب حمایت آمریکا برای حمله شد و نه توانست حکومت سوریه را تغییر دهد. درواقع فرانسه نخستین کشوری بود که ائتلاف نیروهای مخالف سوریه را به رسمیت شناخت. فرانسه کمک‌ها و حمایت‌های سیاسی و مالی خود را باسیاست آمریکا از شورشیان سوری آغاز کرد و حتی میزبان کنفرانسی بین‌المللی برای جمع‌آوری کمک به شورشیان شد. فرانسه با این کار به‌عنوان مدعی حقوق بشر و مبارزه با تروریسم، باعث قدرت گرفتن نیروهای افراطی و ایجاد بازتاب‌هایی در داخل خود فرانسه شد.

 

جمع‌بندی و نظریه:

باوجود تمامی اقدامات فرانسه برای جلوگیری از پیشرفت تروریسم در این کشور اما همچنان شاهد اقدامات تروریستی جدید ازجمله حمله به روزنامه شارلی ابدو یا کارخانه تأسیسات گاز در این کشور هستیم. فرانسه‌ای که خود را حامی حقوق بشر و آزادی مردمی می‌داند با تصویب قانونی اقدام به نظارت بر داده‌های اینترنتی مردم کرد اما با توجه به کثرت تعداد افراد، استفاده از اینترنت و سهولت در انتشار ایده‌های جنایت‌کارانه بازهم در کنترل این اقدامات تروریستی ناتوان مانده است. بنابر این بازی دوگانه با تروریسم و سوء استفاده از آن در جهت مبارزه با اسلام و ترویج اسلام هراسی از مهمترین علل ناکامی در مبارزه با تروریسم بوده است.

یکی دیگر از علل ناتوانی در کنترل تروریسم، انگیزه‌های متفاوت جوانان در مشارکت در فعالیت‌های تروریستی است. از دید جهانی این مسلمانان هستند که به سمت گروه‌های تروریستی افراطی جذب می‌شوند اما بالعکس گروه‌های تروریستی، بسیاری از نیروهای نظامی خود را از کشورهای غیرمسلمان جذب می‌کنند. مطالعه‌ی دقیق انگیزه‌ی این مبارزان در جذب به سمت گروه‌های افراطی نشان می‌دهد که داعش در نگاه جوانان امروزه همچون سازمان‌های تروریستی چپ افراطی سال‌های 1970 هست و در مواردی انگیزه‌های مذهبی برای شرکت در گروه‌های اسلام‌گرای افراطی وجود ندارد و الگوهای این مبارزان تروریست قهرمانان انقلابی معاصر همچون «چه گوارا»[6] هستند؛ بنابراین عضویت تعداد زیادی فرانسوی در داعش و مشارکت در حملات نظامی سوریه دور از ذهن نیست.

اگر از جنبه‌ای دیگر به این قضیه نگاه کنیم تا زمانی که نگاه فرانسوی‌ها به تروریسم به دو نوع تروریسم خوب و بد تقسیم می‌شود، نمی‌توان فرانسوی‌ها را مدعی مبارزه با تروریسم دانست و انتظار ریشه‌کن شدن حملات تروریستی در فرانسه انتظار بیجایی است. فرانسوی‌ها، عاملان حمله به روزنامه شارلی ابدو را تروریست خوانده و از سوی دیگر تروریست‌های مناطق سوریه و لبنان و عراق را انقلابیون آزادی‌خواه نام‌گذاری می‌کنند و به حمایت مالی، دیپلماتیک و تسلیحاتی آن‌ها می‌پردازند و خونریزی‌های صورت گرفته در این مناطق از چشم فرانسوی‌ها پوشیده می‌مانند. این در حالی است که بخشی از افراد تشکیل‌دهنده‌ی این گروه‌ها فرانسویانی هستند که خود کشور فرانسه ورود آن‌ها را به خاک خود ممنوع کرده است. تناقض موجود در سیاست فرانسه به حملات تروریستی دامن میزند. حمایت فرانسه از سقوط حکومت قذافی درگذشته، اکنون این کشور را به جولانگاه تروریست‌ها تبدیل کرده است و حالا خود فرانسه نیز برای مقابله با تروریسم با مشکل مواجه شده است. البته می‌بایست میان ناتوانی فرانسه در مبارزه با تروریسم و عدم عزم سیاسی لازم برای این کار تفکیک قائل شد.

 فرانسوی‌ها همانند بسیاری از شرکای غربی خود, با دیدی منفعت‌گرایانه به مبارزه علیه تروریسم پرداخته‌اند. مثلاً در مورد مداخله نظامی فرانسه در مالی، رویکرد بشردوستانه و ضد تروریستی نمی‌تواند تنها هدف فرانسه برای دخالت در این کشور باشد. هدف نو استعمارگری فرانسه برای بهره‌برداری از منابع طلا و ذخایر اورانیوم و گاز این کشور برای فرانسه‌ای که 78 درصد انرژی الکتریسیته‌اش را از طریق نیروگاه‌های هسته‌ای تأمین می‌کند نیز حائز اهمیت بوده است. درواقع هر جا که منافع فرانسه اجازه دهد به مبارزه با تروریسم می‌پردازد یا از تروریسم در جهت منافع خود ازجمله اسلام هراسی بهره‌برداری می‌کند.

از سوی دیگر نگاه فرانسوی‌ها و بی‌اعتمادی آن‌ها در مسائل تهدیدی و تروریسم همیشه به شرق و خاورمیانه بوده است؛ اما با افشاگری‌های سایت ویکی­لیکس در مورد جاسوسی از روسای جمهور و شرکت‌های بزرگ اقتصادی در فرانسه معادله‌ی غرب برای اتحاد علیه تروریست به هم خواهد خورد. فرانسه‌ای که کم‌کم خودمختاری خود را در مسائل سیاسی ازدست‌داده بود و نظریه تحمیلی امریکا و انگلیس مبنی بر انتقال عملیات تروریستی و ایجاد جنگ داخلی در کشورهای مسلمان چون عراق و سوریه برای ایجاد امنیت در اروپا و امریکا را پذیرفته بود؛ اکنون بی‌اعتمادی‌اش درزمینه­ی تروریسم تنها به خاورمیانه و اسلام‌گرایی افراطی محدود نخواهد شد./1

نوشین لک / 24 تیر 1394



[1] Walter Laqueur

[2] شبکه خبری شبانه روزی فرانسویBusiness FM

[3] Mathieu Guidère

[5] Marine Le Pen

[6] Che Guevara

  فرستادن مقاله چاپ مقاله
 
مطالب دیگر در این بخش تاریخ انتشار

دولت‌های جدید آمریکا و فرانسه: تحلیل ابعاد همگرایی‌ها و واگرایی‌های پیش رو با تأکید بر راهکارهای ایران برای بهره‌برداری

۱۳۹۶/۹/۲۹

قدم زنان در شهر تهران

۱۳۹۶/۶/۲۸

پرونده شماره 3 نظامی‌گری فرانسه: حرکت به سمت بازیگری نخست نظامی در غرب آسیا

۱۳۹۶/۳/۱۷

واکاوی سیاست خارجی ماکرون، نامزد منتخب دور اول انتخابات ریاست جمهوری 2017 فرانسه

۱۳۹۶/۲/۱۰

انتخابات ریاست جمهوری 2017 فرانسه: پدیده نوظهور ماکرون

۱۳۹۵/۱۲/۱۷

گزارش دوم انتخابات ریاست جمهوری فرانسه (2017): فرانسوا فیون، دلایل پیروزی و سیاست های پیش‌رو

۱۳۹۵/۱۲/۳

انتخابات ریاست جمهوری 2017 فرانسه

۱۳۹۵/۱۰/۲۸

سیاست خارجی فرانسه در قبال تحولات لبنان

۱۳۹۵/۱۰/۷

معرفی برترین اندیشکده‌های فرانسوی در عرصه‌ی سیاست خارجی

۱۳۹۵/۹/۲۳

بررسی مؤسسات اسلامی در فرانسه

۱۳۹۵/۸/۱۵

لزوم تغییر نگرش فرانسه به لبنان به‌عنوان عامل ثبات‌بخش در منطقه

۱۳۹۵/۵/۱۹

جنبش «ایستـاده در شب» در فرانسه

۱۳۹۵/۵/۳

بررسی سیاست‌ خارجی فرانسه در قبال سوریه از سال 2011

۱۳۹۵/۴/۱۵

بررسی سیاست خارجی فرانسه در قبال عراق

۱۳۹۵/۳/۱۰

چرخش دوباره فرانسه به خاورمیانه

۱۳۹۴/۱۰/۱۳

لزوم توجه ایران به بحران اقتصادی در فرانسه

۱۳۹۴/۹/۲

جزایر پولینزی و رویای استقلال از فرانسه

۱۳۹۴/۸/۱۲

افزایش اغفال شدگان فرانسوی توسط داعش

۱۳۹۴/۶/۸

موضع فرانسه برای مقابله با تروریسم

۱۳۹۴/۵/۱۲

رویکرد نظامی‌گری فرانسه

۱۳۹۴/۴/۱۵

کوبا، سرزمینی نو برای پیشبرد سیاست‌های فرانسه

۱۳۹۴/۲/۲۲